ผลของระดับโปรตีนในอาหารต่ออัตราการเจริญเติบโตของลูกปลาดุกยักษ์ (Clarias gariepinus)

Published มีนาคม 9, 2012 by SoClaimon

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

http://kucon.lib.ku.ac.th/cgi-bin/KUCON.exe?rec_id=006613&database=KUCON&search_type=link&table=mona&back_path=/KUCON/mona&lang=thai&format_name=TFMON

ผู้แต่ง: ประพัฒน์ศรี พันธ์ศรี; ทองยุ่น ทองคลองไทร; เกษม เชตะวัน; พิจิตร พันธ์ศรี
ชื่อเรื่อง: ผลของระดับโปรตีนในอาหารต่ออัตราการเจริญเติบโตของลูกปลาดุกยักษ์ (Clarias gariepinus)
Article title: Effect of protein levels on the growth performance in African catfish fingerling (Clarias gariepinus)
ชื่อเอกสาร : การประชุมทางวิชาการของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ครั้งที่ 36: บทคัดย่อ 3-5 กุมภาพันธ์ 2541
Source title : Proceedings of the 36th Kasetsart University Annual Conference: Abstracts
หน่วยงานจัดพิมพ์: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์; กระทรวงเกษตรและสหกรณ์; กระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม; ทบวงมหาวิทยาลัย
สถานที่พิมพ์: กรุงเทพฯ
ปีพิมพ์: 2541
หน้า: หน้า 98
จำนวนหน้า: 297 หน้า
ภาษา: ไทยอังกฤษ
สาระสังเขป: สาระสังเขป (ไทย, อังกฤษ)
แหล่งติดตามเอกสาร: สำนักหอสมุด ม.เกษตรศาสตร์ (REF S293 ก589บ 2541)
หมวดหลัก: Q54-Feed composition
หมวดรอง: M12-Aquaculture production
L52-Animal physiology – Growth and development
อรรถาภิธาน-อังกฤษ: CLARIAS, FEEDS, PROTEINS, AQUACULTURE, GROWTH, SURVIVAL
ดรรชนี-ไทย: ปลาดุกยักษ์, อาหารสัตว์, โปรตีน, การเลี้ยง, การเจริญเติบโต, อัตราการรอดตาย
บทคัดย่อ: การศึกษาผลของระดับโปรตีนในอาหารต่ออัตราการเจริญเติบโตของลูกปลาดุกยักษ์ ทดลองโดยแบ่งลูกปลาออกเป็น 5 กลุ่มๆ ละ 60 ตัว เลี้ยงในบ่อคอนกรีตขนาด 2.0*2.6*1.0 เมตร ให้อาหารที่มีระดับโปรตีนแตกต่างกัน 5 ระดับ คือ T1(30 เปอร์เซ็นต์), T2(35 เปอร์เซ็นต์), T3(40 เปอร์เซ็นต์), T4(45 เปอร์เซ็นต์) และ T5(50 เปอร์เซ็นต์) ในอัตรา 10 เปอร์เซ็นต์ ของน้ำหนักตัวต่อวัน ผลการทดลองพบว่า อัตราการเจริญเติบโตของลูกปลาดุกยักษ์มีความแตกต่างทางสถิติอย่างมีนัยสำคัญยิ่ง (P<0.01) โดยน้ำหนักและความยาวของลูกปลาอายุ 8 สัปดาห์ เพิ่มสูงขึ้นตามระดับโปรตีนในอาหารที่เพิ่มขึ้นซึ่งอัตราการเพิ่มของน้ำหนักและความยาวมีค่าสูงสุดในกลุ่มที่ได้รับอาหารโปรตีน 50 เปอร์เซ็นต์ ส่วนน้ำหนักและความยาวของลูกปลาอายุ 10-12 สัปดาห์ มีอัตราการเพิ่มขึ้นสูงสุดในกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารโปรตีน 40 เปอร์เซ็นต์ (P<0.01) อัตราการรอดตายของลูกปลาดุกยักษ์ อายุ 8-10 สัปดาห์ ที่เลี้ยงด้วยอาหารทั้ง 5 กลุ่มทดลองไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ในขณะที่ ลูกปลาอายุ 12 สัปดาห์ ที่เลี้ยงด้วยอาหารโปรตีน 30 เปอร์เซ็นต์ และ 35 เปอร์เซ็นต์ กลับมีอัตราการรอดตายที่สูงกว่า และแตกต่างกันทางสถิติกับกลุ่มที่ได้รับอาหารโปรตีน 45 เปอร์เซ็นต์ และ 50 เปอร์เซ็นต์ (P<0.01) อัตราการเปลี่ยนอาหารเป็นเนื้อ (FCR) ของลูกปลาดุกยักษ์อายุ 8 สัปดาห์ มีประสิทธิภาพดีที่สุดในกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารโปรตีน 50 เปอร์เซ็นต์ ส่วนค่า FCR ของปลาอายุ 10 และ 12 สัปดาห์ กลับแสดงค่าดีที่สุดในกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารโปรตีน 40 เปอร์เซ็นต์ จากผลการทดลองครั้งนี้สรุปได้ว่า ระดับโปรตีน 50 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเป็นระดับที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของลูกปลาดุกยักษ์ อายุ 1-8 สัปดาห์ ส่วนระดับโปรตีนที่เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของปลาดุกยักษ์ อายุ 10-12 สัปดาห์ ควรเป็น 40 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจะได้ทำการศึกษาให้ลึกลงไปในรายละเอียดต่อไป
หมายเลข: 006613 KC3604006
เอกสารฉบับเต็ม: [Download Fulltext]
ค้นข้อมูลใกล้เคียง: มีคำสำคัญเหมือนกัน   ผู้แต่งคนเดียวกัน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: