“เพราะคุณตกเป็นเหยื่อของเรื่องนี้ ชีวิตเลยเสียศูนย​์”

Published พฤศจิกายน 5, 2015 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ

http://www.thairath.co.th/content/530353

โดย Dr. POP 7 ต.ค. 2558 05:30

 

ผมเชื่อว่าคุณเคยตกเป็นเหยื่อของเรื่องนี้ มันคือ “หายนะ” ที่คุกคามชีวิตเราหลายคน ผมก็เช่นกัน

วันก่อนขณะนั่งกินข้าวอยู่ ผมก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า
“นี่แก ฉันติดตามเพจดร.ป๊อบอยู่ ชอบมากเลยเวลาเขาโพสต์คำคม ดูมีสาระ”  ไอ้เราก็แอบยิ้มกริ่มดีใจ แต่แล้วอารมณ์ปีติยินดีก็พังทลายเมื่อได้ยินประโยคต่อมาว่า
“แก แต่เราไม่ชอบเวลา เขาโพสต์รูปตัวเอง หรือรูปไลฟ์สไตล์เลยอ่ะ เราว่ามันไร้สาระ เราไม่ไลค์”

ประโยคนั้นตามมาด้วยคำถามที่ว่า “สังคมคาดหวังอะไรจากเรากันแน่วะ?”
ก่อนหน้านี้ก็เคยมีคนถามว่า “ทำไมเป็นนักเขียนต้องออกแสดงทอล์กโชว์ทั่วประเทศ? ทำไมเป็นนักเขียนต้องร้องเพลง ต้องเป็นพิธีกร ต้องออกงานอีเวนต์? ต้องเที่ยวห้าง?”

ประเด็นคือ ถ้าเป็นนักเรียน ต้องเรียนตลอดเวลาหรือเปล่า?
ถ้าเป็นลูกเสือ ต้องผูกเงื่อนพิรอดทั้งวันไหม?
ถ้าเป็น รด. ต้องวิดพื้นตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเปล่า?
นักร้อง ต้องร้องเพลงทุกวินาทีไหม?
หรือเป็นนักข่าว ต้องอ่านข่าวทุกห้วงลมหายใจหรือเปล่า?
คำตอบ คือ “ไม่!”

ทุกคนบนโลกนี้มันแบ่งตัวตนเป็น 2 แบบ คือ “ตัวตนที่แท้จริง” กับ “ตัวตนในหน้าที่” เวลาเราอยู่ในหน้าที่ เราก็มีหน้าที่ทำมันให้ดีที่สุด แต่เราก็มีด้านที่ต้องเป็นตัวเองเช่นกัน ตัวตนที่สนุกสนานได้ตามใจโดยไม่เบียดเบียนใคร ตัวตนที่ได้ทำสิ่งที่เรารักอย่างมีความสุข

ทว่าหลายคนกลับตายทั้งเป็นเพราะถูกคุกคามโดยหายนะที่มีชื่อว่า “ความคาดหวังจากสังคม”

หายนะที่ทำให้เด็กบางส่วนจะประสาทแตก เพราะแบกรับความหวังว่าฉันต้องเรียนดีเท่านั้นฉันจึงจะมีค่า หายนะที่ทำให้คนบางคนต้องดิ้นรนจะเป็นคนที่เพอร์เฟกต์เสมอ ดูดีเสมอ ฉลาดเสมอ แสนดีเสมอ หายนะที่ทำให้เด็กหลายคนไม่กล้าเป็นนักดนตรี ไม่กล้าเป็นนักกีฬา เพราะผู้ใหญ่บางคนบอกว่าไร้สาระ หายนะที่ทำให้เด็กหลายคนไม่กล้ายกมือแสดงความเห็น เพราะสังคมบางส่วนคาดหวังให้เขาสงบปากสงบคำอย่าอวดรู้ หลายคนสูญเสียความเป็นตัวเองและแสร้งเป็นในสิ่งที่ตอบสนองความหวังจากสังคมอย่างสิ้นศักดิ์ศรี

ผมเคยตกเป็น “เหยื่อ” ของภัยคุกคามนี้ แต่จากนี้ “ผมจะไม่ยอมจำนนให้มันอีกต่อไป”

ผม และ “คุณทุกคน” เกิดมามีชีวิตของตัวเอง และเราเท่านั้นที่กำหนดชีวิตตัวเองได้ เราเท่านั้นที่สร้างรอยเท้าบนประวัติศาสตร์ของเราเองได้ ทุกคนมีสิทธิเสนอได้ว่าเราควรไปทางไหน แต่สิทธิในการเลือกทางเป็นของเราเอง ทางที่คนอื่นบอกว่าดีเลิศประเสริฐศรี แต่ถ้ามันไม่ใช่ตัวคุณก็อย่าเดินไป ถ้าเขาบอกว่าเรียนคณะนี้ซิดี ทำงานแบบนั้นซิดี แต่ถ้าสิ่งเหล่านั้นมันฝืนความเป็นตัวคุณ ไม่เลือกก็ได้! เพราะหากเลือกไปก็เหมือนอมยาพิษไว้ทั้งชีวิต คอยให้มันกัดกร่อนจิตวิญญาณคุณไปทีละนิดๆ จนกว่าชีวิตจะสิ้นสลาย คุณชอบแบบนั้นหรือ?

ถ้าหากสิ่งที่คุณเป็น มันไม่ทำร้ายใคร ไม่ผิดกฎหมาย ทำไป สิทธิของคุณ!

ทำไมเราต้องพยายามจะเพอร์เฟกต์ตามความหวังของใครด้วยล่ะ
ในเมื่อคนที่คาดหวังในตัวเราก็ไม่ได้เป็นคนที่เพอร์เฟกต์เช่นกัน!

หนทางที่คุณจะหลุดพ้นจากพันธนาการของสังคมได้คือ “ความภูมิใจในตัวเอง”

มองกระจกซิ มองเงาสะท้อนที่จ้องคุณกลับมา รู้สึกซิว่ามีบุญแค่ไหนที่เกิดมาเป็นคน เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความคิด มีตัวตน มีพลังแห่งความสร้างสรรค์ เป็นรูปธรรมที่มากมายด้วยพลังอันจะสร้างความเปลี่ยนแปลงได้ มองสองมือของเรา มองสองเท้าของเรา มองหัวของเรา นี่คือรูปแบบของวิวัฒนาการที่ยิ่งใหญ่ ดีกว่าเกิดเป็นสัตว์ไหนต่อไหน คุณคือสเปิร์มหนึ่งในหลายพันล้านตัวที่วิ่งเข้าเส้นชัย แล้วไยจึงชอบดูถูกตัวเอง ไม่รักตัวเอง

พอสักที ตัวตนของคุณมันดีอยู่แล้ว หากใครจะมีปัญหา ก็เป็นปัญหาของเขา ไปแก้ที่เขาโน่น!

เป็นตัวเองในทางที่สร้างสรรค์แล้วเขาไม่ชอบ ก็ดีว่าปั้นแต่งตัวตนให้เขาชอบแต่สูญสิ้นความเป็นตัวเอง

แต่ถึงจะเป็นตัวเองแค่ไหน ก็อย่ามองข้ามคำว่า “รัก” ที่อยู่เคียงข้างเราเสมอมา

มันมีเส้นคั่นบางๆ ระหว่าง “เป็นตัวของตัวเอง” กับ “เห็นแก่ตัว” – พวกเห็นแก่ตัว คือคิดถึงแค่ตัวกู ชีวิตกู ไม่เห็นหัวใคร ไม่เคารพกฎเกณฑ์ศีลธรรมใดๆ นั่นไม่ใช่คนที่น่าคบ จะเป็นตัวของตัวเองก็เป็นไปเถอะ แต่อย่าระรานใคร อย่าทำผิดกฎหมาย หมั่นดูแล เอาใจใส่ คนที่รักเรา คนที่สู้เคียงข้างเขา ให้ใจ ให้เกียรติ ให้อภัยเขา สำนึกบุญคุณเขาว่าถ้าไม่มีเขาเราก็เป็นแค่ไอ้คนโดดเดี่ยว การมาของครอบครัว พี่น้องผองเพื่อน คือรางวัลอันใหญ่ที่ทำให้เรารู้ว่าคนแบบเราก็คู่ควรกับความรัก และที่เขารักเราก็เพราะเราเป็นเรา หากมีสิ่งใดที่จะปรับปรุงเพื่อให้ใช้ชีวิตกับพวกเขาได้สุขขึ้น ก็ควรทำ แต่ถ้าต้องถึงขนาดเปลี่ยนแปลงจนลืมตัว อย่าเลย

เชื่อผมเถอะ เมื่อคุณเป็นตัวของตัวเองในทางที่สร้างสรรค์ สักวันความภูมิใจในตัวเองจะตอบแทนคุณ!

หากเป็นตัวเอง แล้วใครไม่ like เขาไม่ love ก็ขออภัย และปล่อยเขาไป

จงเกิดและตายอย่างเป็นตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ
ดีกว่าตายไปทั้งที่ทรยศจิตวิญญาณตัวเอง มันเสียชาติเกิด

Dr.Pop Facebook : www.facebook.com/drpopworld
Dr.Pop Twitter, IG, Line : @drpoppop

Dr. POP

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: