สงกรานต์ บ้านสวน และเขาใหญ่

Published เมษายน 12, 2014 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือพิมพ์คมชัดลึก

http://www.komchadluek.net/detail/20140410/182634.html

การเมือง : คอลัมน์เด็ด
วันพฤหัสบดีที่ 10 เมษายน 2557

สงกรานต์ บ้านสวน และเขาใหญ่

สงกรานต์ บ้านสวน และเขาใหญ่ : มนุษย์สองหน้า โดยแคน สาริกา

             สงกรานต์มาถึงอีกแล้ว มันเป็นเทศกาลรวมญาติ รวมเพื่อนพ้องน้องพี่ และการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่บุพการีผู้ล่วงลับ

ผมก็เหมือนคน ตจว. ที่ต้องหาเวลากลับบ้านเกิดช่วงสงกรานต์ ไปเยี่ยมยามถามข่าวญาติมิตร ไปกราบขอพรผู้แก่ผู้เฒ่า ซึ่งช่วงสองสามปีผมมีโอกาสเดินทางไปแถวถิ่นของชาว “ลาวเวียง” อยู่บ่อยครั้ง

“หินตั้ง” เป็นตำบลขนาดเล็ก พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาลูกเล็กๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาใหญ่ และที่ราบลุ่มพื้นที่ลาดเขาจากทิศเหนือสู่ทิศใต้มีแม่น้ำนครนายกไหลผ่าน

ประชากรส่วนใหญ่พูดจาภาษาลาวเวียง ตั้งแต่หมู่ 1 บ้านคลองสีสุก, หมู่ 2 บ้านท่าด่าน, หมู่ 4 บ้านท่าชัย, หมู่ 5 บ้านหุบเมย, หมู่ 6 บ้านวังยายฉิม, หมู่ 7 บ้านบุ่งเข้, หมู่ 8 บ้านคลองสีเสียด และจนถึงหมู่ 9 บ้านวังยาว

ภาษาลาวเวียงมาจากไหน? อย่าไปถาม พวกเขารู้เพียงว่า บรรพบุรุษอพยพมาจากเวียงจันทน์นานนับร้อยปีแล้ว เหมือนผมคุ้นเคยสำเนียงลาวแต่เด็กๆ จนไม่รู้สึกแปลกแตกต่าง

ผมคุ้นเคยกับบ้านบุ่งเข้ เพราะมีบ้านป้า บ้านลุงอยู่ที่นี่ และหากเลยไปทางทิศตะวันออก ก็จะเป็นเขต ต.หนองแสง อ.ปากพลี ซึ่งเป็นฐานถิ่น “ลาวพวน” ที่ลงหลักปักฐานสร้างบ้านแปงเมืองมานับร้อยปี และคำว่า “ลาวพวน” ในความทรงจำของคนหนุ่มคือ สาวที่สวยที่สุดในนครนายก

เดิมที ต.หินตั้ง ชื่อ ต.เขาใหญ่ ขึ้นกับการปกครอง อ.เขาใหญ่ (ปี 2448 มีการเปลี่ยนชื่อ “อ.บุ่งไร่” เป็น “อ.หนองโพธิ์” และในปีเดียวกัน ก็เปลี่ยนชื่อเป็น “อ.เขาใหญ่” เพราะท้องที่ของอำเภอได้ครอบคลุมถึงบริเวณเขาใหญ่ จวบจนปี 2452 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “อ.ปากพลี” ในปัจจุบัน)

ครั้งหนึ่งมีนายอำเภอมาตรวจท้องที่บริเวณบ้านบุ่งเข้ เห็นกองหินมีลักษณะแปลก คือมีกองหินเป็นก้อนเล็กๆ วางเป็นฐานล่าง และมีหินก้อนใหญ่มากอยู่ด้านบน ก็เลยเปลี่ยนชื่อจาก ต.เขาใหญ่ มาเป็น “ต.หินตั้ง” และถือเอาสัญลักษณ์ประจำตำบล ตั้งแต่บัดนั้น

ตอนเด็กๆ ผมมาเล่นแถวจุดที่เรียกว่าหินตั้งบ่อย และเมื่อสองปีก่อนก็แวะเวียนมาเรื่อย เนื่องจาก “พี่รุ่ง” รุ่งมณี เมฆโสภณ (นักหนังสือพิมพ์อาวุโส) มาซื้อที่ดินเชิงเขากะเหรี่ยง ซึ่งห่างจากหินตั้งไม่ไกลมากนัก และตรงนี้เป็นรอยต่อของบ้านเขากะเหรี่ยง ต.ศรีนาวา กับบ้านคลองสีเสียด ต.หินตั้ง (ที่ดินแปลงนี้อยู่เขต ต.หินตั้ง)

ที่สำคัญ ต.ศรีนาวา กับ ต.หินตั้ง เป็นการผสมผสานของวัฒนธรรมของจีนไหหลำ, ลาวเวียง และลาวพวน ที่อยู่ร่วมกันในพื้นที่ 2 ตำบล โดยไม่มีความรู้สึกแปลกแยก หรือเป็นคนแปลกหน้าของกันและกัน

“พี่รุ่ง” ซื้อที่ดินไว้ 2 แปลง แปลงหนึ่งอยู่เชิงเขากะเหรี่ยง และอีกแปลงหนึ่งอยู่บ้านวังยายฉิม การเดินทางมาเป็น “เกษตรกรวันหยุด” ของพี่รุ่ง เลยทำให้มีหนังสือชื่อ “ดอกไม้ในสวน”

ภาคผนวกที่ว่าด้วย “บ้านสวนในฝัน” ผู้เขียนได้บอกเล่าถึงการสร้างฝันให้เป็นจริง และกว่าจะได้ “บ้าน” ดังฝันก็พานพบเรื่องราวมากมาย รวมถึงความน่ารักของ “คนหินตั้ง”

เพื่อนบ้านของพี่รุ่ง เป็นลาวเวียง ที่ไม่ค่อยได้สืบความถามหารากเหง้ากันมากนัก ผิดกับลาวพวน ที่ยังมีการรักษาวัฒนธรรมประเพณี มีการรวมกลุ่มทำกิจกรรมในนามสมาคมลาวพวนแห่งประเทศไทย

ผมเองก็แปลกใจ คนลาวเวียงตั้งถิ่นฐานกระจายตัวอยู่ในหลายจังหวัดภาคกลาง แต่ไม่เห็นมีการรวมตัวเป็นกลุ่มก้อนเหมือนลาวพวน หรือลาวโซ่ง

อย่างไรก็ตาม เพื่อนบ้านชาวลาวเวียงที่เป็นตัวละคร ในหนังสือ “ดอกไม้ในสวน” ต่างให้การต้อนรับ “คนชั้นกลาง” ที่ฝันอยากสร้างวิมานบนดินอย่างอบอุ่น

ไม่ว่าจะเป็น “ลุงนึง-ป้าก่ำ” ที่แบ่งสวนเก่าขายให้ จนกลายเป็นบ้านในสวน “ตี๋-หอมจันทร์” คนเช่านาที่แลกกับการดูแลไร่ตีนเขากะเหรี่ยง และ “เหมียว” อดีต อบต. ทุกคนล้วนเกื้อกูลคนต่างถิ่นที่เพิ่งเข้ามาเป็นสมาชิกหน้าใหม่ของ ต.หินตั้ง

ดอกไม้ในสวน จึงไม่ใช่เรื่องของดอกไม้ล้วนๆ หากยังแฝงไว้ด้วยเรื่องของ “คน” กับบ้านในฝัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: