อาณาจักรโล่ห์เงิน : 4 พฤศจิกายน 2557

Published พฤศจิกายน 25, 2014 by SoClaimon

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย : หนังสือพิมพ์แนวหน้า

http://www.naewna.com/politic/columnist/15257

อาณาจักรโล่ห์เงิน : 4 พฤศจิกายน 2557

แม้ไม่มีใครรู้ แต่เรารู้ รู้ว่าเรานั้นทำเพื่อใคร ไม่ว่าวันพรุ่งนี้มันจะเป็นเช่นไร ก็จะไม่เสียใจกับสิ่งที่เราได้ทำ ฟ้าและดินไม่เห็นไม่เป็นไร ไม่ได้หวังให้ใครจดจำ แม้ยากเย็นแค่ไหนไม่เคยบ่นสักคำ ไม่มีใครจดจำแต่เราก็ยังภูมิใจ….เป็นเนื้อเพลงส่วนหนึ่งของเพลงคนดีไม่มีวันตาย ของตำรวจ ประเทศไทยมีประชากรมากกว่า 60 ล้านคน ไม่รวมประชากรแฝง ตำรวจมี 2 แสนกว่านาย แต่ทุกนายไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่บริการประชาชนทั้งหมด แบ่งกันปฏิบัติหน้าที่ มีฝ่ายพลาธิการ กำลังพล โยธา พิสูจน์หลักฐาน เป็นต้น เมื่อหักออกแล้ว จำนวนตำรวจปฏิบัติหน้าในพื้นที่จริงมีไม่ถึงแสนนาย คิดดู ตำรวจน้อยนิดต้องดูแลความสงบเรียบร้อยปราบปรามอาชญากรรมทั่วประเทศ ปฏิบัติหน้าที่จริง ส่วนหนึ่งต้องเจียดเวลาไปเสนอหน้าให้เจ้านายเห็นหน้า ต้องคอยหาส่วยส่งตามสำนักงานผู้บังคับบัญชา เพื่อไม่ให้ถูกจับผิดได้ ชีวิตตำรวจไม่ได้สบายหรูหราอย่างที่เห็น ต้องปากกัดตีนถีบเหมือนประชาชน ขณะที่ลำพังเงินเดือนไม่พอใช้จ่ายในครอบครัว ต้องไปกู้เงินสหกรณ์มาใช้…. ในส่วนผู้บังคับบัญชาจะผิดกับผู้ปฏิบัติ เพราะนักธุรกิจทุกชนิดดำบ้างกระดำกระด่างบ้างเหลือบๆ บ้าง จะวิ่งเข้าหานายตำรวจที่สั่งการกับผู้ปฏิบัติได้ เงินทองของมีค่าจะตกอยู่ในมือผู้บังคับบัญชาหมด ทำให้ผู้ปฏิบัติหน้าที่ต้องจับเนื้อกินเอง เพราะการออกตรวจแต่ละครั้ง ต้องมีน้ำมันรถ บัตรเติมน้ำมันที่ผู้บังคับบัญชาได้มา ถูกแบ่งให้ตำรวจตามสำนักงานผู้บังคับบัญชา และครอบครัว รวมไปถึงสื่อ ถ้าพลาดขึ้นมาผู้บังคับบัญชาจะให้ดูแลตัวเองโดยไม่ลงไปช่วย กลัวเปลืองตัว ทำให้ตำรวจส่วนหนึ่งคิดฆ่าตัวตาย ผู้บังคับบัญชาที่เข้ามาบริหารงานแต่ละนาย มีความรู้ความสามารถไม่เหมือนกัน บางคนลงมือปฏิบัติให้เป็นตัวอย่าง บางคนเอาแต่สั่งโดยไม่รู้ว่า ภารกิจที่สั่งไปนั้น หน่วยไหนมีหน้าที่ต้องปฏิบัติ….ขณะนี้เป็นฤดูการแต่งตั้งโยกย้ายระดับรองผู้บังคับการลงไปถึงสารวัตร มีข่าวมาเป็นระยะๆ ว่า ปีนี้วิ่งเต้นดุเดือดกว่าทุกปี เพราะนักวิ่งทุกคนไม่ทำงาน ไปตามบ้านผู้ที่มีสิทธิ์ในการแต่งตั้งพร้อมส่วยนานาชนิด ในส่วนคนที่ไม่มีเส้น วิ่งเต้นไม่เป็น ไม่รู้จักเข้าหาเจ้านายก็ต้องเจียมเนื้อเจียมตัวเพราะไม่รู้ว่าจะมีนักวิ่งเต้นคนไหนที่หมดหวังในตำแหน่ง หาที่ลงไม่ได้ อาจจะมาเตะพวกเขาออกไปแล้วนั่งแทนก็ได้ ผู้บริหาร สตช.ต้องตระหนักให้ดีว่า ตำรวจที่ก้มหน้าก้มตาทำงานนั้น พวกเขามีความสำคัญกว่านายตำรวจที่เข้าไปพบท่าน ถ้าขาดนายตำรวจกลุ่มนี้ ประชาชนจะไปพึ่งใคร ท่านควรพิจารณาให้ตำแหน่งตามหลักเกณฑ์ที่เขาควรจะได้รับ เพื่อเป็นขวัญกำลังใจการปฏิบัติหน้าที่ ส่วนพวกนักวิ่ง ควรแต่งตั้งให้ลงไปปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่บ้าง จะได้รู้ว่ามันเหนื่อยหนักยากเย็นแค่ไหน เชื่อว่าผู้บริหารทำไม่ได้ หรอก เพราะการพิจารณาบัญชีแต่งตั้งโยกย้าย แบ่งพรรคแบ่งพวกไว้เรียบร้อยแล้วหลายครั้งที่เห็นรุ่นเดียวกันยังไม่ช่วยกันเลย นายตำรวจที่ได้รับ แต่งตั้งส่วนใหญ่มักจูงท่านผู้ใหญ่เงินมานั่งนับอายุกันเลยว่าเท่าไหร่ ถ้าพอใจตัวเลข ก็ได้เลย ถ้าตัวเลขไม่น่าพอใจ ผู้ใหญ่เงินที่อายุมากกว่าก็จะได้ไป…. สงสารและเห็นใจตำรวจอาชีพ ฝนตกแดดออกต้องออกไปปฏิบัติหน้าที่ ไม่มีสิทธิ์ร้องขอยศหรือตำแหน่ง แม้แต่รายได้นอกระบบ ผู้บังคับบัญชาไม่เคยสนใจในเรื่องสวัสดิการ เมื่อขัดสนหนักเข้าจับเนื้อกินเอง พลาดขึ้นมาต้องถอดเครื่องแบบเข้าคุก นี่คือชีวิตตำรวจที่ไม่มีเส้น…. สวัสดีครับ ….

เกลือสมุทร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: