ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย

SartKasetDinPui : ข้อมูล เศรษฐกิจ สังคม เกษตร ดิน น้ำ ปุ๋ย ที่เกี่ยวข้อง

Velayenn Bike Shop อีกหนึ่ง…มุมโปรด นักปั่น พฤษภาคม 19, 2014

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07038150357&srcday=2014-03-15&search=no

วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2557 ปีที่ 20 ฉบับที่ 345


อาหารสร้างอาชีพ

Velayenn Bike Shop อีกหนึ่ง…มุมโปรด นักปั่น

“…ไม่อยากทำให้เป็นร้านจักรยานแข็งๆ ที่คนมาซื้ออะไหล่เสร็จแล้วหอบกลับบ้าน แต่ต้องการมุมที่ผู้คนสามารถมาใช้ชีวิตได้ด้วย…”

Velayenn Bike Shop – ร้านจักรยานเวลาเย็นน

คือ ศูนย์รวมอะไหล่และอุปกรณ์เสริมเกี่ยวกับจักรยานมีให้เลือกหลายหลาก โดยเฉพาะสไตล์ วินเทจและคลาสสิก นับเป็นอีกหนึ่งแหล่งที่รู้จักกันดีในหมู่ผู้รักการปั่น

ร้านแห่งนี้ มีการแบ่งโซนเล็กๆ ไว้สำหรับบริการเครื่องดื่มและของว่าง โดยในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ จะมีอาหารมื้อหลัก สไตล์ “โฮมเมด” อย่าง ข้าวสตูไก่ลาวา เนื้อตุ๋นคุณแม่ ฯลฯ มาคอยบริการสำหรับลูกค้าที่นำจักรยานมาซ่อมหรือมาเลือกซื้ออุปกรณ์เพิ่มเติม

ส่วนลูกค้าสัญจรไปมา แม้ไม่ใช่ “คนจักรยาน” ก็สามารถเข้ามานั่งชิลชิล จิบกาแฟ ชิมของว่างได้…ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด

เริ่มจากความชอบ

โตเร็วเกินคาด

ช่วงบ่ายก่อนถึงเวลาเย็น คุณอ้น-รัฐพล ตรีรัตน์ หุ้นส่วนคนสำคัญ วัย 30 ปีเศษ กรุณาสละเวลามาพูดคุยกันด้วยบุคลิกสุภาพ เริ่มต้นด้วยการย้อนอดีตไปเมื่อราว 4 ปีก่อนหน้าว่า เคยทำงานประจำเป็นสถาปนิกอยู่พักใหญ่ รู้สึกเบื่อเลยลาออกมาทำร้านกาแฟเล็กๆ เปิดใต้ถุนคอนโดมิเนียม ย่านรัชดาภิเษก ซอย 10

กระทั่งเพื่อนสนิทคนหนึ่ง ที่เป็นนักออกแบบผลิตภัณฑ์ เดินทางไปประเทศญี่ปุ่น มีโอกาสพบกับจักรยานทรงแปลกตา ไม่มีเบรก ไม่มีเกียร์ รู้สึกสนใจ เลยศึกษาเพิ่มเติม กระทั่งทราบว่ามันคือ “จักรยานฟิกซ์เกียร์” ซึ่งเวลานั้นยังไม่แพร่หลายในไทยมากนัก

“พอเพื่อนขี่มาโชว์ ผมสนใจ เลยเล่นเป็นงานอดิเรก ลองสั่งอะไหล่มาประกอบเอง เพราะบ้านเรายังไม่มีขาย แต่ต้องสั่งหลายชิ้นถึงจะคุ้มค่าส่ง พอมีอะไหล่เหลือเลยเอาไปวางในร้านกาแฟ เผื่อขายให้ลูกค้า ควบคู่ไปกับการขายในเฟซบุ๊ก” คุณอ้น เล่าถึงจุดเริ่มของการที่ร้านกาแฟของเขามีอะไหล่จักรยานขายด้วย

แม้จุดเริ่มมาจากความชอบส่วนตัว ไม่คิดจริงจังทำถึงขั้นหันมาจับเป็นธุรกิจหลัก แต่ช่วงเวลานั้นต้องยอมรับว่า กระแสความนิยมจักรยานถึงขั้น “บูม” สุดขีด ส่งผลให้กิจการ “เวลาเย็นน” เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

จนต้องมีการขยายร้านจากใต้ถุนคอนโดฯ ไปเป็นบ้านเดี่ยวมีบริเวณภายในซอยสุขุมวิท 26 โดยดัดแปลงโรงรถให้เป็นร้านจำหน่ายจักรยานและมีการขายอาหาร-เครื่องดื่มอย่างเป็นเรื่องเป็นราว จนกลายเป็นที่รู้จักมากขึ้น

แต่แล้วในปี 2554 เกิดเหตุน้ำท่วมกรุงเทพฯ ครั้งใหญ่ ทำให้ต้องยุติกิจการชั่วคราว

หลังเข้าสู่ภาวะปกติ จึงมองหาทำเลเปิดร้านแห่งใหม่ กระทั่งมาได้ตึกแถวอยู่ในซอยธารารมณ์ 2 สุขุมวิท 55 ซึ่งเป็นที่ตั้งร้านปัจจุบัน

“ด้วยข้อจำกัดหลายอย่างทำให้ต้องหยุดทำร้านอาหารไปก่อน ตอนนี้เหลือแค่จักรยานกับคาเฟ่ โดยในส่วนของจักรยานมีการลงลึกมากขึ้น ให้บริการเกี่ยวกับจักรยานทุกประเภท มีทั้งรับซ่อม รับสั่งประกอบ รับสั่งซื้ออะไหล่หรืออุปกรณ์เสริมต่างๆ เรามีให้เลือกหลากหลายครับ” คุณอ้น ประชาสัมพันธ์กิจการมาอย่างนั้น

มุมกาแฟเล็กๆ

ทำร้านมีชีวิต

เมื่อกิจการเปิดกว้างขึ้น ลูกค้าจึงเข้ามาหลากหลายกลุ่ม นับแต่ นักเรียน ม.ปลาย หนุ่มสาววัยทำงาน ไปกระทั่งข้าราชการเกษียณอายุ ซึ่งมาจากหลายย่านทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด

ถามว่าพวกเขารู้จัก “เวลาเย็นน” ได้ยังไง คุณอ้น เผย ใช้วิธีประชาสัมพันธ์ตัวเองผ่านทางเฟซบุ๊กเป็นหลัก มา 2 ปีกว่า ปรากฏมีคนเข้ามากดไลก์ให้นับหมื่นคนแล้ว นอกเหนือจากนั้นเป็นการบอกกัน ปากต่อปาก

“ไม่มีงบฯ โฆษณา เลยเข้าไปโพสต์ในเฟซบุ๊กเพราะไม่เสียค่าใช้จ่าย แค่ทำเรื่องราวของเราให้มีความน่าสนใจ ยอมรับว่าวิธีนี้ช่วยได้เยอะมาก ส่วนการบอกกันปากต่อปากของลูกค้าก็มีความสำคัญไม่แพ้กัน” คุณอ้น บอกเสียงเรียบ

กระซิบถามถึงผลประกอบการสำหรับธุรกิจนี้ ผู้จัดการหนุ่ม ตอบตรงๆ เนื่องจากเป็นร้านเฉพาะกลุ่ม ไม่มีจักรยานทุกแบบสำหรับลูกค้าทุกคน ฉะนั้น ผลประกอบการไม่ดีเท่าร้านขนาดใหญ่แน่ แค่พออยู่ได้ด้วยตัวเอง สำหรับเขานับว่าน่าพอใจมากแล้ว

“เป้าหมายของร้านนี้ ไม่ได้กะจะมีกำไรมากมายตั้งแต่แรก ที่ทำเพราะอยากทำ แต่พอมาถึงวันนี้มันเลี้ยงตัวเองได้ ผมและหุ้นส่วนพยายามทำให้ความชอบกับการเป็นธุรกิจมันสมดุลกัน ไม่อยากให้ธุรกิจเป็นตัวนำจนเกินไป” คุณอ้น ตอบจริงจัง

เกี่ยวกับ “มุมกาแฟ” ที่ยังอยู่คู่กับกิจการ คุณอ้น อธิบาย เพราะเป็นแนวคิดหลักที่คิดมาตั้งแต่ต้น เนื่องจากไม่อยากทำให้เป็นร้านจักรยานแข็งๆ ที่คนมาซื้ออะไหล่เสร็จแล้วหอบกลับบ้าน แต่ต้องการมุมที่ผู้คนสามารถมาใช้ชีวิตได้ด้วย เลยมีทั้งเครื่องดื่มบริการ มีโต๊ะให้นั่ง มีนิตยสารให้อ่าน อยากทำให้เป็นสังคมเล็กๆ ไม่ซื้อไม่ว่ากัน ใครมีเวลาว่างมานั่งเล่นได้

“สำหรับอาหาร มีทุกวันศุกร์-เสาร์ เป็นเมนูเฉพาะ 2-3 อย่าง เป็นสไตล์โฮมเมด ที่เพื่อนฝูงทำมาฝากขาย” เจ้าของร้าน บอก

มั่นใจตลาด

ยังไปอีกไกล

จับธุรกิจจักรยานมาได้ 3 ปีเศษ พบอุปสรรคปัญหาอะไรบ้าง คุณอ้น บอก มีหลายเรื่องให้แก้ไข เพราะเขาไม่ใช่นักธุรกิจ จึงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองทุกระบบ นับตั้งแต่ บัญชี การเงิน การบริหาร ฯลฯ จากนั้นค่อยแก้ปัญหาไปทีละจุด

“กิจการนี้เริ่มต้นด้วยทุนที่ไม่เยอะมาก ก็เป็นปัญหาของการทำธุรกิจเหมือนกัน เพราะทุนใหญ่ทำอะไรได้มาก ขณะที่ทุนน้อยการต่อรองยากกว่า ต้องยับยั้งชั่งใจ หลายครั้งอยากทำอะไรจึงติดขัดบ้าง แต่ไม่ใช่ปัญหาหนักใจอะไร” คุณอ้น บอกยิ้มๆ

เมื่อถามถึงความยากในการทำธุรกิจจักรยาน คุณอ้นนั่งนึกครู่หนึ่ง ก่อนให้ความเห็น ตลาดจักรยานกว้างพอสมควร การคาดเดาความต้องการของกลุ่มลูกค้าจึงค่อนข้างยาก ฉะนั้น หากคาดการณ์ได้ทันและสต๊อกของไว้พอกับความต้องการ ธุรกิจคงไปได้สวย แต่ถ้าเดาไม่ออก สต๊อกของไม่ทันคู่แข่ง กิจการนั้นคงลำบากหน่อย

คร่ำหวอดในแวดวงนักปั่นอยู่หลายปี มีคนมาขอคำแนะนำเกี่ยวกับการทำธุรกิจบ้างมั้ย คุณอ้น เล่าให้ฟัง มีหลายคนมาให้ช่วยชี้แนวทางการทำร้าน ซึ่งเขามักออกตัวก่อนว่าไม่ใช่นักธุรกิจมืออาชีพ ที่เข้ามาทำเป็นเพราะมีใจรักเป็นทุนเกินครึ่ง ก่อนตั้งคำถามกลับ มีความชอบจริงหรือเปล่า สามารถใช้ชีวิตอยู่กับจักรยานแค่ไหน

“ถ้าไม่รู้สึกว่าเข้าร้านเพื่อทำงานถือว่าผ่านแล้ว แต่ถ้าตื่นมาแล้วตัวเองบอกว่าต้องเข้าร้านอีกแล้วเหรอ อย่างนั้นไม่ดี หากมั่นใจว่ามีความชอบจริงๆ จึงค่อยเริ่มพิจารณาเรื่องเงินทุน ทำเล สินค้าที่จะขาย ไปตามลำดับ และโดยส่วนตัวเชื่อว่าภาพรวมของธุรกิจจักรยานไม่ตกลงง่ายๆ ยังไปได้อีกไกล” คุณอ้น ทิ้งท้าย อย่างนั้น

Velayenn Bike Shop – ร้านจักรยานเวลาเย็นน เปิดบริการ 12.00-21.00 น. วันอังคาร-อาทิตย์ (ปิดวันจันทร์) สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่ เลขที่ 808/15 ซอยธารารมณ์ 2 สุขุมวิท 55 แขวงคลองตันเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพฯ 10110 โทรศัพท์ (080) 900-2610 หรือ Facebook : Valayenn Bike Shop

 

ไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร จัดจ้านสไตล์ไก่ต้มไทย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07040010357&srcday=2014-03-01&search=no

วันที่ 01 มีนาคม พ.ศ. 2557 ปีที่ 20 ฉบับที่ 344


อาหารสร้างอาชีพ

ดวงกมล

ไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร จัดจ้านสไตล์ไก่ต้มไทย

“จุดเด่นไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร คือ รสชาติจัดจ้านแบบไทย ใช้น้ำปลาแท้อย่างดี ไม่ใส่ซอสหรือซีอิ๊ว ฉะนั้น ตัวไก่สีจะสวย ไม่เหลือง นอกจากนั้นยังมีเครื่องเทศและส่วนผสมอื่นล้วนเป็นสูตรพิเศษของทางร้านที่ใช้มัดใจลูกค้ามายาวนาน 10 กว่าปีแล้ว”

จากเมนูของฝากที่สร้างชื่อในหลายจังหวัด มาวันนี้ “ไก่ต้มน้ำปลา” ถูกยกระดับกลายเป็นเมนูเสิร์ฟบนโต๊ะอาหาร แถมคนทุกเพศทุกวัยยังนิยมรับประทาน ปัจจุบัน เลยมีร้านไก่ต้มน้ำปลาผุดขึ้นมากมายหลายยี่ห้อ เฉกเช่น “ไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร” ที่คัดสรรวัตถุดิบคุณภาพดีมัดใจลูกค้า พร้อมสั่งสมชื่อเสียงมายาวนาน 11 ปีแล้ว

สูตรจากพี่สาว

ต่อยอดสไตล์คนรุ่นใหม่

คุณขวัญฤทัย เจนนาวิน หรือ คุณขวัญ เจ้าของร้าน เผยว่า ขายไก่ต้มน้ำปลามาตั้งแต่ปี 2546 โดยตระเวนไปตามตลาดนัดตอนเย็น เช่น ตลาดนัดยิ่งเจริญ ตลาดนัดหน้ากองทัพอากาศ จากนั้นขยับไปตลาดนัดตอนเช้า อาทิ ตลาดนัดมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ตลาดนัดจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ตลาดนัดตึกซันทาวเวอร์ ตลาดนัดศาลายา ตลาดนัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ฯลฯ เริ่มแรกใช้เงินลงทุนในกิจการ 50,000 บาท ต่อมาค่อยๆ ยกระดับปรับโฉมเมนูดังกล่าว ชูจุดเด่นเรื่องคุณภาพ ปัจจุบัน กิจการไก่ต้มน้ำปลาแต่ละสัปดาห์มีเงินหมุนเวียนนับแสนบาท

สาเหตุที่คุณขวัญเลือกจำหน่ายไก่ต้มน้ำปลา เนื่องจากพี่สาวทำขายอยู่ก่อนหน้า เพียงไปนำสูตรมาและปรับเทคนิคการขาย แต่ยังคงภายใต้ชื่อ “ไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร” ซึ่งเป็นชื่อของพี่สาวเธอ

คุณขวัญเริ่มจากขายไก่ต้มน้ำปลาตามตลาดนัด พร้อมออกแบบโลโก้ชื่อร้าน มีเบอร์โทรศัพท์ เพื่อนำมาติดลงบนกล่อง ลงประชาสัมพันธ์ผ่านเฟซบุ๊ก ปรากฏผลตอบรับดี มียอดขายเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งลูกค้าที่สั่งซื้อเพื่อรับประทานเองในครอบครัว รวมถึงจัดเลี้ยงในองค์กร

สำหรับจุดเด่นไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร หญิงสาว บอกว่า อยู่ที่ไก่และเครื่องปรุงที่เลือกใช้ ซึ่งจะเลือกใช้ไก่เนื้อ (ไก่เลี้ยงเพื่อเชือด) ไม่ใช่ไก่ออกไข่ หรือไก่บ้าน เพราะไก่เนื้อจะมีความนุ่ม ไม่เหนียว อายุเฉลี่ยไก่ที่ใช้จะมีอายุไม่เกิน 8 สัปดาห์ น้ำหนักต่อตัวประมาณ 2 กิโลกรัม ส่วนน้ำปลาที่ใช้คือ น้ำปลาแท้หมักจากปลาหรือกากปลา ไม่ใช่น้ำปลาหมักจากเกลือเพราะรสชาติจะกระด้างและกลิ่นไม่หอม

ด้านปริมาณการต้มไก่แต่ละครั้ง เจ้าของร้าน ระบุว่า ต้มครั้งละ 16 ตัว ใช้เวลาต้มนาน 45 นาที ใช้ไก่สดไม่ใช่ไก่แช่แข็ง เพราะไก่ฟรีซเนื้อจะยุ่ยเละ เครื่องปรุงไม่ซึมเข้าเนื้อ แต่ละวันใช้ไก่เฉลี่ย 100 ตัว ถ้าช่วงเทศกาลตรุษจีนก็เพิ่มเป็นเท่าตัว ต่อเดือนใช้ไก่ราว 3,000-4,000 ตัว

จัดจ้านแบบไทย

คัดสรรแต่ของดี

เพื่อความสดใหม่ของเมนูดังกล่าว เวลาขายแต่ละครั้ง เจ้าของร้านใช้วิธีต้มไปขายไป ไม่ต้มค้างไว้ หรือต้มจากบ้าน วิธีนี้ทำให้ลูกค้ามั่นใจว่าได้ไก่ที่สดใหม่ แถมยังจำหน่ายหมดเกลี้ยงทุกครั้งอีกด้วย

“กลุ่มลูกค้าที่ซื้อไก่ต้มน้ำปลาที่ตลาดนัด แบ่งได้ 3 กลุ่ม ได้แก่ วัยรุ่น วัยทำงาน และครอบครัวขนาดเล็กฐานะระดับกลางขึ้นไป ปริมาณการซื้อของคนกลุ่มนี้มักซื้อคละกันระหว่างไก่ครึ่งตัว ปีกกลาง หรือ สะโพก ซึ่งส่วนที่ขายดีที่สุดคือ ช่วงปีกกลาง ลูกค้าทานแล้วบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า อร่อย”

นอกจากไก่และเครื่องปรุงที่ถูกคัดมาอย่างพิถีพิถัน บรรจุภัณฑ์ หรือแพ็กเกจจิ้งก็ไม่น้อยหน้า หญิงสาว ระบุว่า ถาดโฟมและพลาสติกที่หุ้มตัวไก่เป็นเกรดสำหรับใส่อาหาร ไม่เป็นอันตราย แม้จะใส่อาหารร้อน สังเกตโฟมที่ดี น้ำจากอาหารจะไม่ซึมลงเนื้อโฟม แต่จะกลิ้งไป-มาบนโฟม นั่นเป็นเพราะเคลือบด้วยพาราฟิน

ด้วยความที่เมนูดังกล่าวถูกใส่ใจทุกขั้นตอน ทั้งไก่และเครื่องปรุงใช้เกรดเดียวกันกับภัตตาคาร ส่งผลถึงต้นทุนไก่สดเฉลี่ยตัวละ 150-160 บาท ปัจจุบัน ทางร้านจำหน่ายไก่ต้มน้ำปลาราคาตัวละ 240 บาท ถือว่าสมเหตุสมผล

“จุดเด่นไก่ต้มน้ำปลา ฐิติพร คือ รสชาติจัดจ้านแบบไทย ใช้น้ำปลาแท้อย่างดี ไม่ใส่ซอสหรือซีอิ๊ว ฉะนั้น ตัวไก่สีจะสวย ไม่เหลือง นอกจากนั้นยังมีเครื่องเทศและส่วนผสมอื่นล้วนเป็นสูตรพิเศษของทางร้านที่ใช้มัดใจลูกค้ามายาวนาน 10 กว่าปีแล้ว”

ยึดทำเลตลาดนัด

ต่อยอดไก่พร้อมปรุง

ปัจจุบัน สถานที่จัดจำหน่าย คุณขวัญยังคงยึดทำเลตลาดนัดไม่มีหน้าร้าน ทว่าก็มีลูกค้าขาประจำกลับมาซื้อซ้ำเป็นจำนวนมาก ถึงขนาดติดต่อขอซื้อแฟรนไชส์

“ลูกค้าต่างก็ติดใจรสชาติ กลับมาซื้อซ้ำ ไปขายที่ตลาดไหนก็ขายหมด จนมีคนขอซื้อแฟรนไชส์ ซึ่งอนาคตอาจจะมี แต่ขอศึกษารายละเอียดให้ถี่ถ้วนก่อน เนื่องจากหัวใจสำคัญของธุรกิจอาหารคือ คุณภาพต้องสดใหม่ เจ้าของร้านต้องควบคุมคุณภาพด้วยตนเอง”

แม้ขณะนี้ยังไม่ต่อยอดธุรกิจด้วยแฟรนไชส์ แต่หนทางขยายตลาดที่ผู้ประกอบการรายนี้เลือกใช้คือ จำหน่ายไก่พร้อมปรุงสำเร็จรูปส่งตามร้านอาหาร ซึ่งไก่พร้อมปรุงสูตรนี้สามารถเลือกรับประทานทั้งแบบเข้าไมโครเวฟ และลงทอดน้ำมัน

“ดิฉันเชื่อว่าธุรกิจอาหารยังมีโอกาสเติบโตได้อีกมาก และไก่ก็สามารถปรุงได้หลากหลายเมนู ปัจจุบัน ยอดขายทางร้านอยู่ในระดับที่น่าพอใจ รายได้หลังหักค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 35-40 เปอร์เซ็นต์ เงินทุนหมุนเวียนแต่ละสัปดาห์เกือบ 100,000 บาท”

ใครสนใจสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม สามารถติดต่อ คุณขวัญ เจ้าของร้านได้ที่ โทรศัพท์ (091) 101-1162

 

ต้มยำซุปเปอร์-ฮีโร่ เผ็ด อร่อย มีสไตล์ พฤษภาคม 14, 2014

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07038150257&srcday=2014-02-15&search=no

วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ปีที่ 19 ฉบับที่ 343


อาหารสร้างอาชีพ

พารนี

ต้มยำซุปเปอร์-ฮีโร่ เผ็ด อร่อย มีสไตล์

“…มีเงินตั้งต้นเพียง 540 บาท กับรถเข็นไม่ใช้แล้วของน้าชาย ชามตราไก่ 6 ใบ ที่หยิบยืมมา และโต๊ะเก่าๆ 2 ตัว”

ต้องไปทำธุระที่จังหวัดนครสวรรค์เมื่อหลายวันก่อน ตอนเย็นๆ ออกมาเดินเล่นหน้าโรงแรมที่พักเพื่อหามื้อเย็นใส่ท้อง มองซ้าย-มองขวา อยู่นาน เจอแต่ร้านสะดวกซื้อ เลยถือโอกาสเดินสำรวจถนนรอบบริเวณ

ใช้เวลาไม่นานนัก สายตาพลันสะดุดหยุดจับจ้องไปที่บ้านไม้ชั้นเดียวหลังหนึ่งซึ่งมีป้ายโฆษณาวางเด่นเห็นสีสันฉูดฉาดแต่ไกล จนแวบแรกเข้าใจว่าเป็นโปสเตอร์หนังมนต์รักลูกทุ่ง

แต่พอขยับเข้าไปดูใกล้ๆ จึงได้คำตอบที่รอคอยอยู่…พอดี

หาที่นั่งเหมาะๆ ได้แล้ว จึงสอดส่ายสายตามองหารายการอาหาร มองดูอยู่นานอดเอ่ยปากถามไม่ได้

“เมนูมีแค่นี้เองเหรอ”

หนุ่มหน้าใส เจ้าของร้าน บุคลิกสุภาพ ยิ้มแย้มก่อนบอก

“มีแค่นี้แหละครับ…จะรับอะไรดีครับ”

เลยสั่งไปด้วยอารามหิว

“งั้นเอามาชิมทุกอย่าง”

ลงทุนหลักร้อย

มั่นใจเมนูเด็ด

ระหว่างนั่งซด “ต้มยำขาไก่ซุปเปอร์” อยู่คนเดียว สังเกตเห็นลูกค้าทยอยกันมาไม่ขาดสาย มีทั้งขี่มอเตอร์ไซค์ ขับรถเก๋ง มาแวะซื้อกลับบ้านกันคนละถุงสองถุง เรียกว่าตักกันแทบไม่ได้หยุดมือ เลยทีเดียว

ช่วงคนซาลงบ้าง เลยเข้าไปแนะนำตัวก่อนขอนัดสัมภาษณ์ความเป็นมา เจ้าของกิจการคนเดิมยิ้มกว้าง ก่อนตกปากรับคำด้วยความยินดี

“ชื่อ แอ้-ณพรรษ จุนทการ พื้นเพเป็นคนอุทัยธานี เรียนจบจากคณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ครับ” เจ้าของร้าน ต้มยำซุปเปอร์-ฮีโร่ แนะนำตัวให้รู้จักกันอย่างเป็นทางการ

ก่อนเล่าต่อ ก่อนหน้านี้เคยเป็นครูพละและโค้ชฟุตบอลเยาวชน แต่เกิดปัญหาเรื่องการจ้างงาน เลยออกมามองหาอาชีพอื่น

และด้วยความที่ คุณแนน-พัชรีวรรณ เอี่ยมเนตร ภรรยามีพื้นเพเป็นคนจังหวัดนครสวรรค์ จึงชักชวนกันมาหาลู่ทางกันที่นี่

“ตอนเป็นครู ช่วงวันศุกร์จะไปขายของที่ถนนคนเดิน ทำให้มีประสบการณ์ค้าขายมาบ้าง พอว่างงาน อยากขายต้มยำ เพราะคิดว่าเป็นเมนูที่ต้องเข้าไปทานในร้านอาหารใหญ่เท่านั้น ขณะที่คนชั้นกลางถึงล่างนั้นมีจำนวนอยู่ไม่น้อย” คุณณพรรษ เล่าให้ฟังถึงจุดเริ่ม

ประกอบกับตัวเขาเองมีฝีมือด้านการทำอาหารเป็นต้นทุน ก่อนหน้านี้มักต้องทำหน้าที่ “กุ๊ก” ประจำกลุ่ม และบรรดาเพื่อนออกปากชมว่ารสชาติเยี่ยมในหลายเมนู

คุณณพรรษ เล่าให้ฟังด้วยว่า ตอนตัดสินใจลงทุนเปิดขายต้มยำขาไก่ ที่ริมทางเท้าบนถนนสวรรค์วิถี มีเงินตั้งต้นเพียง 540 บาท กับรถเข็นไม่ใช้แล้วของน้าชาย ชามตราไก่ 6 ใบ ที่หยิบยืมมา และโต๊ะเก่าๆ 2 ตัว

“คุณพ่อ-คุณแม่ อยากให้รับราชการ พอออกมาค้าขายท่านเลยไม่เห็นด้วยถึงขั้นคัดค้าน แต่ผมยืนยันจะทำ ตอนนั้นยอมรับว่ามีความรู้เรื่องอาหารชนิดนี้ไม่มากนัก เลยหาหนังสือมาอ่านกับค้นคว้าทางอินเตอร์เน็ต จนมั่นใจและเปิดขายเมื่อราวกลางปีที่แล้ว” คุณณพรรษ เล่าอย่างนั้น

ชิมครั้งแรก

ต้องอร่อย

เจ้าของเรื่องราว เล่าให้ฟังต่อ ประเดิมกิจการด้วยการซื้อขาไก่มาทำ 4 กิโลกรัม กับข้าวสวย 1 หม้อ จำได้แม่นวันแรกขายได้ 18 ถุง ถุงละ 50 บาท พอวันที่ 2 ขายได้มากขึ้น จนต้องเพิ่มจำนวนขาไก่สด มาเป็น 7 กิโล 9 กิโล 12 กิโล กระทั่งสูงสุด 20 กิโลกรัม ต่อวัน

เปิดขายได้ 2 เดือนเศษ ลูกค้าเริ่มถามหาอาหารอย่างอื่น จึงลองทำต้มยำกระดูกหมูอ่อน ออกมาเป็นเมนูที่ 2 ปรากฏผลตอบรับดี ทำให้มีทุนเพิ่ม เลยมองหาทำเลใหม่ที่รองรับลูกค้าได้มากขึ้น

จังหวะนั้นเอง ได้ไปเจอบ้านไม้ชั้นเดียว ถูกปิดตายไว้ตั้งแต่น้ำท่วมเมื่อปี 2554 เลยไปติดต่อขอเช่า แต่ต้องบูรณะเองทุกอย่าง

“เงินเก็บหลายหมื่นถูกนำไปซ่อมแซมร้านเกือบทั้งหมด แต่ผมยอมลงทุน เพราะคิดว่าเลือกทำอะไรแล้วต้องทำให้ดี และถ้าเปิดหน้าร้านเป็นเรื่องเป็นราว อาจมีรายได้มากกว่าขายริมถนน” คุณณพรรษ บอก

เมื่อมีร้านรวงให้ลูกค้าได้เข้ามานั่งกันเป็นสัดส่วน คุณณพรรษจึงสบโอกาส “ปล่อยของ” ที่สะสมไว้นานกว่า 10 ปี

“เด็กๆ ไม่ค่อยมีของเล่น พอโตมาเลยชอบซื้อเก็บสะสมพวกตัวการ์ตูนที่เป็นฮีโร่ พอมีร้านเลยอยากนำของพวกนี้ออกมาโชว์ ร้านจะได้มีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร” หนุ่มใหญ่หัวใจเด็ก ว่ามาอย่างนั้น

นอกจากจะมีของสะสมให้ลูกค้าชมเล่นเพลินตา ภาชนะที่นำมาใช้ ล้วนผ่านการเลือกมาอย่างพิถีพิถัน เรื่องนี้มีคำอธิบายจากเจ้าของร้านว่า

“สมัยนี้เป็นโลกของโซเชียลมีเดีย มีสมาร์ตโฟนกันแทบทุกคน ไม่ว่าจะเห็นอะไรก็มักถ่ายรูปแล้วส่งต่อ และถ้าพวกเขาเห็นว่าร้านน่าสนใจ เขาต้องถ่ายรูปและช่วยกระจายข่าวต่อ สิ่งที่ผมคิดนี้คิดว่าได้ผล เปิดร้านมา 6 เดือนกว่า ยอดขายดีกว่ารถเข็น เพราะลูกค้ามาจากบอกต่อๆ กัน” คุณณพรรษ ว่าอย่างนั้น

ถึงแม้ร้านจะน่าสนใจ แต่นั่นเป็นเพียงส่วนประกอบ เพราะสิ่งสำคัญซึ่งจะทำให้ลูกค้ากลับมาซื้อซ้ำนั้น มันคือรสชาติของอาหารมากกว่า

“การขายอาหารเรามีโอกาสแค่ครั้งเดียว เพราะหากใครได้ลองมากินแล้ว ถ้าไม่อร่อย ต้องมีการบอกต่อไปไม่รู้อีกกี่คน ฉะนั้น รสชาติต้องโดนใจตั้งแต่มาทานครั้งแรก” เจ้าของเรื่องราว บอกถึงจุดยืน

แห่ขอสูตร

อาจขายแฟรนไชส์

ถามถึงกลุ่มลูกค้าที่ชื่นชอบทั้งรสชาติและบรรยากาศของร้านคุณณพรรษ ลูกค้าประจำส่วนใหญ่เป็นหนุ่มสาววัยทำงาน ที่เหลือเป็นขาจร โดยมักซื้อกลับไปทานที่บ้าน

“ใช้ขาไก่ทำซุปเปอร์กับกระดูกหมู อย่างละ 20 กิโล ทุกวัน ส่วนปีกไก่ทอดเมนูล่าสุดใช้ 15 กิโล ก็ขายหมดทุกวันครับ” เจ้าของร้าน เล่าด้วยสีหน้าภาคภูมิ

นึกสงสัยในอนาคตคิดเพิ่มรายการอาหารในร้านหรือไม่ คุณณพรรษ บอก ตอนนี้ยังสองจิตสองใจ เพราะเสียงเรียกร้องเข้ามามาก ทำไมไม่ทำนั่นทำนี่ขายบ้าง แต่อีกใจหนึ่งคิดว่าถ้าทำออกมาแล้วยอดจำหน่ายเมนูเดิมอาจลดลงได้

“หลายคนให้ทำไข่เจียวขายเพราะเข้ากันกับอาหารเผ็ด แต่ผมว่ามันธรรมดาเกินไป และหากสามารถคงเมนูแค่นี้ไว้ได้ ร้านคงมีความแปลกไม่เหมือนใคร คือ มาทานที่นี่ อาหารมีแค่นี้ ไม่มีอย่างอื่นแล้ว ไม่เหมือนใครดี” หนุ่มเจ้าของเรื่องคนเดิม บอกก่อนยิ้มกวนๆ

ขายดิบขายดีอย่างนี้มีคนมาขอซื้อสูตรบ้างมั้ย เจ้าของเรื่องราวผู้นี้ บอก มีเข้ามานับสิบราย แต่ยังไม่เคยขายให้ใคร เพราะคิดว่ายังไม่ถึงเวลา แต่อนาคตข้างหน้า อาจคิดขยับขยายธุรกิจในลักษณะแฟรนไชส์ก็เป็นได้

เห็นธุรกิจเติบโตมาตามลำดับน่าชื่นใจ แล้วเคยเจออะไรที่ยากลำบากมาบ้าง เจ้าของร้าน “ต้มยำซุปเปอร์-ฮีโร่” ถอนหายใจเบาๆ ก่อนพรั่งพรูความรู้สึก

“คำพูดบั่นทอนความตั้งใจมักทำให้ท้อแท้ อย่างก่อนจะขาย หลายคนบอกใครจะมากินตีนไก่กันทุกวัน แต่เมื่อเวลาผ่านไปมันกลับกลายเป็นแรงผลักดันสำคัญ ซึ่งผมพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ามีคนมากินทุกวันจริงๆ”

ก่อนจากกันไป มีข้อความทิ้งท้ายไว้ให้คนรุ่นใหม่ที่อยากมีอาชีพอิสระ จากเจ้าของกิจการผู้นี้ด้วยว่า

“ถ้าคิดออกมาแล้ว ต้องลองทำ แม้ผิดหวังยังถือว่าได้ทำ ดีกว่าแค่คิดแต่ไม่เริ่มทำ เพราะคุณจะไม่มีวันรู้ว่าสามารถทำให้สำเร็จได้หรือเปล่า”

ข่าวจาก “คุณแอ้-คุณแนน” สองสามีภรรยาเจ้าของกิจการ แจ้งมาล่าสุดว่า “ต้มยำซุปเปอร์-ฮีโร่” ขายดิบขายดีจนต้องขยายห้องเพิ่มแล้ว ท่านใดอยากไปอุดหนุน ไปตามที่อยู่ เลขที่ 292/14 ถนนสวรรค์วิถี ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ 60000

สอบถามเส้นทางไป หรือวัน-เวลาเปิดร้าน ได้ที่ โทรศัพท์ (091) 025-0656

 

“เจ้าจุก” เต้าหู้นมสด เริ่มแค่ 5 พัน …ฟันเงินล้านฉลุย

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07040010257&srcday=2014-02-01&search=no

วันที่ 01 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ปีที่ 19 ฉบับที่ 342


อาหารสร้างอาชีพ

ดวงกมล

“เจ้าจุก” เต้าหู้นมสด เริ่มแค่ 5 พัน …ฟันเงินล้านฉลุย

ปัจจุบันสินค้าที่ผลิต คุณญาณี บอกว่า ส่งร้านเซเว่นอีเลฟเว่น 70% ซุปเปอร์มาร์เก็ตอื่นๆ 10% รับจ้างผลิต 10% และตลาดอื่นๆ อย่างเช่น โต๊ะจีน 10% ด้านยอดขายเมื่อปี 2556 มียอดขาย 45 ล้านบาท ส่วนในปี 2557 ตั้งเป้าว่าจะมียอดขายเติบโตขึ้นอยู่ที่ 10% หรือประมาณ 50 ล้านบาท

ด้วยวิธีทำธุรกิจที่ไม่ยุ่งยากของ คุณญาณี ชวานิสากุล เพียงไปรับเต้าหู้นมสด กับ เต้าฮวยฟรุตสลัดจากจังหวัดเพชรบุรี แล้วใส่ถุงมัดยางมาจำหน่ายในกรุงเทพฯ ผลปรากฏว่าคนกรุงชื่นชอบมาก ทำให้กิจการของเธอเติบโตขึ้นอย่างก้าวกระโดด ถึงขนาดขอซื้อสูตรมาทำขายเอง อีกทั้งสามารถนำไปวางจำหน่ายในร้านเซเว่นอีเลฟเว่น 7,300 สาขาทั่วประเทศได้ นับเป็นเจ้าแรกที่นำเต้าหู้นมสดบรรจุในถ้วยปิดผนึกด้วยฟิล์มพลาสติกที่ถูกสุขอนามัย ใช้ชื่อแบรนด์สินค้าว่า “เจ้าจุก”

ปรับโฉมให้ไฉไล

ดันขนมพื้นๆ ขึ้นห้าง

คุณญาณี เท้าความก่อนจะเป็นเจ้าของธุรกิจเต้าหู้นมสดกับเต้าฮวยฟรุตสลัด แบรนด์ “เจ้าจุก” เดิมทำงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งแล้วเกิดความเบื่อ อยากจะมีธุรกิจเป็นของตัวเอง วันหนึ่งมีโอกาสได้ไปลองชิมเต้าหู้นมสดที่จังหวัดเพชรบุรี รู้สึกว่าอร่อยมาก และเห็นว่าขนมชนิดนี้ยังไม่มีขายในกรุงเทพฯ เลยมั่นใจว่าขนมหวานดังกล่าวจะเป็นที่ชื่นชอบของลูกค้าคนกรุง เลยตัดสินใจรับมาจำหน่าย

หลังจากคุณญาณีได้ไปชิมเต้าหู้นมสดกับเต้าฮวยฟรุตสลัด จากจังหวัดเพชรบุรี แล้วรับมาจำหน่ายต่อตามงานและปั๊มน้ำมัน ราคา 10-15 บาท ผลปรากฏว่า ลูกค้าชอบมาก ทำให้สินค้าไม่พอจำหน่าย หนที่สุดหญิงสาวขอซื้อสูตรมาผลิตเอง

“ดิฉันไปรับเต้าหู้นมสดกับเต้าฮวยฟรุตสลัด จากคุณป้าท่านหนึ่งที่จังหวัดเพชรบุรี เมื่อปี 2543 ด้วยเงินลงทุน 5,000 บาท มาจำหน่ายในกรุงเทพฯ ด้วยความที่ในช่วงนั้นคนยังไม่รู้จักว่าขนมดังกล่าวเป็นยังไง เลยใช้วิธีแจกให้ชิม ผลปรากฏว่า เมื่อลูกค้าได้ลองทาน ส่วนใหญ่กลับมาซื้อซ้ำ เมื่อกิจการดีขึ้น อุปสรรคที่พบคือ สินค้าไม่เพียงพอต่อความต้องการ จึงตัดสินใจขอซื้อสูตรมาเพื่อนำมาผลิตเอง”

หลังจากคุณญาณีเจรจาขอซื้อสูตรเต้าหู้นมสดกับเต้าฮวยฟรุตสลัด มาทำขาย เธอมีแนวคิดขยายตลาดด้วยการนำสินค้าไปวางจำหน่ายร้านเซเว่นอีเลฟเว่น

“เมื่อปี 2549 ดิฉันไปติดต่อร้านเซเว่นอีเลฟเว่น เพื่อขอนำสินค้าไปวางจำหน่าย ทางเจ้าหน้าที่ให้ปรับกระบวนการผลิตเพื่อให้ได้มาตรฐาน อาทิ ปรับบรรจุภัณฑ์ใหม่จากเดิมใส่ถุงพลาสติกมัดหนังยาง มาเป็นใส่ถ้วยปิดสนิทเพิ่มผลไม้ลงไปเพื่อให้น่าทาน ไปขอเครื่องหมาย อย. และคิดตราสินค้าขึ้นว่า เจ้าจุก เพราะน่ารักแบบไทยๆ”

ร้านเซเว่นฯ ช่วยอุ้ม

ปี 57 ตั้งเป้าโกย 50 ล้าน

หญิงสาว ระบุต่อว่า เต้าหู้นมสดกับเต้าฮวยฟรุตสลัด ที่ผลิตขึ้นแบรนด์เจ้าจุก ถือเป็นรายแรกที่นำขนมเมนูนี้มาบรรจุในถ้วยปิดผนึกด้วยฟิล์มพลาสติกที่ถูกสุขอนามัย ทำให้ขนมหวานประเภทนี้มีระยะเวลาการบริโภคนานขึ้น เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น

ปัจจุบันสินค้าที่ผลิต คุณญาณี บอกว่า ส่งร้านเซเว่นอีเลฟเว่น 70% ซุปเปอร์มาร์เก็ตอื่นๆ 10% รับจ้างผลิต 10% และตลาดอื่นๆ อย่างเช่น โต๊ะจีน 10% ด้านยอดขายเมื่อปี 2556 มียอดขาย 45 ล้านบาท ส่วนในปี 2557 ตั้งเป้าว่าจะมียอดขายเติบโตขึ้นอยู่ที่ 10% หรือประมาณ 50 ล้านบาท

ด้านโรงงานผลิต เจ้าของกิจการ กล่าวว่า มี 2 แห่ง เฉพาะผลิตให้เซเว่นอีเลฟเว่น 5,000 ถ้วย ต่อวัน รับจ้างผลิตให้เจ้าอื่นๆ ประมาณ 5,000-10,000 ถ้วย ต่อวัน ทั้งนี้บริษัทได้ทำตลาดในลักษณะของแฟรนไชส์ขึ้นด้วยใช้แบรนด์ “เจ้าจ้อย”

แฟรนไชส์ที่หญิงสาวพูดถึง รายละเอียดจะเป็นการหาผู้ที่มีความพร้อมในเรื่องของการผลิต การจัดจำหน่าย โดยจะจัดส่งวัตถุดิบประเภทของแห้งจากโรงงานหลักไปเป็นชุด สามารถปรุงเป็นเต้าฮวยได้ทันที ในขณะนี้ได้เริ่มดำเนินการแล้วที่จังหวัดอุดรธานี

นอกจากขายที่ร้านเซเว่นฯ สินค้าแบรนด์เจ้าจุกยังมีขายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำ ส่งตามร้านอาหารญี่ปุ่น กระทั่งเปิดหน้าร้านของตัวเองชื่อ “เจ้าจุก” ที่มหาชัย และไม่ได้ขายแค่เต้าหู้นมสด เต้าฮวยฟรุตสลัด เท่านั้น ยังมีขนมหวานชนิดอื่น อาทิ ขนุนวุ้นลูกตาลนมสด เฉาก๊วยนมสด ธัญพืชนมสด รวมถึงเบเกอรี่

ยังเฟ้นหาของดีต่อเนื่อง

ช่วย SMEs และโอท็อป

สำหรับจุดเด่นของสินค้า คุณญาณี บอกว่า อยู่ที่รสชาติที่ไม่หวานจนเกินไป ได้กลิ่นหอมของน้ำเต้าหู้ เนื้อเต้าหู้จะหวาน มัน และสิ่งที่สำคัญ คือ ไม่ใส่วัตถุกันเสีย ยอมขาดทุนบ้างเมื่อสินค้าหมดอายุก่อนจำหน่ายหมด

ด้านประวัติคุณญาณี เธอจบปริญญาตรีคณะวิทยาศาสตร์ ภาควิชาเทคโนโลยีวัสดุ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท หลักสูตรปิโตรเคมีและวิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สาเหตุที่เลือกเรียนด้านวิทยาศาสตร์ และมาทำงานตรงนี้ เจ้าตัวบอกว่า ได้เอาความรู้มาใช้เยอะมากในกระบวนการผลิต การควบคุมอุณหภูมิห้อง ทั้งหมดนี้ได้จากความรู้ที่เรียนมา

ใครอยากลองรสชาติ สามารถอุดหนุนได้ตามห้างสรรพสินค้า และร้านสะดวกซื้อ หรือ ติดต่อที่โทรศัพท์ (081) 628-6163 และ (081) 830-8884

สำหรับผู้ประกอบการธุรกิจเอสเอ็มอี ที่สนใจนำสินค้าเข้ามาจำหน่ายที่เซเว่นอีเลฟเว่น สามารถติดต่อบริษัทได้หลายช่องทางคือ ทางเว็บไซต์ http://www.cpall.co.th หรือ http://www.7eleven.co.th และติดต่อผ่านทางสำนักจัดซื้อของเซเว่นอีเลฟเว่น โทรศัพท์ (02) 677-9000

 

อร่อยแบบ “เบาเบา” ปั้นแบรนด์ของว่างเพื่อสุขภาพ

ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย-ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07042010257&srcday=2014-02-01&search=no

วันที่ 01 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ปีที่ 19 ฉบับที่ 342


อาหารสร้างอาชีพ

อันติกา

อร่อยแบบ “เบาเบา” ปั้นแบรนด์ของว่างเพื่อสุขภาพ

“เราถามตัวเองว่า ถ้านึกถึงเมนูบนโต๊ะอาหาร ต้องการเป็นอะไร โดยไม่คิดทำอาหารจานหลักเพราะตลาดมีคนทำมากอยู่แล้ว เราอยากเป็นพระรองที่ทำให้พระเอกเด่น ซึ่งนั้นหมายความว่า อาจจะเป็น เครื่องปรุง ส่วนผสม ขนม เครื่องดื่ม”

ความฝันของมนุษย์เงินเดือน คือ การได้เดินอยู่บนหนทางอิสระ ประกอบอาชีพตามความฝัน มีโอกาสเป็นนายตัวเอง

แต่ยิ่งอยู่กับระบบการจัดการที่ถูกตีกรอบไว้นานเท่าใด ความ “กล้า” ที่จะก้าวออกมาก็ดูลดลง

ฉะนั้น จะมีสักกี่คนสามารถลงมือทำตามความฝันได้

เดินตามความฝัน

ปรุงอาหารสุขภาพ

“เส้นทางเศรษฐี” มีโอกาสเดินทางไปพูดคุยกับ 4 ผู้ประกอบการ ภ.ญ.โสภิตา ศิริรัตน์ คุณณัฐสิริกร กัลยาณสันต์ คุณสิริธร ศิริธง และ คุณเกตุพล ศิริธง ที่รวมความคิดก่อตั้ง Living Light Daily Co.,Ltd. โดยมีผลิตภัณฑ์อาหาร (ว่าง) สุขภาพ เป็นเมนูสรรค์สร้างมาเพื่อเสิร์ฟคนรักสุขภาพ

เดิมทั้ง 4 ผู้ประกอบการ ใช้ความรู้ความสามารถทำงานรับเงินเดือนมานานหลายปี แต่แล้ววันหนึ่ง เกิดความ “กล้า” ที่จะก้าวสู่เส้นทางสายอาชีพอิสระ

โดย คุณสิริธร หรือ คุณเมี่ยง เปิดบทสนทนาเล่าให้ฟังว่า “พี่ปุ๋ม (ภ.ญ.โสภิตา) กับ พี่ส้ม (คุณณัฐสิริกร) ทำงานอยู่วงการอาหารมาก่อน ส่วนเมี่ยง และพี่ตุ้น (คุณเกตุพล) ทำงานด้านการออกแบบเฟอร์นิเจอร์ เรา 4 คนมีความคิดเหมือนกันคือ อยากใช้ชีวิตเบาเบา ในทุกๆ วัน ต้องการประกอบอาชีพอิสระ และเรามีความสนใจตรงกันในเรื่องของอาหาร และก็นึกถึงอาหารสุขภาพขึ้นมา”

คุณเมี่ยง อธิบายถึงคำว่า เบาเบา เปรียบเสมือนแก่นแนวคิด เป็นอัตลักษณ์ในการออกแบบแบรนด์ และครอบคลุมไปถึงส่วนต่างๆ อาทิ การออกแบบโลโก้ บรรจุภัณฑ์ การให้สีผลิตภัณฑ์ และแน่นอนว่าเมนูอาหารที่จะจัดเสิร์ฟลูกค้าก็ต้องให้ความรู้สึกเบาสบายท้อง

“เราถามตัวเองว่า ถ้านึกถึงเมนูบนโต๊ะอาหาร ต้องการเป็นอะไร โดยไม่คิดทำอาหารจานหลักเพราะตลาดมีคนทำมากอยู่แล้ว เราอยากเป็นพระรองที่ทำให้พระเอกเด่น ซึ่งนั้นหมายความว่า อาจจะเป็น เครื่องปรุง ส่วนผสม ขนม เครื่องดื่ม”

หลังสรุปผลิตภัณฑ์ในกลุ่มอาหารจานรองที่ให้ความเบาสบายท้อง แต่กระนั้นในส่วนของรสชาติต้องอร่อย และแตกต่างจากท้องตลาดมี “ตอนนั้นปิ๊งอาหารสุขภาพ นึกถึงสลัด สินค้ารายการแรกของเราจึงเป็น น้ำสลัด ที่โลว์แคลอรี และต้องเป็นธรรมชาติ 100 เปอร์เซ็นต์ เหมาะกับคนที่ต้องการควบคุมน้ำตาลในเลือดด้วย”

อาหารสุขภาพดี

เติมทีเด็ด “อร่อย”

คุณเมี่ยง ยังกล่าวถึงผลิตภัณฑ์รายการต่อมา ได้แก่ ขนม “ขนมโดยทั่วไปจะมีส่วนผสมของแป้ง น้ำตาล และผงปรุงรส เราจึงคิดถึงขนมที่สามารถทานได้โดยไม่กังวล ฉะนั้น ส่วนผสมต้องเป็น โฮลวีต ธัญพืช เป็นธรรมชาติ น้ำตาลที่ใช้ก็จะเลี่ยงน้ำตาลทรายขัดขาว”

ฉะนั้น ในส่วนของการคัดเลือกส่วนผสมจึงให้ความสำคัญตั้งแต่แหล่งวัตถุดิบ ยกตัวอย่าง น้ำตาล จะเลือกน้ำตาลมะพร้าว ซึ่งมีแหล่งปลูกที่ได้มาตรฐานอยู่ในประเทศ ให้รสชาติดีกลิ่นหอม

“ก่อตั้งบริษัทมา 2 ปีครึ่ง แต่ว่าสินค้าทำออกมาพร้อมจำหน่ายเมื่อราว 1 ปีครึ่งที่ผ่านมา เพราะเราต้องใช้เวลาทดลองสูตร การเก็บรักษาด้วย ซึ่งตอนนี้สินค้ามี 3 รายการ โดยรายการล่าสุดคือ เครื่องดื่มโปรตีนถั่วเหลืองผสมฟักทองและชาเขียวมัตฉะ”

ทั้งนี้ คุณปุ๋มได้กล่าวเพิ่มเติมถึงความสำคัญในด้านรสชาติว่า “คนมักจะมองว่าอาหารสุขภาพรสไม่อร่อย แต่ถ้าถามไปถึงผู้บริโภค ความอร่อยคือสิ่งที่เขาต้องการ ฉะนั้น อาหารของเบาเบาจึงไม่หลีกเลี่ยงน้ำตาล แต่เลือกใช้น้ำตาลมะพร้าว ซึ่งในอุตสาหกรรมอาหารไม่ค่อยนำมาใช้ ทั้งๆ ที่ให้รสชาติอร่อย กลิ่นหอม ส่วนแหล่งปลูกแหล่งขายก็มีแน่นอนในประเทศของเราเอง”

การออกงานแสดงสินค้า คือ ช่องทางที่ผู้ประกอบการทั้ง 4 เลือก และมองว่าสามารถเข้าถึงกลุ่มเป้าหมายได้ดี ส่วนราคาขายสินค้านั้น เริ่มต้นกับขนมชิ้นละ 35 บาท และสูงสุดในชุดกิ๊ฟต์เซตเครื่องดื่มเหมาะจะเป็นของขวัญของฝากราคา 360 บาท

“เรื่องการตลาดต้องดูว่ากลุ่มผู้บริโภคอยู่ตรงไหน ซึ่งกลุ่มเป้าหมายหลักของ เบาเบา ระดับกลางขึ้นไป ส่วนช่องทางนำสินค้าไปจัดวางจำหน่ายหลักๆ มองไว้คือ ร้านอาหารสุขภาพ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในกระบวนการดำเนินการติดต่อ ช่องทางที่ 2 วางจำหน่ายในห้างสรรพสินค้าชั้นนำ และอีกช่องทางหนึ่งคือร้านจำหน่ายสินค้าของโรงพยาบาลต่างๆ ซึ่งตอนนี้มีวางขายอยู่ที่โรงพยาบาลเทพธารินทร์” คุณส้ม กล่าวถึงช่องทางจัดจำหน่าย

ทั้งนี้ คุณปุ๋มยังกล่าวเสริมถึงการออกงานแสดงสินค้าว่า “เป็นช่องทางที่ดี ซึ่งเราเลือกที่จะเดินทางไปพบลูกค้าด้วยตัวเอง เพราะถือว่านี่คือโอกาสที่จะได้รับรู้ข้อมูลแท้จริง ว่าลูกค้าคิดอย่างไรต่อสินค้า ลูกค้าจะบอกว่าเขาต้องการอะไร ทำให้เกิดการปรับพัฒนา”

เรียบง่ายสบายตา

แต่ทว่ามีความเด่น

การค้าขายในยุคปัจจุบัน คงปฏิเสธไม่ได้ว่า บรรจุภัณฑ์มีส่วนสำคัญต่อการตัดสินใจซื้อ ฉะนั้น นักธุรกิจมากรายจึงยอมทุ่มทุนเพื่อการออกแบบหน้าตาบรรจุภัณฑ์ ให้ออกมาโดนใจผู้พบเห็น “ถ้าเดินไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต จะเห็นว่าสินค้าแต่ละแบรนด์พยายามแข่งกันเด่นในเรื่องของสีสันบรรจุภัณฑ์ แต่ในมุมมองของเราคิดว่าขออยู่ตรงความเรียบง่าย เพราะความเรียบง่ายคือความโดดเด่น”

และนี่จึงเป็นที่มาของบรรจุภัณฑ์สีเย็นตาของสินค้า ภายใต้แบรนด์ เบาเบา ดังที่เห็น

ถามไปถึงการจับกลุ่มเป้าหมายคนรักสุขภาพว่า มีแนวโน้มเติบโตเช่นไร คุณส้ม แสดงความคิดเห็นว่า “สิ่งที่เห็นตอนนี้คือคนรักสุขภาพมีจำนวนที่มากขึ้น ฉะนั้น ตลาดจะกว้างมาก ซึ่งการดูตลาดจะทำให้รู้ว่าสินค้าที่จะทำออกมาตอบโจทย์ได้หรือไม่”

คุณปุ๋ม ยังกล่าวต่อ โดยยกตัวอย่างเครื่องดื่มที่ผลิตออกมาในรูปแบบผงพร้อมชงดื่มว่า “เราไม่ทำเครื่องดื่มแบบน้ำ เพราะมองว่าไม่ใช่ทางของเรา ไม่ใช่ตลาดที่จะลงไปเล่น ซึ่งโอกาสจะรับชัยชนะคงไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะการแข่งขันสูงมาก และเราก็ไม่ถนัดในการผลิตเครื่องดื่มชนิดน้ำ มันคือความยากทั้งในเรื่อง ขนส่ง การเก็บรักษา เราจึงเลือกทำในสิ่งที่ถนัด ซึ่งตลาดเครื่องดื่มร้อนยังมีช่องว่าง มีกลุ่มคนต้องการบริโภค และก็เชื่อว่าเหมาะกับคนในยุคปัจจุบันด้วย”

แม้จะเลือกทำในสิ่งถนัด แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าจะประสบความสำเร็จได้โดยง่าย เพราะแม้ตลาดมีช่องว่าง แต่ถ้าเดินไม่ตรงทางก็ยากจะถึงจุดหมาย ด้วยเหตุนี้ การเข้าไปขอรับคำปรึกษาจากหน่วยงานภาครัฐ จึงเป็นอีกวิธีการหนึ่งที่จะผลักดันให้เกิดพลังขับเคลื่อนได้เร็วขึ้น

ปัจจุบัน สินค้าภายใต้แบรนด์ เบาเบา ยังคงทำตลาดหลักในประเทศ แต่กระนั้น ทั้ง 4 ผู้ประกอบการก็วาดฝันและพยายามผลักดันเข้าสู่ตลาดต่างประเทศ ไม่เพียงเท่านั้น ยังวางแผนพัฒนาสูตรการผลิตสินค้าอื่นเพื่อตอบโจทย์ สร้างทางเลือกให้กับผู้บริโภคมากขึ้น

ออกจากความกลัว

ทำอะไรที่ใจรัก

ถามคำถามปิดท้าย ถึงผู้สนใจต้องการก้าวสู่เส้นทางสายอาชีพอิสระ คุณปุ๋มให้ข้อคิดเป็นคนแรกว่า “ถ้าเราหลงใหลในเรื่องอะไร อย่าปล่อยให้อยู่แค่ในใจ เพราะวันใดที่ตัดสินใจลงมือ นั่นหมายความว่าได้หลุดจากความกลัว แต่ถ้าไม่ตัดสินใจซะที โดยเฉพาะคนทำงาน เมื่ออยู่บริษัทไปนานๆ ฐานเงินเดือนเริ่มสูง อายุมากขึ้น แต่ความกล้าจะลดลง เหมือนกับตอนที่ดิฉันได้ลงมือทำ ความรู้สึกหนึ่งมันบอกตัวเองเลยว่า รู้อย่างนี้ออกมาทำตั้งนานแล้ว”

ทั้งนี้ ในส่วนคุณส้ม เล่าถึงความรู้สึกที่มีต่อการตัดสินใจก้าวออกมาจากงานประจำว่า “ตั้งแต่เด็กมีความฝันต้องการทำธุรกิจ ไม่อยากเป็นลูกจ้าง แต่แล้วก็มาเป็นลูกจ้าง และพอทำงานไปได้ระยะหนึ่ง จะเกิดอาการ ลืม ส่วนสิ่งที่เป็นความฝันก็ถูกเก็บไว้ในหลืบ เราทำงานแบบใช้พลังทุกอย่างที่มีอยู่ ทุ่มเทมันสมอง ร่างกาย แต่พอเดินๆ ไป เจอจุดสะดุด ทำให้คิดและมองย้อนกลับไปหาความฝัน

ตอนนั้นก็เหมือนคิดแล้วว่า ถ้าจะทำธุรกิจอยากทำอะไร ซึ่งสิ่งที่จะตอบได้คือ เราต้องรู้ว่าชอบอะไร ฉะนั้น เวลาทำอะไรต้องเลือกในสิ่งที่คิดว่าดี ที่ชอบ”

สำหรับคุณเมี่ยง สิ่งที่เธอฝากไว้คือ “เอสเอ็มอี พอคิดเริ่มทำอะไรสักอย่าง จะมองตลาดรอบนอก ว่าเขาทำอะไรกันแล้วดี แต่บางทีสิ่งนั้นมันอาจไม่ใช่สิ่งที่เราชอบ หรือไม่ใช่สิ่งที่ถนัด เรียกว่าไม่ใช่ตัวเรา ฉะนั้น ต้องมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง เพราะคำตอบมันอยู่ในตัวตนอยู่แล้ว นำสิ่งนั้นแหละออกมาใช้ เวลาทำงานจะได้สนุก เวลาเจอปัญหาก็แก้ไขได้ง่าย และรู้ด้วยว่าจะไปต่ออย่างไร”

ทั้งนี้ ในส่วนของคุณตุ้น ให้ข้อแนะนำไว้ดังนี้ “ไอเดียกรอบความคิดต้องชัดเจนตั้งแต่เริ่มต้น เพราะสิ่งนี้จะคลุมทุกอย่าง ต่อมาคือความคิดสร้างสรรค์ ถ้าเราได้กรอบชัดเจน ใส่ความคิดเข้าไปในกรอบ สิ่งที่ออกมาจะทำให้เกิดความน่าสนใจ เวลาสื่อสารกับผู้บริโภคก็จะเกิดความชัดเจน

ประเด็นที่สองคือ เราไม่สามารถทำงานคนเดียวได้ อย่างเรา 4 คนก็ 4 หัว 4 ประสบการณ์ สไตล์แต่ละคนก็แตกต่างกัน แน่นอนว่าเวลาประชุมจะมีข้อถกเถียง แต่สิ่งที่ได้คือการแชร์ความคิดเห็นที่แตกต่าง มาปรับมาเลือกสรรผสมผสานจนเกิดเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

ไม่เพียงเท่านั้น เรายังต้องขวนขวายที่จะเดินเข้าไปขอคำแนะนำ คำปรึกษา จากหน่วยงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งผมมองว่า เอสเอ็มอีที่กำลังจะก้าว การเข้าหาหน่วยงานที่คอยช่วยเหลือ ซึ่งมีอยู่หลายแห่ง จะช่วยให้เกิดความคิด เกิดความเข้าใจ และรู้เส้นทางเดินได้ดีขึ้น หรือถึงแม้ในกลุ่มผู้ประกอบการเอสเอ็มอีด้วยกันก็คือเพื่อนที่ดี ฉะนั้น อย่าเดินคนเดียว”

และนี่คือหลักการทำธุรกิจของ ผู้ประกอบการ ภายใต้แบรนด์ เบาเบา

สนใจติดต่อ เดินทางไปได้ที่ Living Light Daily Co.,Ltd. เลขที่ 682/48 ถนนพัฒนาการ 38 แขวง/เขตสวนหลวง กรุงเทพฯ 10250 หรือ http://www.baubaubrand.com หรือ facebook.com/baubaubrand

ข้อมูลจำเพาะ

กิจการ ผลิตจำหน่ายอาหารสุขภาพ

ชื่อแบรนด์ เบาเบา

ชื่อผู้ประกอบการ ภ.ญ.โสภิตา ศิริรัตน์ คุณณัฐสิริกร กัลยาณสันต์ คุณสิริธร ศิริธง และ คุณเกตุพล ศิริธง

สินค้า น้ำสลัด ขนม เครื่องดื่ม

เงินลงทุนเริ่มต้น 7 หลัก

รูปแบบการขาย ส่ง, ปลีก

ราคาขาย 35-360 บาท

กลุ่มเป้าหมาย ระดับกลางขึ้นไป ผู้ที่รักสุขภาพ

จุดเด่น ความแปลกใหม่ของสินค้า ตอบโจทย์คนรักสุขภาพ

ที่ตั้งร้าน Living Light Daily Co.,Ltd. เลขที่ 682/48 ถนนพัฒนาการ 38 แขวง/เขตสวนหลวง กรุงเทพฯ 10250

เว็บไซต์ http://www.baubaubrand.com, facebook.com/baubaubrand

 

น้ำว่านฯ-นมข้าวโพด “คุณเมย์ มหาชัย” โดดเด่น โดนใจ กุมภาพันธ์ 14, 2014

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07034151256&srcday=2013-12-15&search=no

วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 339

อาหารสร้างอาชีพ

พารนี

น้ำว่านฯ-นมข้าวโพด “คุณเมย์ มหาชัย” โดดเด่น โดนใจ

“…ลองหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตมาปรุงทานเองที่บ้าน ก่อนให้เพื่อนชิมด้วย ปรากฏมีแต่คนยุให้ทำขาย”

สินค้าประเภท “เครื่องดื่ม” นับวันรสชาติมีหลากหลาย…ให้เลือกไม่หวาดไม่ไหว

ใครต่อใครจึงทำออกมาขาย นับแต่รายใหญ่ระดับประเทศ ไล่เรียงไปจนถึงรายเล็ก-รายย่อย

“คุณเมย์ มหาชัย” คือ ผู้ผลิตน้ำว่านหางจระเข้ใบเตยสด น้ำนมข้าวโพดแท้ ฯลฯ มีเครื่องหมายการันตีอยู่ที่ OTOP 4 ดาว ล่าสุด พยายามคิดค้นสินค้าใหม่ในรูปแบบของ “วุ้นไข่กุ้งมะพร้าวน้ำหอม” ออกมาเอาใจชิมลาง หวังแหวกความจำเจ

แตกไลน์ขายวุ้น

แปลกไม่ซ้ำใคร

คุณสกฤตา สาลีวานิช หรือเรียกแบบกันเองว่า คุณเมย์ เจ้าของเรื่องราว วัย 43 ปี เริ่มต้นบทสนทนา บอกเป็นคนมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร โดยกำเนิด เคยทำอาชีพค้าขายอาหารทะเลมาก่อน แต่เกิดจุดพลิกผันจึงหันมาทำน้ำสมุนไพรขายแทน

“ก่อนหน้านี้สุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงเป็นโรคกระเพาะ และมีคนแนะนำให้ทานน้ำว่านหางจระเข้ยี่ห้อหนึ่ง รู้สึกชอบ แต่อยากได้รสชาติที่หวานน้อยกว่านั้น เลยลองหาข้อมูลในอินเตอร์เน็ตมาปรุงทานเองที่บ้าน ก่อนให้เพื่อนชิมด้วย ปรากฏมีแต่คนยุให้ทำขาย” คุณเมย์ ย้อนให้ฟังถึงจุดเริ่ม

กระทั่งเมื่อราวปลายปี 2544 หันมาทำธุรกิจผลิตเครื่องดื่มอย่างจริงจัง เริ่มต้นจาก น้ำว่านหางจระเข้ ก่อนแตกไลน์การผลิตเป็น น้ำนมข้าวโพด และ เต้าหู้นมสด ตามลำดับ

คุณเมย์ เล่าต่อ น้ำว่านหางจระเข้ในแบบของเธอนั้น ต้มจากใบเตยสดแท้ 100 เปอร์เซ็นต์ ไม่แต่งกลิ่น และไม่ใส่วัตถุกันเสีย ใครได้ชิมมักซื้อซ้ำ ช่วงแรกจากส่งขายตามร้านค้าครั้งละ 10 โหล ต่อมาไม่นานขยับขึ้นมาเป็น 30 โหล ทำอยู่ 3 ปี ผลตอบแทนดี มีกำไรเดือนหนึ่งหลายหมื่นบาท

ส่วนน้ำนมข้าวโพด ที่ปัจจุบันนับเป็น “พระเอก” ของกิจการ เพราะมีออร์เดอร์แซงน้ำว่านหางจระเข้ไปแล้วนั้น คุณเมย์ บอก เกิดจากความต้องการของลูกค้าที่ต้องการทางเลือกมากขึ้น เธอและสามีจึงช่วยกันหาคิดค้นสูตรวิธีการทำ ก่อนทดลองทำกระทั่งได้รสชาติออกมาน่าพอใจ

พอทำออกขายไม่ผิดหวัง ยอดสั่งซื้อเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่ยอมรับว่าขั้นตอนการทำน้ำนมข้าวโพดนั้น มีรายละเอียดมากกว่าน้ำว่านหางจระเข้ กว่าจะได้แต่ละขวดจึงเหน็ดเหนื่อยพอสมควร

สำหรับวัตถุดิบในการผลิต คุณเมย์ บอก ว่านหางจระเข้ ส่วนใหญ่รับมาสดๆ จากเกษตรกรในพื้นที่ปลูกแถว อำเภอบ้านแพ้ว ส่วนข้าวโพดหวานใช้แบบดิบ รับมาจากจังหวัดราชบุรี กาญจนบุรี และนครราชสีมา ที่สำคัญ ต้องเป็นข้าวโพดไม่แก่เกินไป เพราะจะทำให้ได้น้ำนมจำนวนมากและรสชาติดี

เป็นผู้ผลิตเครื่องดื่มอยู่หลายชนิด อยู่มาวันหนึ่งจึงเกิดความคิด อยากลองผลิต “ขนมหวาน” ออกมาขายดูบ้าง แต่ถ้าจะทำออกมาขายทั้งที คงต้องมีจุดเด่นที่ไม่เหมือนใคร

คิดได้ดังนั้นลองหันหน้าปรึกษาคนในครอบครัว ทำให้ได้ข้อสังเกตน่าสนใจ

“ลูกชายชอบวุ้นมะพร้าว แต่พอทานบ่อยๆ รู้สึกจำเจ เลยตั้งคำถามทำไมไม่มีวุ้นมะพร้าวที่แปลกกว่านี้มั้ย ได้ยินแค่นั้นเลยลองทดลองทำทันที” คุณเมย์ ย้อนจุดเริ่ม

เพราะตั้งเป้าหมายไว้ตั้งแต่ต้น ต้องคิดค้นของแปลก-ใหม่ ยังไม่มีใครทำ คุณเมย์จึงมองหาวัตถุดิบที่ใครหลายคนคิดไม่ถึงว่าจะเข้ากันได้

“ไข่กุ้งเม็ดเล็กๆ มีรสสัมผัสกรุบๆ เป็นของคาว น้ำมะพร้าวน้ำหอมหวาน ถ้านำมาปรุงเป็นวุ้นมะพร้าวน้ำหอมใส่ไข่กุ้ง น่าจะอร่อยและแปลกดี เลยลองปรุงหาสัดส่วนที่เหมาะสม ประมาณ 3-4 ครั้ง ถึงทำออกขายเมื่อราวปลายปีที่แล้ว” คุณเมย์ เล่า

เริ่มต้นจากศูนย์

ขอแค่ตั้งใจ-ซื่อสัตย์

ถามถึงกลุ่มเป้าหมายของสินค้าใหม่ เจ้าของผลงาน บอก น่าจะเหมาะกับการนำไปฝากขายตามร้านอาหาร ร้านขายของฝาก หรือแม้แต่ในโรงพยาบาล เพราะเธอเชื่อว่าหากใครได้ลองทานรับรองจะต้องติดใจในรสชาติ

ตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับคู่แข่งในตลาดเครื่องดื่มที่มีอยู่หลายยี่ห้อทั้งรายเล็ก-รายใหญ่ คุณเมย์ บอก ไม่รู้สึกหนักใจในประเด็นนี้ เพราะมั่นใจในคุณภาพสินค้าในแบบของเธอ โดยเฉพาะน้ำนมข้าวโพด ไม่ได้มีแต่ข้าวโพดกับน้ำตาล แต่ยังมีวัตถุดิบอื่นที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกาย อย่าง ฟรุกโตส นมพร่องมันเนย ทำให้รสชาติกลมกล่อมไม่เหมือนใคร

สนทนามาถึงอุปสรรคต้องเคยประสบ คุณเมย์ บอก กิจการของเธอนั้นมีขนาดเล็ก ใช้เครื่องจักรบรรจุทุ่นแรงบางส่วน ลูกน้องราว 4-5 คน แต่ไม่วายต้องเจอกับปัญหาขาดแคลนแรงงานอยู่ตลอด คนงานเข้าๆ ออกๆ เป็นประจำ ส่วนปัญหาอื่นไม่เคยหนักใจ โดยเฉพาะคำสั่งซื้อจากลูกค้ามีเข้ามาต่อเนื่องสม่ำเสมอ

เกี่ยวกับเป้าหมายทางธุรกิจ เจ้าของกิจการ บอก อยากมีร้านเล็กๆ ขายสินค้าของตัวเอง แต่ทุกวันนี้ยังมีออร์เดอร์อยู่ไม่น้อย จึงอยากรักษาฐานลูกค้าต่อไปก่อน

เมื่อถามว่ากว่าจะมาถึงวันนี้ ต้องใช้ความอดทนมากน้อยแค่ไหน คุณเมย์ยิ้มน้อยๆ ก่อนเล่า เธอเริ่มต้นจากไม่รู้อะไรเลย ทุกอย่างกว่าจะออกมาล้วนแต่ต้องผ่านการลองผิดลองถูกไม่รู้กี่ครั้ง ความอดทนจึงเป็นเรื่องสำคัญ

“ธุรกิจจะประสบความสำเร็จได้นั้นไม่ยาก ขอแค่มีความตั้งใจจริงๆ ซื่อสัตย์กับลูกค้า ทั้งต่อหน้าและลับหลัง แม้จะมีปัญหาเรื่องค่าแรงหรือวัตถุดิบแพง เราก็จะต้องไม่ลดคุณภาพสินค้า ลูกค้าถึงจะเชื่อมั่น” คุณเมย์ ฝากไว้อย่างนั้น

ข้อมูลจำเพาะ

กิจการ ผลิต-จำหน่าย ทั้งปลีกส่งเครื่องดื่มชนิดต่างๆ เช่น น้ำว่านหางจระเข้ น้ำนมข้าวโพด น้ำเต้าหู้นมสด ฯลฯ สินค้าล่าสุด วุ้นไข่กุ้งมะพร้าวน้ำหอม

ลักษณะกิจการ เจ้าของเดียว OTOP 4 ดาว

เจ้าของกิจการ คุณสกฤตา สาลีวานิช

วัตถุดิบหลัก ว่านหางจระเข้ ข้าวโพดหวาน มะพร้าวน้ำหอม ไข่กุ้ง ฯลฯ

แหล่งซื้อวัตถุดิบ ในประเทศ

เงินลงทุน เริ่มต้นหลักหมื่นบาท

แรงงานผลิต 4-5 คน

ช่องทางจำหน่าย มีหน้าร้านจำหน่ายทั้งปลีก-ส่ง รับผลิตตามออร์เดอร์ และออกงานแสดงสินค้า

ราคาขาย ขายปลีก ขวดละ 20 บาท

อุปสรรค ขาดแคลนแรงงาน

สถานที่ติดต่อ เลขที่ 237/95-96 ถนนเอกชัย (300 ห้อง) ตำบลมหาชัย อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร

โทรศัพท์ (081) 563-5634

อีเมล maymay1292@hotmail.com

 

“มะไฟจีนเชื่อมแห้ง” ผลิตเท่าไหร่…ไม่พอขาย

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07036151256&srcday=2013-12-15&search=no

วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 339

อาหารสร้างอาชีพ

สดุจตา

“มะไฟจีนเชื่อมแห้ง” ผลิตเท่าไหร่…ไม่พอขาย

“ผู้บริโภครู้จักมะไฟจีนมากขึ้น และรู้ว่าคือผลไม้สมุนไพร ให้ความชุ่มคอ แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ขับลมในกระเพาะอาหาร ฉะนั้น ความนิยมบริโภคจึงมากตามมา จากแต่ก่อนต้องเดินทางไปออกงานแสดงสินค้าเพื่อสร้างการรับรู้ กลับกลายเป็นว่าตอนนี้แทบไม่ได้ไปเลย เพราะเพียงทำตามออร์เดอร์ก็ไม่ทันแล้ว”

การแปรรูปผลมะไฟจีน อย่างกรรมวิธีเชื่อมแห้งนั้นมีมาช้านาน จนเรียกได้ว่าเป็นภูมิปัญญาของคนจังหวัดน่าน 

คุณวัฒนา ยศอาจ เล่าว่า มะไฟจีนเป็นไม้ผลที่นิยมปลูกแทบทุกบ้านในจังหวัดน่าน โดยเฉพาะที่หมู่บ้านของตน ซึ่งตั้งอยู่ ตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง ซึ่งหลังจากติดดอกออกผล ก็จะเก็บเกี่ยวนำไปขายในตลาด โดยชนชาวจีนนิยมซื้อเพื่อนำไปแปรรูป เป็นมะไฟจีนเชื่อมแห้ง จำหน่ายอีกต่อหนึ่ง

ด้วยจำนวนต้นมะไฟจีนที่มีมากขึ้น ทำให้ผลผลิตมากตามไปด้วย ในขณะราคาขายผลสดถูกลง ต่อมา คุณวัฒนาจึงคิดหาทางจัดตั้ง “กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก” ขึ้นมา โดยมีมะไฟจีนเชื่อมแห้ง เป็นผลิตภัณฑ์รายการแรก และด้วยรสชาติบวกความพิถีพิถันในกระบวนการผลิต ส่งผลให้สินค้าไม่พอขาย

มะไฟจีนราคาต่ำ

ทำเชื่อมแห้ง ขาย

คุณวัฒนา เล่าย้อนถึงช่วงจัดตั้งกลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก นั้นอยู่ในปี 2538 โดยมีสมาชิกเบื้องต้น 7 คน กับสินค้าผลิตเพียงรายการเดียวคือ มะไฟจีนเชื่อมแห้ง

แม้สินค้ารายการนี้จะเป็นที่คุ้นตาคุ้นลิ้นคนจังหวัดน่าน แต่กับจังหวัดอื่นนั้นดูจะเป็นสินค้าใหม่ที่แทบไม่มีใครจะรู้จัก ฉะนั้น การทำตลาดจึงต้องอาศัยความทุ่มเท

“ช่วงแรกๆ เดินทางไปออกงานเพื่อประชาสัมพันธ์สินค้าในทุกๆ จังหวัด ซึ่งก็ได้รับโอกาสจากหน่วยงานภาครัฐสนับสนุน ซึ่งกว่าจะทำให้สินค้าติดตลาดใช้เวลานานมาก”

ปี 2538-2540 กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก ยังคงมุ่งมั่นกับการผลิตสินค้าเพียงรายการเดียว จวบจนต่อมาเริ่มมองหาผลไม้อื่น ที่มีอยู่ในพื้นที่ เพื่อนำมาผ่านกระบวนการแปรรูป โดยขณะนี้มีทั้ง กระท้อน มะเฟือง มะขามป้อม มะละกอ เป็นต้น ซึ่งกับกระท้อนเชื่อมแห้ง นั้นถือว่ามียอดขายดีเป็นอันดับ 2 รองจากมะไฟจีนเชื่อมแห้ง

“รับซื้อผลไม้ที่มีอยู่ในพื้นที่มาแปรรูป ไม่ได้จำกัดแค่มะไฟจีนเท่านั้น เพราะปัจจุบันผลผลิตมีไม่มากนัก ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากปี 2549 เกิดน้ำท่วม ต้นมะไฟจีนซึ่งโดยธรรมชาติไม่ชอบน้ำ ตายลง ซึ่งกว่าจะใช้เวลาปลูกจนติดผลเก็บมาแปรรูปได้ต้องใช้เวลา 3-5 ปี จึงต้องมองผลไม้ชนิดอื่น เพื่อให้สมาชิกได้มีงานทำ และยังเกิดทางเลือกต่อผู้ซื้อด้วย อย่างกับกระท้อนเชื่อมแห้ง ปีที่แล้วใช้ผลสดมาผลิต 10,000 กิโลกรัม ขาย 6 เดือนหมด ฉะนั้น ในปีนี้ (2556) จึงวางแผนการผลิตไว้ที่ 30,000 กิโลกรัม”

ผลไม้ในพื้นที่

มีนำมาแปรรูป

จากแต่เดิม ผลมะไฟจีนสด ถือว่ามีราคาถูกกิโลกรัมละ 5-8 บาทเท่านั้น แต่ปัจจุบันราคาพุ่งสูงถึงกิโลกรัมละ 35-40 บาท

“ราคาขายผลสดจะมีขึ้นมีลง อย่างถ้าช่วงไหนมีมาก ราคาขายจะไม่ต่ำกว่ากิโลกรัมละ 20 บาท แต่ในปีนี้ราคาสูงถึง 35 บาท เพราะไม่ค่อยติดผลมากนัก ด้วยอากาศแล้งจัด รับซื้อมาได้แค่ประมาณ 2 ตัน ในขณะที่ปี 2554 ได้ 15 ตัน ปี 2555 ได้ 10 ตัน ส่วนถ้าถามถึงความต้องการของตลาด ต้องบอกว่ามีเท่าไหร่ก็ขายไม่พอ ตอนนี้ปัญหาจึงอยู่ที่วัตถุดิบขาดตลาด”

ดังได้กล่าวข้างต้นว่า การเลือกสรรนำผลไม้อื่นๆ มาแปรรูป ถือเป็นวิธีสร้างรายได้อีกทางหนึ่ง โดยกับกระท้อนซึ่งขณะนี้รับซื้อผลสดกิโลกรัมละ 5-6 บาท โดยใช้ส่วนเนื้อนำมาทำเป็นกระท้อนเชื่อมแห้ง ก็ถือว่าได้รับความนิยม โดยมียอดสั่งซื้อจากหลายจังหวัด

ทั้งนี้ คุณวัฒนา ยังกล่าวถึงตลาดส่งจำหน่ายว่า มีอยู่หลายแห่ง ทั้งในจังหวัดของตนเอง อาทิ ศูนย์โอท็อปจังหวัดน่านทั้ง 2 แห่ง และยังส่งไปจำหน่ายยังร้านค้าและสถานที่ต่างๆ อาทิ ท่ารถ บขส. โรมแรมเทวราช สนามบิน ศูนย์การท่องเที่ยว ร้านค้าชั้นนำของจังหวัด

นอกจากนั้น ยังมีผู้สนใจโทรศัพท์เข้ามาติดต่อสั่งซื้อตั้งแต่ภาคเหนือจรดภาคใต้ หรือแม้กระทั่งในกรุงเทพฯ “ผู้บริโภครู้จักมะไฟจีนมากขึ้น และรู้ว่าคือผลไม้สมุนไพร ให้ความชุ่มคอ แก้ท้องอืด ท้องเฟ้อ ขับลมในกระเพาะอาหาร ฉะนั้น ความนิยมบริโภคจึงมากตามมา จากแต่ก่อนต้องเดินทางไปออกงานแสดงสินค้าเพื่อสร้างการรับรู้ กลับกลายเป็นว่าตอนนี้แทบไม่ได้ไปเลย เพราะเพียงทำตามออร์เดอร์ก็ไม่ทันแล้ว”

ผลแก่เสมอกัน

สีสันสวย น่าซื้อ

คุณวัฒนา ยังได้กล่าวถึงกระบวนการผลิตมะไฟจีนเชื่อมแห้ง ให้ฟังคร่าวๆ โดยเริ่มจากนำผลมะไฟจีนสดแก่จัด สีเหลือง มาเด็ดขั้ว และคัดขนาด เพื่อที่ว่าเวลาผ่านกระบวนการตากจะได้สีสวยและคุณภาพดีเสมอกัน จากนั้น นำมาชั่งน้ำหนัก แล้วหมักเกลือไว้ประมาณ 2 ชั่วโมง ผลมะไฟจีนจะนิ่มจึงบีบเม็ดออก นำเข้าสู่กระบวนการแช่อิ่มโดยเติมน้ำตาลลงไป แช่ทิ้งไว้ 1 คืน แล้วนำไปตากแดด ซึ่งระหว่างนั้นให้หมั่นคนกลับผลมะไฟจีนไปมา ซึ่งระยะเวลาการตากแดดจะอยู่ 5-7 วัน เมื่อแห้งได้ที่แล้วจึงบรรจุจำหน่ายต่อไป

สำหรับสนนราคาขายผลมะไฟจีนเชื่อมแห้ง กำหนดไว้กิโลกรัมละ 300 บาท แต่หากต้องการซื้อในจำนวนไม่มาก ก็มีจำหน่ายแบบบรรจุเป็นแพ็ก

“ยอดขายรวมตอนนี้เดือนละกว่า 100,000 บาท ส่วนกำไรก็ประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์ เพราะต้นทุนหลักจะไปอยู่ที่ค่าวัตถุดิบ และก็มีค่าแรงที่ต้องจ่ายให้สมาชิกคนละ 170 บาท ต่อวัน นอกจากนั้นยังต้องมีค่าตอบแทนในส่วนของเงินปันผลที่จะต้องจ่ายให้ทุกปี และก็โบนัสสำหรับผู้ที่เข้ามาปฏิบัติงาน ซึ่งตอนนี้ที่กลุ่มมีสมาชิกทั้งหมด 37 คน และก็จะมีช่วงปิดเทอม ที่นักเรียน นักศึกษา เข้ามาทำงาน หารายได้พิเศษกัน”

คุณวัฒนา ยังกล่าวถึง ผลมะไฟจีน เพิ่มเติมว่า “มะไฟจีนแม้จะช่อเดียวกัน แต่ว่าการสุกของผลไม่สม่ำเสมอกัน นั่นหมายความว่า ใน 1 ช่อจะมีทั้งส่วนของผลแก่ และผลสุก ซึ่งกับผลสุกเหลืองนั้น ทราบดีแล้วว่านำไปแปรรูปในกระบวนการเชื่อมแห้ง แต่ในผลที่สุกจนออกสีดำคล้ำ จะนำไปแปรรูปเป็นมะไฟจีนเม็ดบ๊วย ซึ่งก็ถือเป็นอีก 1 รายการสินค้าที่ได้รับความนิยม”

ยอดผลิตไม่พอขาย

ขยายโรงงานได้สัดส่วน

จากที่ได้เล่ามาตั้งแต่ข้างต้นถึงผู้แปรรูปมะไฟจีนเชื่อมแห้ง นั้นมีอยู่ก่อนหน้านี้ และโดยลักษณะการผลิตก็เพื่อจำหน่าย แต่ผู้ประกอบการคนขยัน ก็ว่าไม่ถือเป็นปัญหา เพราะปัจจุบันถ้าเทียบจำนวนยอดซื้อถือว่ามากกว่ากำลังการผลิต แต่กระนั้นก็ต้องให้ความสำคัญกับรสชาติ และอีกประการหนึ่งคือคัดเลือกผลสดของมะไฟจีน ต้องสีเหลืองเสมอกัน เพื่อที่ว่าเวลาผลิตออกมาจะได้สวยน่าซื้อ

จากจุดเริ่มต้นธุรกิจนี้ เป็นเพียงธุรกิจเล็กๆ ใช้พื้นที่ภายในบ้านของตัวเอง แต่มาถึงปัจจุบัน กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก จัดสร้างโรงงานเป็นสัดส่วน ส่งผลถึงสินค้าได้มาตรฐานตามไปด้วย

“ธุรกิจค่อยๆ เติบโต จากอยู่ในบ้าน ก็ขยับขยายมาสร้างโรงงานเล็กๆ แต่ในปี 2549 น้ำท่วมมิดหลังคา 3 วัน เสียหายไป 200,000 กว่าบาท ในขณะที่เราก็มองตลาดแล้วว่าสินค้ายังเดินได้ และสินค้าของกลุ่มก็ไม่ได้มีแค่มะไฟจีนรายการเดียว กอปรกับมีโอกาสเดินทางไปศึกษาดูงาน ก็เห็นว่าถึงเวลาปรับขยาย ซึ่งเมื่อปรึกษาสมาชิกต่างเห็นพ้อง จึงกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงิน มา 500,000 บาท เพื่อลงทุนสร้างโรงงาน ทำให้การทำงานตอนนี้มีระบบมากขึ้น ลูกค้าก็เชื่อมั่นไว้วางใจในผลิตภัณฑ์มากขึ้นด้วย”

กับการทำงานที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจ ส่งผลให้ได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชนหลายแห่ง เข้ามาร่วมสนับสนุนทั้งในส่วนของการตลาด การพัฒนาผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ และรวมไปถึงการบริหารจัดการธุรกิจ ส่งผลให้วันนี้ กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก ยืนหยัดได้ด้วยความเข้มแข็ง

ต้องการติดต่อ กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก เดินทางไปได้ที่ เลขที่ 89 หมู่ 1 ตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน โทรศัพท์ (089) 759-4199

ข้อมูลจำเพาะ

กิจการ ผลิตจำหน่ายผลไม้แปรรูป

ลักษณะกิจการ กลุ่มโอท็อป

ชื่อกิจการ กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก

ประธานกลุ่ม คุณวัฒนา ยศอาจ

เงินลงทุน จัดสร้างโรงงาน 500,000 บาท ส่วนค่าวัตถุดิบนั้นขึ้นอยู่กับราคาจำหน่าย (ที่มีขึ้นลงไปตามฤดูกาล)

ผลิตภัณฑ์ มะไฟจีนเชื่อมแห้ง, มะไฟจีนเม็ดบ๊วย, กระท้อนเชื่อมแห้ง และสินค้าแปรรูปจากผลไม้ในพื้นที่ อาทิ มะละกอ มะขามป้อม เป็นต้น

จุดเด่นของสินค้า รสชาติดี สีสวย

กลุ่มเป้าหมาย ห้างร้าน, บุคคลทั่วไป โดยจำหน่ายทั้งปลีกและส่ง

ช่องทางเข้าถึงลูกค้า เริ่มต้นด้วยการออกงานแสดงสินค้า

แหล่งซื้อวัตถุดิบ ในพื้นที่

ราคาขายสินค้า มะไฟจีนเชื่อมแห้ง กิโลกรัมละ 300 บาท

ยอดขาย หลักแสนบาท

กำไร ประมาณ 25 เปอร์เซ็นต์

สมาชิก 37 คน

ที่ตั้งกิจการ “กลุ่มแปรรูปผลิตภัณฑ์บ้านกอก” เลขที่ 89 หมู่ 1 ตำบลท่าน้าว อำเภอภูเพียง จังหวัดน่าน

โทรศัพท์ (089) 759-4199

 

ร้านกาแฟ @ บ้านโบราณ ชวนสัมผัสวิถีชีวิตชาวไทยใหญ่

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07040151256&srcday=2013-12-15&search=no

วันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 339

อาหารสร้างอาชีพ

ภาวิณีย์ เจริญยิ่ง srangbun@hotmail.com

ร้านกาแฟ @ บ้านโบราณ ชวนสัมผัสวิถีชีวิตชาวไทยใหญ่

แม่ฮ่องสอน เป็นอีกจังหวัดทางภาคเหนือที่เป็นเมืองท่องเที่ยวยอดฮิตของนักเดินทางทั้งในและต่างประเทศ เพราะนอกจากจะมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลากหลายรูปแบบแล้ว ยังมีขนบธรรมเนียมวัฒนธรรมประเพณีที่น่าสนใจ เนื่องจากมีกลุ่มชาติพันธุ์หลายกลุ่ม ซึ่งแต่ละกลุ่มก็มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และยังเป็นเมืองชายแดนติดต่อกับประเทศพม่าในหลายพื้นที่

ผู้เขียนเคยไปแม่ฮ่องสอนหรือเมืองสามหมอกหลายครั้งหลายหน แต่ไม่เคยเบื่อเพราะแต่ละครั้งได้ไปในสถานที่แตกต่างกัน แต่ละอำเภอก็มีจุดเด่นไม่เหมือนกัน อย่างในตัวเมืองมีบ้านเก่าของชาวไทยใหญ่อายุนับร้อยปี และตลาดตอนเช้าแม่ค้าพ่อค้าบนดอยนำผลิตผลทางการเกษตรมาขายคนเมือง

แม่ฮ่องสอนถิ่นไทยใหญ่

ที่ชอบอีกอย่างก็คือร้านกาแฟ @ บ้านโบราณ ที่ถนนราชธรรมพิทักษ์ ตำบลจองคำ ในตัวเมืองแม่ฮ่องสอน ซึ่งใช้บริเวณบ้านเก่าแก่อายุ 127 ปี มาทำเป็นร้าน ในเนื้อที่กว่า 100 ตารางวา พร้อมเปิดให้ชมภายในตัวบ้านที่มีตู้เตียงและเครื่องใช้ไม้สอยของบรรพบุรุษชาวไทยใหญ่ ที่นี่จึงเปรียบเสมือนพิพิธภัณฑ์มีชีวิต ทั้งยังได้รับรางวัลอนุรักษ์บ้านไม้เรือนเก่าดีเด่น ในโครงการส่งเสริมย่านการค้าจังหวัดแม่ฮ่องสอน เมื่อปี 2552

เป็นที่ทราบกันดีว่าแม่ฮ่องสอนนั้นเป็นเมืองของคนไทยใหญ่ ซึ่งยังคงรักษาขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวไทยใหญ่ไว้ได้อย่างเหนียวแน่น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความเชื่อ การแต่งกาย และการใช้ชีวิตประจำวันหลายอย่าง

บ้านหลังนี้เป็นของ “คุณวัฒนา กวีวัฒน์” ซึ่งได้ให้หลานชาย คุณกานท์ ไชยศร และหลานสะใภ้ คุณอวัสดา ไชยศร เปิดร้านกาแฟ เป็นร้านที่ร่มรื่นทีเดียวเพราะมีไม้ใหญ่หลายต้นให้ร่มเงา ส่วนถ้าใครชอบนั่งข้างในร้านก็มีให้เลือกทั้งแบบเก้าอี้นั่งหรือแบบสไตล์ญี่ปุ่น

คุณอวัสดา เล่าที่มาที่ไปของร้านนี้ว่า เพิ่งเปิดเมื่อต้นปี 2556 เพราะเมื่อก่อนทำทัวร์ พอแต่งงานก็หยุดทำเป็นแม่บ้านอย่างเดียว เพื่อจะเลี้ยงลูกแฝดด้วยตัวเอง พอลูกโตเลยมองหาอะไรทำ แต่ถ้าจะออกไปทำงานนอกบ้าน เงินเดือนก็แค่ไม่กี่พันบาท จึงคิดจะทำอะไรที่บ้านดีกว่า สุดท้ายตกลงใจที่จะเปิดร้านกาแฟ ซึ่งแม้ร้านกาแฟจะมีอยู่ทั่วไป แต่คิดว่าบ้านนี้เป็นบ้านโบราณก็น่าจะเปิดเป็นร้านกาแฟได้ เพราะที่ผ่านมาช่วงยังไม่ได้เปิดร้านกาแฟก็มีนักท่องเที่ยวไทยเข้ามาชมบ้านนี้อยู่แล้ว

ร้านกาแฟดังกล่าวดัดแปลงมาจากโรงรถ โดยใช้เงินลงทุนสร้างพร้อมจัดซื้ออุปกรณ์ต่างๆ ประมาณ 300,000 บาท ซึ่งแม้จะเป็นร้านเล็กๆ แต่ก็มีจุดเด่นเฉพาะตัว

“การตกแต่งทั้งหมดเราทำกันเอง โดยพี่ชายของดิฉันจากลำปางมาช่วยออกแบบ แล้วให้ช่างในละแวกนี้ช่วยสร้างตามแบบ เราเน้นบรรยากาศที่ดูโล่ง เพราะคิดว่าจะไม่ใช้แอร์ เลยออกแบบตัวร้านใช้ไม้ระแนง หน้าต่างก็จะไม่ใส่กระจก และหลังคาจะเป็นสังกะสี แต่ดีตรงที่มีต้นมะขามช่วยคลุมไว้ และมีต้นไม้ใหญ่เยอะ มีความร่มรื่น บางคนเจออากาศร้อนๆ พอเข้ามาที่นี่จะรู้สึกเลยว่าเย็นกว่าข้างนอก”

บริการไว-ไฟฟรี

ด้วยความที่ชื่อ กาแฟ @ บ้านโบราณ ทำให้บางคนคิดว่าร้านนี้คงขายกาแฟโบราณอย่างเดียว แต่ในความเป็นจริงขายน้ำอื่นๆ ด้วย อย่างน้ำสมุนไพรต่างๆ อาทิ น้ำกระเจี๊ยบ น้ำมะตูม น้ำใบบัวบก น้ำลำไย ฯลฯ แต่ก็มีเมนูที่ลูกค้ามักสั่งกันเป็นประจำ

“จะเป็นกาแฟ ชาเขียว ชาไทย จะขายได้ น้ำผลไม้ น้ำสมุนไพรก็พอมีบ้าง เพราะเดี๋ยวนี้คนหันมารักษาสุขภาพ เพราะถ้าเป็นกาแฟก็จะมีนม น้ำตาลเยอะ ทำให้อ้วนถ้าดื่มทุกวัน บางคนก็เลือกดื่มน้ำสมุนไพร น้ำตาลน้อยหน่อย ดีต่อสุขภาพ ที่ร้านไม่ได้ขายอาหาร เพราะไม่มีคนช่วยและกลัวว่าจะมีปัญหาในเรื่องการทำความสะอาด จะต้องมีบ่อบำบัด จึงขายเฉพาะกาแฟและเครื่องดื่มอย่างเดียว”

ร้านนี้เปิดขายทุกวันตั้งแต่เวลา 07.00-18.00 น. รับลูกค้าได้มากสุดประมาณ 50 คน ทั้งข้างนอกและข้างในร้าน มีบริการไว-ไฟฟรี ดังนั้น จะเห็นลูกค้าซึ่งล้วนเป็นคนรุ่นใหม่ต่างสนุกสนานกับการใช้สมาร์ตโฟน พร้อมกับนั่งดื่มกันอย่างเอร็ดอร่อยเพราะมีหลายเมนูให้เลือกตามใจชอบ แต่ถ้าไปกันเป็นกลุ่มใหญ่อาจจะต้องรอคิวกันหน่อย เนื่องจากคุณอวัสดาเป็นคนทำคนเดียว ส่วนสามีนั้นเป็นผู้ช่วย

“ส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวจะมีเฉพาะหน้าหนาว นอกนั้นจะเป็นส่วนราชการที่จะมาซื้อกาแฟ ตอนที่ทานข้าวกลางวันเสร็จ แล้วจะกลับไปทำงานต่อที่สำนักงาน ช่วงประมาณก่อนบ่ายโมงคิวจะยาว ต้องรอนานหน่อย”

สำหรับราคาเครื่องดื่มนั้นถือว่าไม่สูงเท่าไรพอๆ กับร้านกาแฟทั่วไป อย่างเครื่องดื่มใส่แก้ว 18 ออนซ์ 45 บาท แต่ถ้าเป็นนักศึกษา หรือนักเรียนใส่ชุดมาซื้อ ทางร้านจะคิดราคาพิเศษให้แค่แก้วละ 30 บาท เพราะเจ้าของร้านเห็นว่านักเรียนนักศึกษาพ่อแม่ให้เงินมาวันละไม่กี่บาท ถ้ามาซื้อน้ำ ซื้อกาแฟ แก้วละ 45 บาท จะสูงเกินไปสำหรับเด็กที่ไม่มีรายได้ ส่วนน้ำสมุนไพรแก้วละ 25 บาท

นับเป็นวิธีคิดที่น่าสรรเสริญยิ่งนัก แต่จะมีสักกี่ร้านที่จะคิดราคาพิเศษให้กับเยาวชนของชาติแบบนี้ หากผู้ประกอบการรายไหนชื่นชอบก็สามารถนำไปใช้ได้เลย เชื่อว่าคุณอวัสดาย่อมไม่หวงห้ามแต่ประการใด

คาด 2 ปีคืนทุน

ทีนี้พูดถึงในกรณีที่ลูกค้าต้องการจะขึ้นไปดูบ้านเก่าก็สามารถขึ้นไปดูได้เลย แต่ถ้าอยากทราบข้อมูลประวัติความเป็นมาต้องรอช่วงที่คุณอวัสดาว่างจากการขายก่อน และถ้าจะให้ดีควรมีเวลาอยู่ที่นี่อย่างน้อย 1 ชั่วโมง จะได้เรียนรู้ภูมิปัญญาของชาวไทยใหญ่ พร้อมทั้งหามุมถ่ายรูปสวยๆ ไปอวดพรรคพวก

“ถ้ามาบ้านโบราณหลังนี้สิ่งที่ลูกค้าจะได้รับรู้ อย่างแรกคือ สถาปัตยกรรมหรือภูมิปัญญาของคนโบราณ ที่เห็นชัดๆ เลยคือ ฝาลาย ช่องระบายอากาศ ระบายลม ซึ่งผิดกับบ้านสมัยนี้ที่ปิดทึบหมด ทำให้บ้านไม่ได้ที่ถ่ายเทอากาศ และให้สังเกตที่พื้น เขาจะปูพื้นให้ห่าง เพราะให้เป็นที่ระบายอากาศ เนื่องจากอากาศจะขึ้นมาจากข้างล่าง จากใต้ถุนบ้านขึ้นไปแล้วก็จะไปออกที่ปล่องลม ตรงครัวไฟ เมื่อก่อนเขาจะใช้ฟืน ถ้าไม่มีที่ระบายอากาศ ควันจะฟุ้งทั่วบ้าน”

ในการลงทุนทำร้านและซื้ออุปกรณ์รวม 300,000 บาทนั้น คุณอวัสดา บอกว่า หากยังมีลูกค้ามาในจำนวนที่เป็นอยู่ในตอนนี้ คิดว่าจะคืนทุนได้ไม่เกิน 2 ปี เพราะเฉลี่ยแล้วจะขายได้ตกวันละ 30 แก้ว

วันที่ไปนั่งดริ๊งก์กันนั้น เหล่านักข่าวจากส่วนกลางและบรรดาเจ้าหน้าที่ของสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) ต่างเพลิดเพลินกับการนั่งเล่นนั่งคุยกันที่ร้านแห่งนี้ เพราะแม้จะไม่มีแอร์เปิดให้ชุ่มฉ่ำเหมือนร้านกาแฟดังๆ ทั่วไป แต่ร่มเงาของไม้ใหญ่ก็ทำให้อากาศเย็นสบาย นั่งแล้วไม่อยากจะลุกไปไหน

เชื่อว่าหลายคนคงชอบบรรยากาศแบบนี้ ส่วนใครที่อยากจะเข้ามาจัดงานเลี้ยงที่นี่เพราะนอกจากจะร่มรื่นเย็นสบายแล้ว ยังมีฉากเป็นบ้านโบราณด้วย เจ้าของร้านกาแฟ @ บ้านโบราณ บอกตอนนี้อาจจะไม่สะดวกนัก แต่ถ้าจะให้ดีลองปรึกษาหารือคอนเซ็ปต์การจัดงานก่อน ที่ โทรศัพท์ (084) 484-1618, (081) 881-6534

 

3 แชมป์ 3 สไตล์ “จานด่วนไทย ไปครัวโลก”

ขอบคุณแหล่งข้อมูล : หนังสือเส้นทางเศรษฐี

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07045011256&srcday=2013-12-01&search=no

วันที่ 01 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 338

อาหารสร้างอาชีพ

3 แชมป์ 3 สไตล์ “จานด่วนไทย ไปครัวโลก”

การแข่งขันประกวดการทำอาหารในรายการ “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ซึ่งเป็นหนึ่งในกิจกรรมสำคัญของการจัดงาน “สร้างอนาคตไทย 2020″ ดำเนินมาอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ต้นเดือนตุลาคม 2556 ที่ผ่านมา ได้ปิดฉากลงแล้วเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2556

หลังจากเปิดเวทีเฟ้นหาสุดยอดทีมผู้เข้าแข่งขันในภาคอีสานมาแล้ว 4 ครั้ง ทั้งที่ หนองคาย, นครราชสีมา, อุบลราชธานี และ ขอนแก่น

การประกวดอาหาร “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” 3 จังหวัดสุดท้าย จัดขึ้นที่ จังหวัดนครสวรรค์ พระนครศรีอยุธยา และ เชียงใหม่

ภายใต้เงื่อนไขในการใช้วัตถุดิบสำหรับการปรุงอาหารที่แตกต่างกันไปตามแต่ละจังหวัด

เช่น จังหวัดนครสวรรค์ ผู้เข้าแข่งขันเลือกใช้ความโดดเด่นของเนื้อปลากราย ลูกชิ้นปลากราย ตลอดจนพืชสำคัญอย่าง “บัว” มาจัดเมนูอาหารได้อย่างน่าสนใจ

ในขณะที่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา วัตถุดิบสำคัญอย่าง “กุ้งแม่น้ำ” ก็ถือเป็นไฮไลต์ที่สร้างความตื่นตาตื่นใจได้ไม่น้อยเลย

และ จังหวัดเชียงใหม่ การเลือกใช้ แหนม ประกอบเข้ากับ เห็ดหอมสด รวมถึงผลไม้เมืองหนาวอย่าง สตรอเบอร์รี่ ก็ถือเป็นโจทย์ที่ท้าทายสำหรับผู้เข้าแข่งขัน และสร้างความสนุกสนานให้กับผู้ชมมากเป็นพิเศษ

ท้ายที่สุดก็ได้ผู้ชนะในฐานะ “แชมป์” จานด่วนไทย ไปครัวโลก ครบทั้ง 7 จังหวัด

นอกเหนือไปจากความสนุกสนานของกิจกรรมการแข่งขัน และช่วยพัฒนา ยกระดับฝีมือในการประกอบอาหาร ต่อยอดความคิดสร้างสรรค์สำหรับผู้เข้าร่วมการแข่งขันแล้ว โครงการ “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ยังถือเป็นการจุดประกาย และเตรียมความพร้อม สำหรับผู้ประกอบการอาหารทั่วประเทศไทย ให้ตื่นตัว พร้อมที่จะปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเพื่อก้าวไปสู่การแข่งขันในอนาคตนั่นเอง

“ร่มโพร่วมใจ”

พิชิตชัยที่นครสวรรค์

การแข่งขันประกอบอาหาร “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ในหัวข้อ “โชว์เหนือ เมนูเด็ด เซ็ทอร่อย” ที่จังหวัดนครสวรรค์ มีการกำหนดวัตถุดิบหลักไว้ 3 ชนิด ได้แก่ บัว (สายบัว เม็ดบัว รากบัว ไหลบัว ฯลฯ), น้ำผึ้ง, ลูกชิ้นปลากราย

โดยมี คุณสมดี คชายั่งยืน รองผู้ว่าราชการจังหวัดนครสวรรค์ ร่วมทดสอบรสชาติอาหาร และเป็นประธานมอบรางวัล ปรากฏผลดังนี้

ทีมชนะเลิศ ได้แก่ ทีมร่มโพร่วมใจ จังหวัดอุทัยธานี ได้รับเงินรางวัล 20,000 บาท อันดับ 2 ได้แก่ ทีมสาม-สาก จังหวัดพิจิตร ได้รับเงินรางวัล 15,000 บาท อันดับที่สาม ได้แก่ ทีมกลุ่มปากน้ำโพ จังหวัดนครสวรรค์ ได้รับเงินรางวัล 10,000 บาท และรางวัลชมเชย ได้แก่ ทีมกล้วยไข่ จังหวัดกำแพงเพชร ได้รับเงินรางวัล 5,000 บาท

คุณเจี๊ยบ-นภารัตน์ งามขำ ผู้ใหญ่บ้านท่าโพ หมู่ 4 อำเภอหนองขาหย่าง จังหวัดอุทัยธานี ในฐานะหัวหน้าทีมร่มโพร่วมใจ ให้สัมภาษณ์ด้วยน้ำตาคลอเบ้า หลังทราบคำตัดสิน

“ไม่คิดว่าจะชนะเลิศได้ เพราะวัตถุดิบบังคับ คือ บัว ไม่ใช่ของที่คุ้นเคย และไม่เคยทำมาก่อน เลยรู้สึกกดดัน แต่เคยแกงบอนขายที่หมู่บ้านมาก่อน จึงนำเทคนิคมาปรับใช้กับสายบัวแทน” ผู้ใหญ่ฯ เจี๊ยบ เผยความรู้สึก

ก่อนบอกความเป็นมา กลุ่มร่มโพร่วมใจ ไม่ใช่มืออาชีพจากภัตตาคาร แต่เป็นกลุ่มแม่บ้าน ที่ใช้เวลาว่างจากการทำนามารวมตัวกันทำอาหารคาว-หวานขายในหมู่บ้านได้ราว 2 ปีเศษแล้ว สำหรับเมนูเด่นสร้างชื่อนั้น ส่วนใหญ่เป็นอาหารพื้นบ้านสูตรโบราณ ที่หารับประทานได้ยากในยุคนี้ อาทิ แกงบอน แกงขี้เหล็ก ผัดหมี่ ข้าวต้มมัด ขนมกล้วย ฯลฯ

ส่วนเมนูที่ช่วยกันคิดค้นและลงมือปรุง จนชนะใจกรรมการได้ในครั้งนี้ หัวหน้าทีมท่านนี้ บอก ประกอบด้วย ข้าวผัดห่อใบบัว ยำเก้าเซียน มังกรหวงไข่ และ วุ้นใสใจบัว

“ยำเก้าเซียน วัตถุดิบประกอบด้วย ปลาหมึกแห้ง มะม่วงหิมพานต์ เม็ดบัวทอด กระเพาะปลา ไส้กรอกทอด ปลาหมึกม้วน หอมเจียวเหลือง พริกใหญ่แห้ง

ส่วนน้ำปรุงรส ให้นำมะขามเปียก ซอสพริก น้ำตาลปี๊บ ไปเคี่ยวรวมกัน ก่อนใส่แบะแซลงไปเล็กน้อยเพื่อเพิ่มความเหนียว จากนั้นนำวัตถุดิบทั้งหมดมาคลุกเคล้า จะได้ออร์เดิร์ฟออกมาหน้าตาสวยงาม พกพาได้สะดวก ไม่หกเลอะเทอะ” หัวหน้าทีมร่มโพร่วมใจ เผยอย่างนั้น

ก่อนฝากทิ้งท้าย ท่านใดอยากได้ สูตรการทำอาหารพื้นบ้านโบราณ ที่ทำขายอยู่ทุกวันนี้ สามารถติดต่อไปได้ พวกเธอจะไม่มีการหวงสูตร และเต็มใจถ่ายทอดให้เต็มที่ เพราะจะได้เป็นการช่วยกันอนุรักษ์อาหารไทยให้ตกทอดจนถึงรุ่นลูก-หลานต่อไป

“ครัวริมน้ำท้ายเกาะ”

ครองแชมป์จานเด็ดฯ ภาคกลาง

การแข่งขันประกอบอาหาร “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ในหัวข้อ “สูตรภาคกลาง จานเด็ด อร่อยเหาะ” อันเป็นกิจกรรมภายในงาน “สร้างอนาคตไทย 2020″ ซึ่งจัดขึ้นที่ ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา (7-9 พฤศจิกายน)

กลายเป็นอีกสนามหนึ่งซึ่งสร้างความลำบากใจให้กับกรรมการที่ต้องตัดสินคัดเลือกหาผู้ชนะเลิศ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแข่งขันรอบ 4 ทีมสุดท้าย

เชฟจารึก ศรีอรุณ เชฟประจำศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน หรือ มติชน อคาเดมี กล่าวถึงผลงานที่แต่ละทีมแสดงฝีมือในวันนั้นว่า หากพิจารณาเรื่องรสชาติแล้ว มีความใกล้เคียงหรือไม่แตกต่างกันมากนัก สามารถควบคุมให้รสชาติออกมาได้ในมาตรฐานของอาหารแต่ละเมนู

“จุดตัดสินจึงอยู่ที่ข้อผิดพลาดเรื่อง การจัดอาหารลงในกล่องมีความเหมาะสมมากน้อยกว่ากันเพียงใด ความครบของเมนู และตอบโจทย์ที่ทานได้ทั้งคนทั่วไปรวมถึงนักท่องเที่ยวต่างชาติ”

ท้ายที่สุด ชัยชนะก็ตกเป็นของทีม ร้านครัวริมน้ำท้ายเกาะ จังหวัดปทุมธานี

ด้วยเมนูหลักที่นำเสนอ 4 รายการ ประกอบด้วย ต้มข่ากุ้ง ปลาทับทิมผัดเม็ดมะม่วง ทอดมันปลากราย น้ำพริกกุ้งสด

ด้วยรสชาติที่กลมกล่อม กับเมนูที่สะท้อนความเป็นไทยได้ดีทั้ง น้ำพริกและทอดมัน แต่ขณะเดียวกัน เมนูต้มข่ากุ้งแม่น้ำก็เป็นการผสมผสานวัตถุดิบท้องถิ่น กับอาหารเมนูที่ชาวต่างชาติคุ้นเคยและชื่นชอบ

นั่นจึงเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมตัวแทนจาก จังหวัดปทุมธานี ได้ครองแชมป์ “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ของภาคกลางได้สำเร็จ

โชว์เหนือ เมนูเด็ด เซ็ทอร่อย

สาวเมืองรถม้า คว้าแชมป์

แม้จะผ่านเวทีการแข่งขันการปรุงอาหารมาแล้วถึง 2 ครั้ง แต่ความตื่นเต้นก็ยังคงแสดงออก แลเห็นได้บนสีหน้าของ “คิน” กมลชนก อินทร์ขวาง หญิงสาววัยเพียง 20 ปี หนึ่งในสมาชิกทีม “สาวเมืองรถม้า” ที่เข้าร่วมแข่งขันทำอาหาร “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ในหัวข้อ “โชว์เหนือ เมนูเด็ด เซ็ทอร่อย”

คิน และเพื่อนร่วมทีม (ธนารีย์ เป็งวัง และ มะลิ วรรณโภคา) มีความรู้สึกเดียวกันหลังได้รับทราบผลประกาศรางวัลชนะเลิศ คือ ตื่นเต้น ดีใจ (ในระดับสูง)

คิน ตัวแทนทีมสาวเมืองรถม้า เล่าให้ฟังว่า เธอทั้ง 3 คน มีสถานะเป็นนักศึกษา ปวส.ปี 2 ประเภทวิชาคหกรรม สาขาวิชาอาหารและโภชนาการ วิทยาลัยอาชีวศึกษาลำปาง ทุกคนจึงมีใจรักในการปรุง ซึ่งกับตัวคินนั้น รู้ตัวเองว่าจะเดินสู่เส้นทางสายอาหารตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5

การเรียนในชั้นคือการสั่งสมความรู้ แต่ทว่าจะให้ดีต้องมีประสบการณ์ และนี่จึงเป็นเหตุผลให้เดินสู่สนามแข่งขัน “กับเวทีนี้ถือเป็นครั้งที่ 3 กับการเข้ามาแข่งก็เพื่อสร้างประสบการณ์ แสดงฝีมือ ก่อเกิดการพัฒนาตัวเอง แม้เวทีนี้จะไม่ใช่ครั้งแรก แต่ก็รู้สึกตื่นเต้น และยิ่งรู้ว่าชนะก็ยิ่งดีใจมาก ซึ่งคินมีความฝันจะเดินสู่เส้นทางสายเชฟ อยากทำงานกับเชฟทั่วโลก ได้เดินทางรอบโลก ส่วนเพื่อน ธนารีย์ ก็มีความฝันสู่การสานต่อธุรกิจร้านอาหารของครอบครัว สำหรับมะลิมุ่งหวังเดินทางไปต่างประเทศ ไปทำงานร้านอาหารต่อไป”

ทั้งนี้ กับการก้าวสู่สนามแข่งขัน “จานด่วนไทย ไปครัวโลก” ทีมสาวเมืองรถม้า บอกว่า นี่คือเวทีใหญ่ ที่ท้าทายความสามารถ ซึ่งพอทราบข่าวก็เตรียมพร้อมลงมือคิดปรับปรุงสูตรที่เคยทำกินให้เข้าสู่กระบวนการตามกฎกติกากำหนดไว้ โดยเฉพาะวัตถุดิบที่เลือกผลไม้ตามฤดูกาลมาปรุงแต่ง ไม่ว่าจะเป็น สตรอเบอร์รี่ ลิ้นจี่ ลำไย หรือรวมไปถึงวัตถุดิบโดดเด่นในภาคเหนือ อย่าง แหนม

จากนั้นรังสรรค์ส่วนผสมปรุงเมนูโชว์ความสามารถ 4 รายการ ที่มีชื่อเรียกเก๋ๆ ได้แก่ อัญมณีเมืองรถม้า (ยำผลไม้) อำพันซ่อนเล่ห์ (แหนมทงคัตสึสอดไส้ชีส) พลอยล้อมเพชร (สปาเกตตี้แกงเผ็ดเป็ดย่าง) โกเมนอาลัมภางค์ (มูสสตรอเบอร์รี่กะทิ)

“ทดลองทำตั้งแต่วันแรกที่ทราบว่ามีการแข่งขัน ให้พ่อแม่ ให้เพื่อนๆ และญาติได้ชิมกัน คำติชมก็นำมาปรับปรุง จนกระทั่งพร้อมแข่งขัน ซึ่งกับเมนูทั้งหมดนี้ ก็เป็นเมนูที่ทำทานกันอยู่แล้ว เพียงแต่ปรับเปลี่ยนวัตถุดิบให้เข้ากับกติกากำหนดไว้ และการปรุงรสต้องเสิร์ฟได้ทั้งคนไทยและชาวต่างชาติ”

คิน ยังกล่าวถึงแนวคิดกับการคัดเลือกเมนูอาหาร ว่าคำนึงถึงความเป็นไทย “อาหารที่ทำออกมานั้นไม่ได้แสดงแค่ความเป็นภาคเหนือ แต่สื่อถึงความเป็นไทย เพราะจุดประสงค์ของทีมต้องการ ให้อาหารไทยได้เป็นที่รู้จักในระดับสากล แต่ถ้าถามว่ามีเทคนิคในการทำอาหารอย่างไรให้อร่อย นั้นจริงๆ แล้วหัวใจอยู่ที่วัตถุดิบต้อง สด สะอาด นี่คือเรื่องง่ายๆ ที่ไม่ควรมองข้ามค่ะ”

 

“เฮลโล เวจจี้” สแน็กดีจากธรรมชาติ จากโอท็อป ทะยานไกลโกอินเตอร์ กันยายน 21, 2013

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07054010856&srcday=2013-08-01&search=no

วันที่ 01 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 330

อาหารสร้างอาชีพ

ดวงกมล

“เฮลโล เวจจี้” สแน็กดีจากธรรมชาติ จากโอท็อป ทะยานไกลโกอินเตอร์

เมื่อปีที่แล้วยอดขายยังไม่หักค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 30 ล้านบาท ในปีนี้สินค้าได้วางในร้านเซเว่นอีเลฟเว่น ครบทุกสาขา คาดว่าทั้งปีผลประกอบการจะโตเป็นเท่าตัว หรือที่ประมาณ 60 ล้านบาท

จากอดีตเด็กหนุ่มขายเห็ดทอดเมืองพัทลุง ปัจจุบัน กลายเป็นเจ้าของอาณาจักรเห็ด และยังเป็นผู้ผลิตเห็ดทอดรายใหญ่ ใช้ชื่อแบรนด์สินค้าว่า “เฮลโล เวจจี้” ของฝากเลื่องชื่อแดนใต้ แถมยังส่งขายร้านเซเว่นอีเลฟเว่น อีกกว่า 6,000 สาขา สำหรับจุดเด่นของเห็ดทอดชนิดนี้เป็นขนมขบเคี้ยวที่อร่อย ดีต่อสุขภาพ ซึ่งที่มาของธุรกิจเกิดขึ้นจากการไม่หยุดคิดของนักธุรกิจหนุ่มรุ่นใหม่ วัยเพียง 30 ปี คุณชัยยงค์ คชพันธ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท เห็ดทอดนาโหนด ฟู้ดส์ จำกัด ผู้บุกเบิกและปลุกปั้นเห็ดทอดให้ทุกคนหลงรัก

เห็ดทอดต้องพัทลุง

ไต่เต้าจนได้ดี

คุณชัยยงค์ คชพันธ์ กรรมการผู้จัดการ เท้าความว่า พื้นเพเป็นคนพัทลุง คุณพ่อคุณแม่มีอาชีพหลักเป็นครู ส่วนอาชีพเสริมคือ เพาะเห็ดขาย มีเห็ดนางฟ้า เห็ดหูหนู เห็ดนางรม ราว พ.ศ. 2536 เกิดปัญหาเห็ดล้นตลาด ครอบครัวแก้ไขด้วยการนำเห็ดมาแปรรูปเป็นเมนูต่างๆ อาทิ เห็ดชุบแป้งทอด น้ำพริกเห็ด เห็ดสวรรค์ ซึ่งก็ได้รับคำชื่นชมโดยเฉพาะเห็ดทอดรับประทานคู่กับน้ำจิ้มสูตรเด็ดฝีมือคุณแม่

ช่วงที่ครอบครัวนี้ขายเห็ดชุบแป้งทอด พวกเขามีเพียงกระทะกับเห็ดไปทอดขายที่สถานีรถไฟพัทลุง คุณชัยยงค์ บอกว่า ตอนนั้นอายุได้เพียง 16 ปี ไปยืนทอดเห็ดทำแบบง่ายๆ ขายขีดละ 10 บาท ขายดีได้กำไรวันละหลายพันบาท เนื่องจากลูกค้าส่วนใหญ่ที่ซื้อ ล้วนมาขึ้นรถไฟหรือสัญจรแวะผ่านไปผ่านมา เมื่อขายดีหนที่สุดเลยขยายสาขามีประมาณ 7 สาขา

จวบจนคุณชัยยงค์ต้องเข้ามาเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ และสามารถคว้าใบปริญญาสาขาการตลาดมาได้ เขาบอกว่า เลือกที่จะกลับบ้านไปพัฒนาเห็ดทอด โดยมีเป้าหมายคือ ผลักดันให้เป็นสินค้าโอท็อป เจาะตลาดของฝาก รวมถึงจะทำเห็ดทอดบรรจุถุงส่งขายทั่วประเทศอีกด้วย

จากเห็ดทอดสดๆ รับประทานกับน้ำจิ้มตอนร้อนๆ ต้องมาถูกบรรจุใส่ถุง กลับกลายเป็นว่าไม่อร่อย แข็ง อมน้ำมัน มีกลิ่นหืน เก็บได้ไม่นาน เลยทำให้ฝันที่พ่อค้าขายเห็ดวาดไว้ไม่สำเร็จ แต่เขาก็ไม่ท้อถอยดั้นด้นหาทางออกจนเจอ

“ผมพัฒนาสูตรแป้งให้กรอบ และได้เข้าร่วมโครงการของศูนย์บ่มเพาะมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โครงการสนับสนุนการพัฒนาเทคโนโลยีของอุตสาหกรรมไทย หรือ iTAP มีที่ปรึกษามาคอยช่วย จนในที่สุดเห็ดชุบแป้งทอดก็สามารถเก็บไว้ได้นานข้ามเดือน กรอบนาน ไม่อมน้ำมัน สามารถเจาะตลาดของฝากได้อย่างสบายๆ”

มาไกลดังหวัง

ส่งร้านเซเว่นฯ ทั่วไทย

ภายหลังกำจัดจุดอ่อนสินค้าไปได้ กลับต้องมาพบปัญหาสำคัญอีก นั่นคือ ตลาดของฝากขายได้แค่ฤดูท่องเที่ยว พอหมดหน้าเที่ยวยอดก็ตกลงไปด้วย ตรงนี้จุดประกายความคิดให้ผู้บริหารหนุ่มไฟแรงพัฒนาจากของฝากไปเป็นของกินเล่น หรือสแน็ก เพื่อให้ขายได้ทั้งปี รวมถึงมองหาช่องทางจัดจำหน่ายอย่างร้านเซเว่นอีเลฟเว่น

เมื่อเห็ดชุบแป้งทอดอันเลื่องชื่อแห่งอำเภอนาโหนด จังหวัดพัทลุง ต้องถูกจับมาแต่งตัวใหม่เพื่อเข้าสู่ตลาดสแน็ก แน่นอนว่าฐานลูกค้าย่อมไม่เหมือนเดิม

“ผมใช้ชื่อแบรนด์เห็ดชุบแป้งทอดว่า เฮลโล เวจจี้ เพื่อให้คนทั่วไปจดจำได้ รวมถึงลงทุนสร้างโรงงานให้ได้มาตรฐาน ซื้อเครื่องจักรมาผลิตเห็ดทอดที่มีคุณภาพ และเพื่อไม่จำเจ นอกจากเห็ดชุบแป้งทอด ยังมีผัก และดอกไม้ที่สามารถรับประทานได้มีประโยชน์ชุบแป้งทอดอีกด้วย เรียกว่า อร่อย มีประโยชน์ และวัตถุดิบทั้งหมดที่ใช้ก็มาจากอำเภอนาโหนด จังหวัดพัทลุงทั้งสิ้น”

ด้านช่องทางขาย เจ้าของสินค้าเลือกจะเดินเข้าไปเสนอตัวต่อร้านสะดวกซื้อชื่อดัง อย่าง เซเว่นอีเลฟเว่น กว่าจะได้รับอนุมัติวางขายในร้านใช้เวลาปรับปรุงสินค้าร่วมกับทีมงานเซเว่นอีเลฟเว่น นานถึงกว่า 2 ปี

“ก่อนจะออกสู่ตลาด ทางเซเว่นฯ มีทีมงานมาให้คำแนะนำ ทั้งด้านการผลิต มาตรฐานโรงงาน และการตลาด แพ็กเกจจิ้ง ฯลฯ ผมใช้เวลาพัฒนาอยู่นานถึง 2 ปี ราวปี 2554 ได้วางขายจริงในร้าน เบื้องต้นเฉพาะสาขาทางภาคใต้ก่อนประมาณ 660 สาขา จากนั้นยอดขายเติบโตขึ้นตามลำดับ จนต้นปี 2556 ทางร้านเซเว่นฯ ได้ให้โอกาสวางขายทุกสาขาทั่วทั้งประเทศแล้ว”

มีดีก็มีเสีย

SMEs ควรมีรายได้หลายด้าน

อย่างไรก็ตาม แม้ว่าร้านเซเว่นอีเลฟเว่น จะช่วยกระจายสินค้าสู่ผู้บริโภคได้อย่างกว้างขวาง ทว่าก็ต้องคำนึงถึงความเสี่ยงเช่นกัน เพราะการฝากขายสินค้าเป็นระบบธุรกิจเครดิต จะจ่ายเงินเป็นงวด สำหรับเอสเอ็มอี สายป่านเงินทุนอาจไม่ยาวนัก อาจเกิดปัญหาขาดเงินทุนหมุนเวียนขึ้นได้

ปัจจุบัน นอกจากเห็ดชุบแป้งทอด เฮลโล เวจจี้ คุณชัยยงค์ยังหารายได้จากวิธีเดิม คือ ร้านเห็ดทอดสด 7 สาขาในจังหวัดพัทลุง และร้านก๋วยเตี๋ยว

สำหรับผลประกอบการของบริษัท คุณชัยยงค์ เปิดเผยว่า เมื่อปีที่แล้ว ยอดขายยังไม่หักค่าใช้จ่ายอยู่ที่ประมาณ 30 ล้านบาท ในปีนี้สินค้าได้วางในร้านเซเว่นอีเลฟเว่น ครบทุกสาขา คาดว่าทั้งปีผลประกอบการจะโตเป็นเท่าตัว หรือที่ประมาณ 60 ล้านบาท

ในตอนท้าย ผู้ประกอบการ เผยถึงหัวใจสำคัญที่ทำให้ธุรกิจประสบความสำเร็จ นั้นคือ รู้ว่าตัวเองชอบและเหมาะที่จะทำอะไร เพราะจะช่วยให้ทำสิ่งนั้นได้ดีและทำอย่างมีความสุข

อนาคตเจ้าของกิจการได้ตั้งเป้าไว้ว่า จะเป็นผู้นำตลาดการแปรรูปเห็ดครบวงจร รวมถึงคิดค้นการทอดโดยไม่ใช้น้ำมันเพื่อสุขภาพที่ดีของผู้บริโภคต่อไป

ใครสนใจสามารถสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม หรือติดต่อที่ บริษัท เห็ดทอดนาโหนด ฟู้ดส์ จำกัด ที่อยู่ เลขที่ 190 หมู่ที่ 11 ตำบลนาโหนด จังหวัดพัทลุง โทรศัพท์ (074) 641-082, (081) 128-3921 หรือ Facebook/เห็ดทอดนาโหนด

 

“ยี่หร่า” จานด่วน รส “ฮอต” เริ่มต้นขาย…ผ่านเฟซบุ๊ก

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07043150756&srcday=2013-07-15&search=no

วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 329

อาหารสร้างอาชีพ

พารนี

“ยี่หร่า” จานด่วน รส “ฮอต” เริ่มต้นขาย…ผ่านเฟซบุ๊ก

“พอเริ่มต้นแนะนำตัวในเฟซบุ๊ก ก็มีการตั้งคำถาม ทำไมไม่อย่างนั้น ทำไมไม่ทำอย่างนี้ ไม่น่าเชื่อ แค่บอก อยากทำแกงเนื้อขาย ทำไมถึงมีคนแสดงความเห็นเยอะเหลือเกิน ซึ่งผมมองว่ามันเป็นผลดีนะ ทำให้ชีวิตจากไม่รู้จะเริ่มยังไง กลายเป็นมีความหวังมากขึ้น”

ช่องทางทำมาค้าขายสมัยนี้ มีความหลากหลายกว่าแต่ก่อน โดยฉพาะการขายของผ่านทาง “สื่อออนไลน์” ด้วยแล้ว นับวันยิ่งจะเพิ่มความนิยมกันมากขึ้นทุกที

เรียกว่าใครมี “สินค้า” แบบไหน สามารถลองนำมา “ปล่อย” กันได้ตลอดเวลา ไม่ต้องง้อหน้าร้าน

“ยี่หร่า” เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่เริ่มต้นธุรกิจของครอบครัวด้วยความตั้งใจ มีช่องทางจำหน่ายผ่าน “เน็ตเวิร์ก” เป็นจุดเริ่มต้น

และแม้วันนี้ยังไม่มีทุนมากพอจะเปิดเป็น “ร้าน” ให้ลูกค้าเดินเข้ามานั่งรับประทานกันได้เหมือนกิจการขายอาหารทั่วไป

แต่ไม่เห็นต้องแคร์ เพราะขอแค่ลูกค้าใช้ “Facebook-เฟซบุ๊ก” ได้…เป็นพอ

เมนูเด็ด

บ้านพ่อตา

คุณอิศรา เงาศุภธน หนุ่มใหญ่วัย 44 ปี เรียกแบบกันเองว่า คุณโอ๋ เจ้าของกิจการ “ยี่หร่า” ซึ่งชูสโลแกน “อาหารจานด่วน รสชาติไทยๆ” กรุณาสละเวลาช่วงออกบู๊ธในเมืองทองธานี มานั่งพูดคุยด้วยอัธยาศัยยิ้มแย้ม

เริ่มต้นให้ฟัง พื้นเพเป็นคนลำปาง เรียนจบสาขาจิตรกรรมไทย จากวิทยาลัยเพาะช่าง เคยเปิดบริษัทรับงานด้านกราฟิกดีไซน์อยู่ที่เชียงใหม่ กระทั่งปี 2540 เกิดวิกฤตเศรษฐกิจ เลยลงมาหางานทำที่กรุงเทพฯ รับออกแบบสื่อสิ่งพิมพ์ แต่ไม่มีหน้าร้านเพราะใช้บ้านเป็นออฟฟิศ ปัจจุบันงานเริ่มน้อยลง แต่ค่าใช้จ่ายมีแต่จะเพิ่มขึ้น จึงพยายามมองหารายได้เสริมอีกทางหนึ่ง

จนเมื่อราว 2 ปีก่อนหน้า มีโอกาสไปเยี่ยมพ่อตา ที่อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง เขานำอาหารทะเลพวกกุ้งหอยปูปลาเผารับประทานกับน้ำจิ้ม มาเลี้ยงเป็นอาหารหลัก พร้อมกับแกงเผ็ดเนื้อแบบ “ขลุกขลิก” หม้อหนึ่งเตรียมไว้ให้รับประทานกับข้าวแก้เลี่ยน

“พอทานแกงเข้าไปได้กลิ่นแปลกๆ เลยสงสัย พ่อตาเฉลยว่าเป็นกลิ่นของใบยี่หร่าประกอบกับสมุนไพรอีกหลายตัว ทานอีกคำติดใจแทบหยุดไม่ได้” คุณโอ๋ ย้อนถึงที่มาของอาหารจานสำคัญ

หลังจากนั้นหากอยากทำอาหารรับประทานเอง มักนึกถึงแกงเผ็ดเนื้อใบยี่หร่าสูตรของพ่อตา เลยให้ภรรยาโทรศัพท์ไปสอบถามถึงสูตรการทำ ซึ่งท่านไม่ได้ปิดบังสูตรแต่อย่างใด

คุณโอ๋ เล่าให้ฟังต่อ จนเมื่อไม่นานมานี้ ทางบ้านเกิดปัญหาเศรษฐกิจ จึงคิดอยากทำอาชีพที่สอง แต่คิดเท่าไหร่คิดไม่ออกว่าจะทำอะไรถึงขั้นกุมขมับ สุดท้ายเลยโพล่งขึ้นมา

“ทำแกงเนื้อขาย…ซะดีมั้ย”

ได้ยินดังนั้น แฟนสาวจึงถามต่อ จะทำยังไงทำเป็นข้าวราดแกงเหรอ คุณโอ๋ อธิบาย ตัวเขามีความชำนาญด้านการทำอาหารพอตัว ประกอบกับคิดว่าแกงเผ็ดเนื้อใบยี่หร่า สูตรจากบ้านพ่อตานี้ มีความอร่อยเป็นพิเศษและหาซื้อไม่ได้ทั่วไป หากนำมาทำเป็น “อาหารจานด่วน” อาจมีคนสนใจบ้างไม่มากก็น้อย

ภาพลักษณ์

ใบเบิกสำคัญ

และเพื่อให้ความคิดออกมาเป็นรูปเป็นร่างจับต้องได้ คุณโอ๋จึงเริ่มต้น “นับหนึ่ง” ด้วยการทำแกงเนื้อใบยี่หร่าออกมา 1 หม้อ ก่อนตักแบ่งไปให้กลุ่มเพื่อนจำนวนนับสิบคนทดลองชิม

“ตอนแรกเพื่อนๆ เขารับกันไม่ค่อยได้” คุณโอ๋ เผยตรงๆ ก่อนหัวเราะร่วน

พร้อมอธิบาย ส่วนใหญ่มักติที่มันมีกลิ่นสมุนไพรแปลกๆ เขาเลยต้องรับมาปรับใหม่ ด้วยการ “เติมนั่นนิด เติมนี่หน่อย” เพื่อให้ถูกปากคนเมือง ต่อมาเพื่อนหลายคนจึงให้ “ผ่าน” สำหรับรสชาติที่ปรุงแต่งใหม่

เมื่ออุปสรรคแรกไม่ใช่ปัญหา เรื่องที่ต้องคิดตามมาคือ หาหน้าร้านขาย เมื่อยังไม่มีเงินลงทุนถึงขั้นนั้น คุณโอ๋จึงหาทางออกด้วยการนำแกงเนื้อใบยี่หร่าใส่แพ็กคู่กับข้าว หวังให้ลูกค้าซื้อเป็นชุดอาหารจานพิเศษ จากนั้นจึงขอให้น้องชาย ซึ่งถนัดค้าขายผ่านออนไลน์เป็นทุนเดิม ช่วยเปิดหน้าแฟนเพจบนเฟซบุ๊กให้ ปรากฏคล้อยหลังไม่ทันไร มีคนเข้ามาให้ความสนใจเยอะมาก

คุณโอ๋ เล่าต่อ พอนำรูปอัพในเฟซบุ๊ก มีคนสนใจเพิ่มขึ้นอีก หลายคนออกปากชมว่าหน้าตาน่ารับประทาน หลายคนลองสั่งไปชิม ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเพื่อน-ญาติ-คนรู้จัก ที่บอกกันแบบปากต่อปาก

“พอเริ่มต้นแนะนำตัวในเฟซบุ๊ก ก็มีการตั้งคำถาม ทำไมไม่อย่างนั้น ทำไมไม่ทำอย่างนี้ ไม่น่าเชื่อ แค่บอก อยากทำแกงเนื้อขาย ทำไมถึงมีคนแสดงความเห็นเยอะเหลือเกิน ซึ่งผมมองว่ามันเป็นผลดีนะ ทำให้ชีวิตจากไม่รู้จะเริ่มยังไง กลายเป็นมีความหวังมากขึ้น” เจ้าของกิจการ เล่าด้วยน้ำเสียงเหมือนยังตื่นเต้น

ครั้นแนวโน้มธุรกิจเล็กๆ ในแบบของเขาเริ่มเข้าที่เข้าทาง คุณโอ๋จึงหันมาให้ความสำคัญกับ “แพ็กเกจ” มากยิ่งขึ้น จากเดิมใช้กล่องพลาสติกทนความร้อน หันมาเลือกใช้ “ไบโอชานอ้อย” ซึ่งไม่มีพิษภัยต่อสุขภาพแน่นอน

“แพ็กเกจที่ทำจากไบโอชานอ้อย ต้นทุนสูงกว่าพลาสติกทนความร้อนหลายเท่าตัว แต่ยอมลงทุน เพราะสิ่งหนึ่งที่ผมต้องการคือภาพลักษณ์ของสินค้า ถ้าคนรู้สึกดีตั้งแต่แรกพบ เขาจะรับกันได้ไม่ยาก และยินดีเข้ามาทดลองชิมรสชาติกันง่ายขึ้น” คุณโอ๋ เผยเทคนิค

เป้าใหญ่

บุก AEC

หลังจาก “ปรุงแต่ง” ทั้งรสชาติและหน้าตา ได้ลงตัว คุณโอ๋จึงนำสินค้าในแบบของเขา ขึ้นชั้นโชว์บนหน้าแฟนเพจผ่านเฟซบุ๊ก ปรากฏนอกเหนือจากคนรู้จักจะออกปากชมแล้ว ยังมีผู้คนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน เข้ามาขออุดหนุนกันจำนวนหนึ่ง

เขาจึงต้องตระเวนไปทำ “ข้อตกลง” กับรถจักรยานยนต์ในละแวกบ้าน เพื่อติดต่อขอให้เป็นสายส่ง หากมีลูกค้าสั่งมา

“การขายอาหารผ่านเฟซบุ๊กยากตรงที่ราคาค่าขนส่งสูงกว่าราคาอาหาร นอกเสียจากว่าลูกค้าสั่งจำนวนมากแล้วถึงจะมีกำไร ช่วงนี้เลยพยายามออกเมนูบุฟเฟ่ต์ ขายแกงเป็นหม้อ ให้เป็นทางเลือกกับลูกค้า ส่วนตัวเราสามารถขายได้จำนวนมากกว่าขายเป็นกล่อง” คุณโอ๋ บอกมาอย่างนั้น

ก่อนยอมรับ ช่องทางขายผ่านเฟซบุ๊กนั้น ช่วยสร้างเรื่องราว สร้างบรรยากาศ สร้างความสัมพันธ์ในครั้งแรก แต่หากจะขายทั้ง 100 เปอร์เซ็นต์ คงยาก ฉะนั้น จึงต้องมีช่องทางจำหน่ายอื่นเข้ามาเสริมด้วย เช่น การออกบู๊ธตามตลาดนัด หรืออีเว้นต์ต่างๆ

“หลังจากขายผ่านเฟซบุ๊ก คนเริ่มได้ชิม เริ่มรู้จัก แต่ไม่สามารถสร้างผลกำไรเป็นกอบเป็นกำได้ เพราะลูกค้าไม่ได้สั่งจำนวนมากนักเลยต้องหาช่องทางเพิ่ม ล่าสุดได้ไปเปิดบู๊ธขายที่ตลาดนัดลอยฟ้า ในตึกดีแทค ย่านจามจุรีสแควร์ เดือนละ 2 วัน” คุณโอ๋ เล่าอย่างนั้น

พร้อมเผยให้ฟังถึง “ฟีดแบ็ก” จากลูกค้า

“หลายคนชอบนะ อาจเป็นเพราะอาหารเหมาะสำหรับคนนั่งทำงานเบื่อๆ ง่วงๆ เป็นอาหารไม่เหมือนที่เจอทุกวัน อย่าง ก๋วยเตี๋ยว ข้าวมันไก่ ข้าวราดแกง ตามปกติ ของเราจะออกมาแบบรสชาติจัดจ้านไปเลย”

เกี่ยวกับวัตถุดิบ “เนื้อวัว” ที่ปัจจุบันอาจมีคนรับประทานน้อยลง คุณโอ๋ บอก แกงคั่วใบยี่หร่า สูตรดั้งเดิมใช้เนื้อวัว เพราะกลิ่นเหมาะกับเครื่องแกง แต่เพื่อมีทางเลือกให้คนไม่รับประทานเนื้อ เขาจึงพยายามดัดแปลงนำเนื้อไก่มาปรุงในแบบเดียวกัน ปรากฏรสชาติดีใช้ได้ จึงทำขึ้นมาเป็นเมนูเสริมด้วย

“อาหารของร้านยี่หร่า ทุกวันนี้มีแต่ เนื้อ ไก่ และไข่ ซึ่งหลายคนตั้งข้อสังเกต น่าจะอยู่ในหมวดอาหารฮาลาลได้ ต่อไปไม่แน่ อาหารในแบบของผมอาจไปตีตลาดในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย ก็ได้หลังจากเปิด AEC แล้ว” คุณโอ๋ บอกจริงจัง

ถามไถ่ถึงอุปสรรคสำคัญของกิจการนี้ คุณโอ๋ บอก เรื่องของวัตถุดิบนับว่าน่าหนักใจ โดยเฉพาะ “ใบยี่หร่า” ซึ่งมีขายมากในช่วงเดือนพฤศจิกายน-ธันวาคม หลังจากนั้นหาซื้อตามตลาดได้ยากมาก เลยต้องเสาะหาแหล่งปลูกที่มีผลผลิตตลอดทั้งปี ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน

“ยี่หร่า เป็นหน้าใหม่ในวงการอาหาร แต่ยินดีรับคำเสนอแนะติ-ชม ทุกเรื่องครับ” คุณโอ๋ ฝากทิ้งท้ายไว้อย่างนั้น

ข้อมูลจำเพาะ

กิจการ ขายอาหาร

ลักษณะกิจการ ครอบครัว

ชื่อกิจการ ร้านยี่หร่า

เมนูเด่น ข้าวแกงคั่วโคขุนใบยี่หร่า ข้าวโคขุนเขียวหวานขลุกขลิก ข้าวไก่กะเพราป่า

เจ้าของกิจการ คุณอิศรา เงาศุภธน

เงินลงทุนเริ่มต้น หลักหมื่น

ราคาขายสินค้า ข้าวราดชุดละ 55-65 บาท แกงหม้อตักขายตามน้ำหนัก

ช่องทางจำหน่าย ผ่านทางเฟซบุ๊ก และออกบู๊ธตามตลาดนัดและอีเว้นต์ต่างๆ

แรงงาน 2-3 คน

ติดต่อได้ที่ (081) 692-2243 หรือ Facebook.com/yeerha

 

ปั้นสิบ 10 ล้าน ขนมคำเล็ก ทำรายได้คำโต

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07046150756&srcday=2013-07-15&search=no

วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 329

อาหารสร้างอาชีพ

ปาณตะวัน pantawan@hotmail.com

ปั้นสิบ 10 ล้าน ขนมคำเล็ก ทำรายได้คำโต

บริษัท ปั้นเงินอินเตอร์ฟู้ดส์ จำกัด โรงงานผลิตขนมชื่อดังแห่งเมืองพัทลุง ผลิต “ปั้นสิบไส้ปลา” ใส่ตรายี่ห้อว่า “ขนมน้องหนึ่ง” ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลายช่วงวิกฤต และผ่านการพัฒนาขนมมาอย่างมืออาชีพ จนสร้างยอดขายได้เดือนละ 2 ล้านบาท ใครจะเชื่อว่าขนมปั้นสิบชิ้นเล็กๆ ใส่ถุงพลาสติกเมื่อ 10 ปีก่อน ไม่มีฉลากบอกตราสินค้า อาศัยฝากเพื่อนฝูงช่วยขายพอประทังจ่ายค่าเทอมของลูก บัดนี้ กิจการขนมเล็กๆ ที่อยู่ห่างไกลเมืองหลวง ได้เติบโตขยายเป็นโรงงานที่มีบ่อบำบัดน้ำเสียอย่างสมบูรณ์ ขนมปั้นสิบเมืองพัทลุงกลายเป็นสินค้าเศรษฐกิจ ยกฐานะขึ้นเป็นขนมประจำจังหวัดที่สร้างชื่อเสียงและนำรายได้มาสู่ภูมิภาคอย่างคาดไม่ถึง

ขนมชิ้นเล็ก ส่งลูกเรียนสำเร็จ

ชาวนาสู้ชีวิตอย่าง แม่เจือ รัตตะโน หญิงแกร่งแห่งเมืองพัทลุง ผู้ไขว่คว้าหารายได้มาส่งเสียลูก 3 คนให้เรียนหนังสือ วันหนึ่งได้ไปเรียนรู้วิธีทำ “ขนมปั้นสิบไส้ปลา” จากญาติ ด้วยความหวังอยากทำขายเพื่อหารายได้จุนเจือครอบครัว หลังจากนั้นนำสูตรขนมปั้นสิบไส้ปลาที่ได้เรียนรู้มาลองประยุกต์อยู่หลายครั้ง กลิ่นหอมจากการทอดขนมปั้นสิบใหม่ๆ ลอยไปกระทบจมูกเพื่อนบ้าน และนำพาเพื่อนบ้านให้มาลิ้มลองรสชาติ ต่างลงความเห็นเป็นเสียงเดียวกันว่า รสชาติอย่างนี้ควรจะทำไปขาย แม่เจือถือโอกาสนี้หยิบจับขนมปั้นสิบใส่ถุงพลาสติกฝากเพื่อนบ้านไปขาย และนั่นคือจุดเริ่มต้นเล็กๆ ของขนมที่เกิดจากก้นครัว ซึ่งทำให้แม่เจือมีรายได้จากการขายปั้นสิบวันละ 1-2 กิโลกรัม

ปั้นสิบระบาดทั่วเมืองพัทลุง

ความหอม ความกรอบ และความอร่อยของปั้นสิบไส้ปลารายนี้ ถูกกล่าวถึงจนกระฉ่อนไปทั่วเมืองด้วยกลยุทธ์ปากต่อปาก ทำให้ยอดขายขยายออกไปเป็นโยงใย จากความสัมพันธ์ของชุมชนหนึ่งไปสู่อีกชุมชนหนึ่ง ยอดขายขยับเรตติ้งสูงขึ้นเรื่อยๆ แม้แต่ลูกสาวทั้ง 3 คนก็นำปั้นสิบฝีมือแม่ไปขายให้เพื่อนเรียนและเพื่อนร่วมงานด้วยเช่นกัน เพื่อนบ้านใกล้เคียงที่เคยมาช่วยทำขนม บัดนี้กลายเป็นคนงานทอดขนมให้แม่เจือไปแล้วหลายสิบคน ขนมปั้นสิบจำนวนนับร้อยกิโลต่อวัน ถูกลำเลียงส่งไปขายตามร้านค้าต่างๆ ทั่วจังหวัดพัทลุง จนกลายเป็นของฝากประจำจังหวัดไปในที่สุด

ท้าพิสูจน์ทำขนมก็รวยได้

เส้นทางธุรกิจผลิตขนมชิ้นเล็กๆ รายนี้ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง “ปั้นสิบไส้ปลานางเจือ” เริ่มเป็นที่รู้จักและกระจายไปทุกภูมิภาคของประเทศ ยอดขายมากมายทำให้ภาระการผลิตและการจัดส่งสินค้ามีมากขึ้น ปัญหาต่างๆ เริ่มตามมา ด้วยวัยที่มากขึ้นทำให้แม่เจือไม่สามารถจัดการทุกอย่างด้วยตัวเองอีกต่อไป กฤษฎิยา รัตตะโน ลูกสาวผู้ขันอาสาเข้ามาช่วยเต็มตัว ทายาทผู้สานต่อธุรกิจปั้นสิบไส้ปลาของแม่เจือ ตัดสินใจลาออกจากงานราชการที่ทำอยู่ในขณะนั้น (ปี 2551) ท่ามกลางความขัดเคืองใจของบิดา

“เราเป็นลูกคนเล็ก รับราชการอยู่กระทรวงการคลัง เป็นคนที่เรียกได้ว่าเงินเดือนน้อยที่สุด จึงสมควรออกมาช่วยแม่ทำธุรกิจ ภายใต้ความกดดันจากพ่อที่เห็นว่า เราเรียนมาตั้งมากมายแต่ไม่ได้ใช้ความรู้ทำงานดีๆ กลับมานั่งขายขนม ถ้าคิดจะทำแค่นี้ จบแค่ ป.6 ก็ทำได้แล้ว จุดนี้เองทำให้เราต้องการพิสูจน์ให้พ่อรู้ว่า การขายขนมถ้าทำเป็นธุรกิจให้เข้มแข็งโดยใช้สติปัญญาความสามารถแล้ว ก็สามารถประสบความสำเร็จได้ดีกว่าการรับราชการเสียอีก”

ในที่สุด กฤษฎิยาก็พิสูจน์ความจริงให้ปรากฏแล้วว่า ทำขนมขายก็รวยได้ เมื่อลาออกจากราชการก็สานต่อธุรกิจปั้นสิบทอดด้วยปัญญาของตน เธอใช้ปัญญาปั้นขนม ทำให้ขนมเล่าที่มาและบอกแหล่งผลิตได้ จากนั้นสร้างความน่าเชื่อถือให้กับขนมโดยออกแบบฉลากใหม่ และเปลี่ยนชื่อแบรนด์ของขนม จาก “ปั้นสิบไส้ปลานางเจือ” เป็น ปั้นสิบทอดภายใต้แบรนด์ “ขนมน้องหนึ่ง” โดยเอาชื่อลูกสาวอีกคนของแม่เจือมาเป็นแบรนด์นำโชค จนทำให้ได้รับออร์เดอร์รายแรกจากพ่อค้าขายส่งรายใหญ่ ซึ่งสั่งซื้อขนมปั้นสิบเป็นจำนวนมากคิดเป็นเม็ดเงินเดือนละ 600,000 บาท

เปลี่ยนบรรจุภัณฑ์

เปลี่ยนบุคลิกปั้นสิบทอด

กฤษฎิยาลงทุนแปลงโฉมขนมปั้นสิบอีกครั้งเพื่อเตรียมเปิดตัวในงานใหญ่ระดับชาติที่เมืองทองธานี นั่นคืองาน OTOP CITY ซึ่งเป็นงานใหญ่ประจำปีของรัฐบาล การลงทุนครั้งนี้พลิกโฉมปั้นสิบเมืองพัทลุงให้ดูโฉบเฉี่ยวด้วยบรรจุภัณฑ์ทันสมัยพร้อมสีสันสดใส มีแบรนด์ “ขนมน้องหนึ่ง” และภาพถ่ายขนมปั้นสิบโดดเด่นชัดเจน มีทั้งภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาจีนอยู่บนบรรจุภัณฑ์ ด้านหลังบรรจุภัณฑ์ยังบอกเล่าเรื่องราวของขนมปั้นสิบ พร้อมข้อมูลทางโภชนาการ และเครื่องหมายรับรองคุณภาพจากหลายสถาบัน การลงทุนครั้งนี้ได้ผลเกินคาดหมาย

“ผลจากการออกบู๊ธที่เมืองทอง ปรากฏว่าขายดีจนทอดกันไม่ทัน แล้วยังได้ออร์เดอร์มาเยอะมาก จนทำให้กลับมาคิดว่า อยู่นิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว ยอดสั่งหลายแสนบาทต่อเดือน กับพนักงานที่มีอยู่เพียงแค่ 40 คน จึงตัดสินใจกู้แบงก์ทันที 1 ล้านบาท เพื่อสร้างเป็นโรงงานทำขนมให้เป็นกิจจะลักษณะมากขึ้น”

แปลงความรู้สู่ภาคปฏิบัติในโรงงาน

ด้วยความบังเอิญ กฤษฎิยานำธุรกิจของตนเข้าไปเป็นแบบจำลองการทำแผนธุรกิจในการอบรมโครงการเสริมสร้างผู้ประกอบการใหม่ หรือ NEC ที่มหาวิทยาลัยทักษิณ เมื่อปี 2552 ครั้งนั้นทำให้เธอได้เรียนรู้การจัดทำแผนธุรกิจ ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้สมัครเข้ารับการอบรมโครงการ NEC อย่างเป็นทางการ แต่เธอได้นำความรู้ที่ได้ครั้งนั้นไปใช้อย่างเป็นทางการจนเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในธุรกิจของเธออีกครั้ง

“ความรู้ที่ได้ครั้งนั้นเขาสอนว่า การจะทำให้ธุรกิจเติบโตอย่างมืออาชีพและแข็งแกร่ง จะต้องอาศัยการรับรองมาตรฐานทั้งในระดับประเทศและระดับนานาประเทศ เป็นต้นว่า ต้องผ่านการรับรองของ อย. ฮาลาล GMP และ HACCP เราก็เอาความรู้นั้นมาปรับปรุงการผลิต การจัดการ และพัฒนาผลิตภัณฑ์ ส่งผลให้ปั้นสิบทอดน้องหนึ่งได้รับคัดเลือกให้เป็นสินค้า OTOP 5 ดาว ในปี 2552″

หลังจากได้รับ OTOP 5 ดาว ปั้นสิบไส้ปลาน้องหนึ่งโด่งดังพร้อมกับยอดออร์เดอร์เข้ามาอย่างถล่มทลาย จนภาระหนักตกอยู่ที่กองหลังซึ่งเป็นกำลังการผลิต ไม่สามารถผลิตได้ทันตามยอดออร์เดอร์ กฤษฎิยาจึงนำขนมปั้นสิบไส้ปลาน้องหนึ่ง เข้าร่วมโครงการศูนย์บ่มเพาะของกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม จัดการพัฒนาเปลี่ยนแปลงใหม่ทั้งระบบ ได้แก่ พัฒนาตราผลิตภัณฑ์ รูปแบบผลิตภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์ ระบบการจัดการ ระบบการจัดทำบัญชีที่มีประสิทธิภาพ เป็นต้น

NEC แผงฤทธิ์

10 ล้าน ขอกู้กลางคันหลักสูตร

“ประมาณเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2554 ยอดขายเราพุ่งสูงสุด 1,200,000-1,600,000 บาท เราตัดสินใจขอกู้เงินจากธนาคารอีกครั้ง ช่วงนั้นอยู่ในระหว่างการอบรมโครงการ NEC อย่างเป็นทางการ เราจึงเริ่มต้นเขียนแผนธุรกิจนำเสนอเพื่อขอกู้เงินจำนวน 10 ล้านบาท ขณะนั้นเองเกิดเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น โรงงานของเราถูกร้องเรียนจากคนในชุมชนว่าเราทำให้มลภาวะและสิ่งแวดล้อมเป็นพิษ จึงถูกสั่งปิดโรงงาน เป็นช่วงที่ต้องดิ้นสุดฤทธิ์ ถูกปิดโรงงานเก่า แต่โรงงานใหม่ก็ยังไม่ได้รับอนุมัติเงินกู้ ตัดใจวัดดวงด้วยการทุบโรงงานเก่าทิ้ง เพื่อสร้างโรงงานใหม่ ทั้งๆ ที่ธนาคารยังไม่อนุมัติ”

ต่อมาทางธนาคารปฏิเสธการอนุมัติสินเชื่อ กฤษฎิยาเดินหน้าแก้เกมธุรกิจด้วยการส่งแผนธุรกิจอีกเล่มเข้าไปหนุนกิจการ ในที่สุดก็ได้รับอนุมัติเงินกู้จำนวน 10 ล้านบาท เพื่อนำมาสร้างโรงงานใหม่ พร้อมกับปรับปรุงการบริหารจัดการทุกอย่าง จนได้รับการรับรองมาตรฐานทั้งในประเทศและต่างประเทศ การหวนกลับมาครั้งนี้มาพร้อมโรงงานภายใต้ชื่อบริษัท “ปั้นเงินอินเตอร์ฟู้ดส์”

ขนมคำเล็ก

แต่สร้างรายได้คำโต

บทเรียนที่เกิดจากการร้องเรียนของชาวบ้านในครั้งก่อน ทำให้กฤษฎิยามีความระมัดระวังในการบริหารจัดการมากขึ้น มีระบบการจัดการสิ่งแวดล้อม ขณะเดียวกัน มีระบบจัดการนำของเหลือมาใช้มาทำให้เกิดประโยชน์

“น้ำมันที่ใช้ทอดขนมเพียงครั้งเดียวแล้วทิ้ง เรานำน้ำมันนั้นไปจำหน่ายให้โรงงานไบโอดีเซล เศษปลาที่เหลือแกะก็จำหน่ายให้กับโรงงานอาหารสัตว์ น้ำล้างปลาก็ได้รับการบำบัดอย่างถูกวิธี โดยใช้เงินทุนมหาศาลในการจัดการเรื่องนี้ ซึ่งทำให้เราไม่เคยได้รับการร้องเรียนอีกเลย”

ปัจจุบัน บริษัท ปั้นเงินอินเตอร์ฟู้ดส์ จำกัด ทำธุรกิจผลิตขนมปั้นสิบไส้ปลาตรา “ขนมน้องหนึ่ง” มีคนงานประมาณ 100 คน มียอดขายเดือนละประมาณ 2 ล้านบาท นับว่าเป็นตัวเลขที่สูงมากสำหรับธุรกิจที่ทำขนมเพียงอย่างเดียว ภายในโรงงานมีการจัดวางแผนกเป็นสัดส่วน เริ่มตั้งแต่ แกะเนื้อปลา หั่นหอม ทอดเจียว ยัดไส้ ขึ้นรูปขนม ทอด และบรรจุภัณฑ์ ไม่มีเครื่องจักรสำหรับการทอด แต่เป็นการใช้รูปแบบตั้งเตาแล้วใช้คนทอดเหมือนเช่นที่เคยทำมา ในอนาคต วางแผนใช้เครื่องจักรแทนคนงานอย่างแน่นอน

ขนมปั้นสิบไส้ปลาเมืองพัทลุงรายนี้ เป็นต้นแบบของความสำเร็จของธุรกิจที่ยกระดับจากสินค้า OTOP เป็นธุรกิจ SMEs นอกจากผลิตขนมป้อนแบรนด์ของตนเองแล้ว ยังรับจ้างผลิต หรือที่เรียกว่า OEM คือรับจ้างผลิตในแบรนด์ของผู้อื่นประมาณ 70 เปอร์เซ็นต์ โดยผลิตภายใต้แบรนด์ขนมน้องหนึ่ง 30 เปอร์เซ็นต์ มีการปรับปรุงรูปแบบบรรจุภัณฑ์อย่างสม่ำเสมอ เพื่อตอบสนองความต้องการที่หลากหลาย ทุกวันนี้พี่น้อง 3 คนลาออกจากงานมาช่วยกันทำธุรกิจผลิตขนมคำเล็กๆ แต่กอบโกยรายได้คำโตๆ อย่างมั่นคง

กฤษฎิยา รัตตะโน

บริษัท ปั้นเงินอินเตอร์ฟู้ดส์ จำกัด

ผลิตขนมปั้นสิบไส้ปลา

เลขที่ 49 หมู่ 8 ตำบลชัยบุรี อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง 93000

โทรศัพท์ (074) 840-979, (086) 344-2897, (084) 702-1674

email : chatchaya_007@hotmail.com

 

ธุรกิจจานเด็ด “หมูสะเต๊ะ” สูตรลับทหารอากาศ เปิดสอนแล้วที่ มติชน อคาเดมี กันยายน 17, 2013

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07032150656&srcday=2013-06-15&search=no

วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 327

อาหารสร้างอาชีพ

ธุรกิจจานเด็ด “หมูสะเต๊ะ” สูตรลับทหารอากาศ เปิดสอนแล้วที่ มติชน อคาเดมี

“หมูสะเต๊ะ” หนึ่งในเมนูของว่างที่อยู่ในใจของนักชิมมาโดยตลอด ยิ่งถ้าได้น้ำจิ้มหมูสะเต๊ะรสชาติดี และน้ำจิ้มอาจาดมากินแก้เลี่ยน พร้อมเสิร์ฟกับขนมปังปิ้ง 1 แผ่นด้วยแล้ว หลายคนคงปลาบปลื้มกับเมนูเด็ดนี้อยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว ซึ่งถ้าหากจะจัดอันดับความอร่อยของร้านหมูสะเต๊ะแล้ว พอเอ่ยชื่อร้าน มิตรไชยหมูสะเต๊ะ หลายคนอาจจะรู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี เพราะเจ้าของร้าน ก็คือ พ.อ.อ. นพดล สมคิด หนึ่งในวิทยากรของศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน (มติชน อคาเดมี) เจ้าของสูตรเด็ด “หมูสะเต๊ะ สูตรลับทหารอากาศ” ที่ครอบครองใจนักชิมทั้งรุ่นเล็ก รุ่นใหญ่มานานหลายปี 

พ.อ.อ. นพดล สมคิด นายทหารอากาศ สังกัดกรมควบคุมการปฏิบัติทางอากาศ (คปอ.) กล่าวว่า “เดิมทีผมเองไม่ได้คิดว่าจะขายหมูสะเต๊ะเลย เดิมทีตั้งใจว่า จะขายหมูกระทะเกาหลีแบบดีลิเวอรี่ส่งหน้าบ้าน แต่วันหนึ่งได้คุยกับ พ.อ.อ. ไพโรจน์ สะดวกดี ซึ่งเป็นนายทหารอากาศรุ่นพี่ ก็เลยมานั่งคุยกัน เขาบอกว่าทำหมูสะเต๊ะไหม ถ้าขายหมูกระทะต้องลงทุนสูง และข้างบ้านมีหมูกระทะอยู่ 2 ร้านแล้ว”

เมื่อได้ฟังเรื่องราวของหมูสะเต๊ะจากนายทหารอากาศรุ่นพี่ก็เกิดความสนใจ และลงมือทำทันที โดย พ.อ.อ. ไพโรจน์ มาฝึกทำให้ด้วยตัวเอง ซึ่งเป็นการสอนให้เรียนรู้ไปในตัว โดยทำทั้งหมด 600 ไม้ ขายที่หน้าบ้าน ปรากฏว่าขายหมดเกลี้ยง พอขายได้หมดก็ดีใจ มีกำลังใจ จึงทำมาเรื่อยๆ ระยะแรกๆ ก็งงๆ เพราะต้องทำเองทุกอย่าง ค่อยๆ เรียนรู้จนทำได้ดี และนับจากนั้นเองก็ได้ทำขายเรื่อยมา โดยขายที่หน้าบ้านของตนเอง แม้ว่าระยะแรกๆ จะไม่ได้ขายทุกวัน เพราะติดที่ต้องเข้าเวร และเดินทางไปต่างจังหวัดบ่อยๆ จนกระทั่งปี 2551 ได้ย้ายกลับมารับราชการที่กรุงเทพฯ ก็เลยได้ขายแบบเต็มตัว โดยจุดขายแรก คือ หน้าปากซอยนวมินทร์ 90 หมู่บ้านอัมรินทร์นิเวศน์ 2 ขายได้สัก 2-3 ปี จนกระทั่งมาลงตัวที่ “แม็คโคร สาขารามอินทรา” ซึ่งเป็นที่ตั้งของร้าน มิตรไชยหมูสะเต๊ะ ในปัจจุบันนี้เอง ซึ่งที่มาของชื่อร้าน คงไม่ต้องสืบเสาะกันให้ยาก เพราะ พ.อ.อ. นพดล ชื่นชอบในศิลปินลูกทุ่งชื่อดังอย่าง “ไชยา มิตรไชย” อย่างหมดใจ จึงตั้งใจใช้ชื่อร้านเป็นนามสกุลของลูกทุ่งเงินล้านนี้เอง

ทำไมถึงต้องใช้ชื่อ มิตรไชยหมูสะเต๊ะ “ผมเป็นคนชอบลิเก ชอบคุณไชยา มิตรชัย ชอบในน้ำเสียงของเขา เขาเป็นคนร้องลิเกเพราะ เป็นลิเกโดยสายเลือด ติดตามผลงานเขามาตั้งแต่เขาอายุ 8-9 ขวบ แล้วพอได้มาขายหมูสะเต๊ะปุ๊บ คิดว่าเราจะใช้ชื่ออะไรดี ก็เลยใช้ชื่อคำว่า มิตรไชย มิตร ก็คือ เป็นมิตรกับลูกค้าทุกคน ไชย หมายถึง ชัยชนะ รวมกันเป็น มิตรไชยหมูสะเต๊ะ”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา หมูสะเต๊ะสูตรนี้ได้รับการตอบรับจากลูกค้าดีมาก ถึงขนาดที่ว่ามีลูกค้าหลายรายจะขอซื้อสูตร แต่ก็ไม่เคยเปิดเผยให้กับใครอย่างจริงจัง ได้แต่แนะนำไปคร่าวๆ จนเมื่อได้รับคำแนะนำจาก อาจารย์ตระการ ทรงสายสกุล ครูผู้สอนวิชาข้าวมันไก่ฮ่องเต้ บอกว่า ถ้าจะถ่ายทอดความรู้จริงๆ ก็อยากให้มาถ่ายทอดวิชาที่ ศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน เพราะจะมีประโยชน์กับคนอื่นๆ มากกว่า จึงได้ตัดสินใจมาเป็นวิทยากรสอนอย่างจริงจัง

เกี่ยวกับสูตรหมูสะเต๊ะที่จะสอนให้นั้น พ.อ.อ. นพดล มั่นใจว่า “มีความอร่อยที่แตกต่างกว่าสูตรอื่นๆ โดยมีขั้นตอนการทำที่ต้องพิถีพิถัน ตั้งแต่การเลือกหมูที่ต้องเลือกหมูสาว การหมักหมูต้องหมักข้ามคืน แช่ไว้ในลังน้ำแข็งป่น (กรณีทำเช้าขายเย็น รสชาติจะแตกต่างกันนิดหน่อย และหมักไว้ในตู้เย็นความเย็นจะไม่ได้ระดับ) น้ำจิ้มจะต้องทำวันต่อวัน ถ้าเหลือเททิ้ง ฯลฯ ซึ่งเอกลักษณ์ความอร่อยของมิตรไชยหมูสะเต๊ะ ก็คือ เนื้อหมูจะนุ่มมาก ซึ่งร้านอื่นๆ ก็เนื้อหมูนุ่มเหมือนกัน แต่ของผมจะแตกต่างอย่างสิ้นเชิง อย่างที่อื่นถ้าซื้อกินแบบร้อนๆ ผมบอกได้เลยว่าอร่อยแน่ แต่จะมาวัดกันที่เมื่อกลับไปถึงบ้านแล้วตอนหมูสะเต๊ะมันเย็นชืดก็ยังอร่อยครบรส แม้กระทั่งวางไว้บนโต๊ะพรุ่งนี้เช้ามาทานใหม่หมูก็ยังนุ่มเหมือนเดิมโดยที่เราไม่ต้องไปอุ่นอีกครั้งเลย ส่วนน้ำจิ้มหมูสะเต๊ะของร้านอื่นๆ อาจจะเน้นรสหวานนำ แต่ของผมจะมีรสเผ็ดนำ เรียกได้ว่า มีรสเปรี้ยวหวานเค็มมันแบบลงตัวพอดี ส่วนรสชาติของน้ำอาจาด บางร้านอาจจะเปรี้ยวฉุน แต่ของผมมันจะออกเปรี้ยวเค็ม จะฉุนน้อย ซึ่งลูกค้าทั้งขาจรและขาประจำมักจะติดอกติดใจ และแวะเวียนกลับมาซื้อที่ร้านของเราอีกครั้งอยู่เป็นประจำ”

ศูนย์อาชีพและธุรกิจ มติชน (มติชน อคาเดมี) จึงไม่พลาดที่จะพาทุกท่านไปไขกุญแจสุดยอดความอร่อยของ “มิตรไชยหมูสะเต๊ะ” ในหลักสูตรครัวสาธิต “หมูสะเต๊ะ สูตรลับทหารอากาศ” ของ พ.อ.อ. นพดล สมคิด ในวันที่ 14 กรกฎาคม 2556 ในราคาสุดประหยัดเพียง 1,605 บาทเท่านั้น สำหรับใครหลายคนที่อยากได้วิชา ไปทำรับประทานเอง หรือนำไปต่อยอดธุรกิจก็ยังได้ เพราะ พ.อ.อ. นพดล จะมาถ่ายทอดความรู้ให้เต็มที่ แบบไม่มีกั๊กกันเลยทีเดียว

สำหรับรายละเอียดการเรียนนั้น ทุกท่านจะได้เริ่มเรียนรู้ตั้งแต่วิธีการหมักเนื้อหมู, วิธีการปิ้ง, วิธีการเสียบไม้ การทำน้ำจิ้มหมูสะเต๊ะ และน้ำจิ้มอาจาด รวมไปถึงการเลือกซื้อวัตถุดิบประเภทต่างๆ ก่อนปิดท้ายด้วยแนะนำการเปิดร้านขาย การลงทุนเบื้องต้น ทำเลที่เหมาะสม ตลอดจนการคำนวณต้นทุน กำไร เรียกได้ว่าเรียนจบคอร์สนี้ ก็สามารถนำไปต่อยอดเป็นธุรกิจร้านค้าได้เลยทีเดียว

“ถ้าความรู้อยู่แค่คนคนเดียวมันไม่ได้เผยแพร่ แต่ถ้าให้คนอื่นที่เขามีความตั้งใจ และเขาไปทำขาย มีฐานะดีขึ้น เราก็ดีใจด้วย” พ.อ.อ. นพดล กล่าวทิ้งท้าย

สำหรับผู้ที่สนใจสามารถสำรองที่นั่งได้ที่ โทรศัพท์ (02) 954-3977-84 ต่อ 2114, 2115, 2123, 2124 โทรสาร (02) 954-3971 หรือดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ http://www.matichonacademy.com

ติดต่อสอบถาม E-mail:matichon.academy@hotmail.com

 

“Starter Station” สถานีแห่งความสุข-ความอร่อย

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07036150656&srcday=2013-06-15&search=no

วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 327

อาหารสร้างอาชีพ

ภาวิณีย์ เจริญยิ่ง srangbun@hotmail.com

“Starter Station” สถานีแห่งความสุข-ความอร่อย

หากไปถามหลายต่อหลายคนว่าอยากทำธุรกิจอะไร เชื่อว่าคงมีไม่น้อยที่ตอบว่าอยากจะทำร้านอาหาร เพราะเป็นธุรกิจที่ได้เงินทุนคืนค่อนข้างเร็ว และยิ่งถ้าได้ทำเลดีๆ รสชาติอาหารอร่อยถูกลิ้นลูกค้า และราคาไม่แพงเกินไป รับรองรวยไม่รู้เรื่อง เนื่องจากทุกวันนี้ผู้คนนิยมรับประทานอาหารนอกบ้านกันมากขึ้น โดยเฉพาะในช่วงเทศกาลต่างๆ

คุณธีรพงษ์ คงจันทร์ หรือ คุณธี วัย 40 ปี เป็นอีกผู้หนึ่งที่เข้ามาสู่ธุรกิจร้านอาหาร แม้จะมีอาชีพประจำเป็นอาร์ตไดเร็กเตอร์อยู่แล้วก็ตาม แต่เพราะใจรัก ประกอบกับพี่สาวมีฝีมือทางด้านนี้ จึงตัดสินใจเปิดร้าน “Starter Station” อยู่ตรงข้ามร่ำรวยแมนชั่น 1 ซอยชินเขต 2/40 ซึ่งเพิ่งเปิดร้านได้ไม่นาน แต่ผลตอบรับจากลูกค้าก็ดีเกินคาด ส่วนหนึ่งอาจจะเป็นเพราะ “Starter Station” มีจุดเด่นแตกต่างจากร้านอาหารทั่วไปในย่านนั้น

ที่มาของชื่อร้าน

ก่อนอื่น คุณธี เล่าความเป็นมาของร้านนี้ว่า “องค์ประกอบและรูปแบบของร้านมีความหลากหลาย ทั้งในส่วนของหุ้นส่วนแต่ละคน เรารู้จักกันมานาน แต่แตกต่างกันมาก ทั้งวัย การใช้ชีวิต บางครั้งชื่อจริงยังไม่รู้จักกันเลย แต่เราก็คบหากันมานาน น้องมักเรียกผมกันจนติดปากว่าพี่หนวด และในฐานะหุ้นจะย้ำกับทุกคนว่า เราไม่มีสิทธิ์มากกว่าคนอื่นๆ คิดเสียว่าเราเป็นลูกค้า และเราแต่ละคนไม่มีสิทธิ์ไปยุ่มย่ามขณะที่พนักงานทำงานอยู่

ชื่อร้าน “Starter Station” เกิดจากการโหวตกัน แต่ละคนก็นำเสนอชื่อที่ตัวเองชอบ สุดท้ายมาเป็น Starter ที่ชอบชื่อนี้เพราะว่าเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่งทุกอย่าง จากประสบการณ์ที่ผ่านมาคนไทยโดยส่วนใหญ่มักลังเล ไม่รู้จะเริ่มเมื่อไหร่ เริ่มอย่างไร จนเวลาผ่านไป ทำให้เสียโอกาสในชีวิต ผมจะพยายามบอกหรือสื่อสารกับทุกคนว่า ถ้าคุณไม่มีเป้าหมายอะไรที่ดีไปกว่านี้ เรามาเริ่มต้นทำในสิ่งดีๆ กัน คนเราสามารถเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวัน ทุกๆ วันเป็นวันพิเศษ”

“Starter Station” ดีตรงที่มีสถานที่กว้างขวาง ใครอยากจะนั่งในห้องแอร์ก็นั่งได้แบบเย็นสบาย มีเสียงเพลงเบาๆ ขับกล่อม ส่วนใครอยากจะรับอากาศข้างนอกก็มีให้เลือก และที่นี่ยังสามารถรับลูกค้าเป็นกลุ่มใหญ่ได้ด้วย ประมาณ 60-100 คน ที่ผ่านมาก็มีคนมาจัดเลี้ยงสังสรรค์ และในบางโอกาสทางร้านก็จัดคอนเสิร์ตด้วย อย่างล่าสุด เชิญนักร้องวัยรุ่นมาขับกล่อม ปรากฏว่าคนซื้อบัตรแน่นร้าน ดังนั้น ทางร้านจึงวางแพลนที่จะเชิญนักร้องคนต่อไปในไม่ช้า

คุณธี พูดถึงบรรยากาศและการตกแต่งในร้านว่า “ในส่วนของรูปแบบร้าน คนไทยมีนิสัยเบื่อง่าย ร้านเราจึงมีความหลากหลาย แต่ละคนต่างมีมุมส่วนตัว แต่บางอารมณ์ก็อยากเปลี่ยนแปลง วันนี้อยากนั่งห้องแอร์ พรุ่งนี้อยากนั่งโซฟา หรือเปลี่ยนมานั่งเอาต์ดอร์ให้ลมปะใบหน้าสักหน่อย โดยพื้นฐานผมทำงานด้านดีไซน์ เราก็ใช้วิธีเดียวกันกับตอนที่ทำร้าน และด้วยความที่เราเป็นมือใหม่ (หัดทำ) แต่ก็ไม่เกร็งกังวล ทุกวันมีแต่ความตื่นตาตื่นใจ อิ่มเอมกับคำชม ตอนที่ลูกค้าติเราก็คิดว่าเป็นคำแนะนำ เป็นครูให้เราพัฒนาไปเรื่อยๆ ผมไม่กลัวเสียฟอร์ม

เฟอร์นิเจอร์ส่วนใหญ่เกือบจะทั้งหมด เราออกแบบและสั่งทำขึ้นมา ด้วยความชอบส่วนตัว ผมเป็นคนที่ชอบของเก่าๆ แต่ไม่ได้ขนาดถึงกับสะสม คือชอบแต่ไม่รู้จะเก็บยังไง เลยเอามาดัดแปลง เช่น กระเป๋าเหล็ก หีบเหล็กโบราณ ก็นำมาดัดแปลงให้เป็นโต๊ะ สังเกตได้ว่า กระเป๋าแต่ละใบที่ทางร้านมาประดับ ตกแต่งนั้น มีการเดินทาง มีอายุของมัน ไม้แต่ละท่อนที่เอามาใช้ จะพยายามให้คงรูปเดิมให้มากที่สุด เพื่อให้เห็นคุณค่าของรูปทรงและเนื้อไม้ชนิดนั้นๆ

อย่างเวลาที่เราเจอท่อนไม้ใหญ่ก็เอามาเรียงกันเป็น โต๊ะ เก้าอี้นั่ง เรียกว่า วันไหนที่เบื่อก็เปลี่ยนรูปทรง ให้มันเป็นโต๊ะ เก้าอี้ตัวใหม่ และที่สำคัญที่เป็นกิมมิกคือ ที่ร้านนี้เปรียบเสมือน แกลลอรี่ เฟอร์นิเจอร์ก็เหมือนงานศิลปะ ลูกค้าเหมือนผู้เข้าชมงาน ถ้าชื่นชอบเฟอร์นิเจอร์ชิ้นไหนก็ซื้อกลับบ้านได้เลย แต่ถ้าไม่ชอบชิ้นใหญ่ ทางร้านก็มีของที่ระลึก เช่น เสื้อยืด กระเป๋าผ้า ผ้ากันเปื้อน ลูกค้าที่เป็นผู้ชายบางคน ชอบดีไซน์ ชอบลายของผ้ากันเปื้อนก็ซื้อไปให้ภรรยาใช้ที่บ้านก็มีเหมือนกัน”

เลือกเฟ้นวัตถุดิบ

ในการทำร้านอาหารนั้น คุณธี ยอมรับตรงๆ ว่า ก่อนหน้านี้ไม่มีความรู้เรื่องอาหารเรื่องผักหรือเรื่องในครัวเลย แต่มองว่าการทำร้านอาหารก็เหมือนศิลปะอย่างหนึ่ง ทำไมเขาคิดเช่นนี้ ลองฟังดู

“ผมอยากบอกทุกคนว่าถ้าผมทำร้านอาหารได้ ใครๆก็ทำได้เช่นกัน เพราะผมไม่มีความรู้ทางด้านอาหารเลย ใบกะเพรากับใบแมงลักยังแยกไม่ออกเลย รวมถึงต้นหอมกับขึ้นฉ่าย ผมเคยไปทานผัดไทย ใจจริงต้องการผักกุยช่าย แต่บอกเด็กเสิร์ฟว่าขอต้นหอมหน่อย เด็กเสิร์ฟก็งงคิดว่าเราไปกวนเขา แต่ตอนนี้ผมรู้เยอะขึ้น ส่วนหนึ่งเพราะไปจ่ายตลาดเองทุกเช้า และรู้ว่าจะต้องไปอะไรที่ไหนอย่างไรถึงจะได้วัตถุดิบที่สดใหม่และอร่อย บางครั้งเราต้องไปซื้อถึงเยาวราช ซึ่งจะมีลูกชิ้นเด้งที่อร่อย ใครมาทานเมนูลูกชิ้นเด้งที่ร้านจะบอกเป็นเสียงเดียวกันว่าอร่อย

ผมพยายามบอกพ่อครัวว่าให้มองการทำอาหารเหมือนการทำงานศิลปะอย่างหนึ่ง ต้องสร้างสรรค์ไปเรื่อยๆ โดยพื้นฐานพ่อครัวต้องทำอาหารได้ บวกกับความอร่อย และความคิดสร้างสรรค์สิ่งใหม่ บนพื้นฐานเดิม และที่ขาดไม่ได้ต้องออกมาดูดี ถูกสุขลักษณะ ผมจึงตัดสินใจทำครัวให้ลูกค้าสามารถมองเห็นการปรุงได้ เพราะฉะนั้น พ่อครัวที่นี่จะต้องมีความพิถีพิถัน และต้องระมัดระวังเรื่องสุขลักษณะเป็นพิเศษ”

นอกจากคุณธีจะจ่ายตลาดเองแล้ว บรรดาเครื่องแกงหรือกะปิของที่นี่เขาก็เลือกเฟ้นด้วย เพื่อให้รสชาติอาหารทุกจานอร่อยทุกครั้งที่มารับประทาน ที่สำคัญ รสชาติเข้มข้นสไตล์คนใต้แท้ๆ

“ด้วยพื้นเพครอบครัวเป็นคนภาคใต้ บุคลิกของคนใต้และลักษณะนิสัยของคนใต้ คือ ทำอาหารรับประทานเอง เครื่องแกง เช่น กะปิ พริกแกง ก็ใช้ครกหินตำเอง แล้วทางร้านก็จะใช้เครื่องแกง กะปิ ที่ทางคุณแม่ตำมาใช้ปรุงอาหารของร้าน เพราะฉะนั้น รสชาติจะค่อนข้างจัดจ้าน”

สำหรับเมนูเด็ดของร้านนั้น มีหลากหลาย เช่นถ้าใครชอบรสจัดก็ต้องสั่งแกงป่าหมูเด้ง หมูเด้งคลุกฝุ่น แต่ถ้าครอบครัวไหนมีเด็กมาด้วย ทางร้านจะแนะนำเป็น กุ้งพันเบคอน ยำสาหร่าย ซึ่งทางร้านจะดัดแปลงให้ถูกปากคนไทย

เมนูก๋วยเตี๋ยวผักหวาน

“Starter Station” เปิดบริการ เริ่มช่วงกลางวันเวลา 11.00-14.00 น. และตอนเย็นเวลา 16.00-23.00 น. ซึ่งทั้ง 2 ช่วงเวลาเมนูอาหารจะแตกต่างกันไปบ้าง อย่างเช่น ในช่วงกลางวันจะมีก๋วยเตี๋ยวผักหวาน ใครชื่นชอบผักหวานก็มักจะสั่งเมนูนี้เพราะเป็นเมนูที่ไม่มีร้านไหนเหมือน

“ก๋วยเตี๋ยวผักหวาน ผมว่าบางคนอาจจะไม่รู้จักหน้าตาผักหวานเป็นยังไง หรือบางคนรู้จักแต่ไม่มีโอกาสได้ทาน เราก็เลยเลือกผักใส่ก๋วยเตี๋ยวเป็นผักหวานสดที่เด็ดเอาแต่ยอดอ่อน ราคาแม้จะสูงกว่าถั่วงอก หรือ ผักบุ้ง แต่เราเชื่อว่า ลูกค้าน่าจะชอบ ทานแล้วปลอดภัย เพราะเราใช้ผักหวานปลอดสารพิษ และจากการที่ได้มีโอกาสไปชิมอาหารอร่อยๆ ตลอด จึงอยากจะให้คนอื่นทานของอร่อยและมีคุณภาพดี และที่สำคัญ ราคาต้องไม่สูงเกินไป

ดังนั้น ผมจึงนำเมนูตอนเย็นมาย่อส่วนลง มาขายในตอนกลางวันให้คนทำงานได้ทานกัน คือ มีประโยชน์ อิ่มท้อง และอร่อย เช่น เมนูปลาอินทรีราดซอสมะขาม ก็ใช้ปลาอินทรีคุณภาพแต่ย่อขนาดชิ้นให้เล็กลงหน่อย หรือถ้าเป็นเมนูกุ้ง ตอนกลางวันขนาดของกุ้งตัวจะเล็กลงแค่ไซซ์เดียว แต่วิธีการทำ ถึงเครื่อง ถึงรส ทุกอย่างเหมือนกับตอนเย็น

ด้วยความตั้งใจให้ร้านเป็นเหมือน Food Center ย่อส่วน เราจึงเติมความหลากหลายของอาหาร ด้วยการเพิ่มของหวาน ของทานเล่น เช่น ไอศกรีมกะทิ ซึ่งทางร้านได้ทำเอง สร้างกิมมิกขี้เล่นนิดๆ แบบอารมณ์เด็กๆ ก็คือ ให้ลูกค้าตักเอง ตักเท่าไหนก็ได้ ฟรี topping อีกต่างหาก หรือจะเลือกเป็นของหวานไทยๆ อย่างลูกตาลเชื่อมโบราณใส่น้ำแข็ง ที่เหมาะกับกลางวัน อากาศร้อน แล้วก็มีกล้วยหอมทอดเสิร์ฟพร้อมกับครีมคัสตาร์ด

ที่มาของกล้วยหอมทอดเกิดจากตอนที่ไปเที่ยวสุราษฎร์ธานี มีโอกาสไปทานกล้วยหอมทอดของที่นั่น รสชาติ หอม หวาน มัน สรุปก็คือ อร่อย ก็เลยเกิดไอเดียน่าจะเอามาขายที่ร้าน เอามาดัดแปลงให้เป็นสูตรเฉพาะของทางร้าน ที่ทานคู่กับไอศกรีมก็ได้ แต่ถ้าเป็นอาหารทานเล่น จะมีเปาะเปี๊ยะทอด ที่สำคัญคือ แม้มื้อกลางวันจะเป็นเวลาที่เร่งด่วน แต่ลูกค้าสามารถทานอาหารครบคอร์สทั้งคาว หวาน และความสุนทรียภาพทางอารมณ์ด้วย”

มีบริการดีลิเวอรี่

เมนูอาหารคาวหวานที่คุณธีสาธยายมานั้น ได้ลองชิมกันมาแล้ว รับประกันได้ว่าของเขาอร่อยจริง เสียดายอยู่อย่างเดียว วันนั้นมีเวลาไม่มาก ต้องรีบรับประทาน แต่ของที่เหลือก็ขอนำกลับไปรับประทานที่บ้านเรียบร้อย

สำหรับทำเลที่ตั้งของร้าน “Starter Station” อยู่ตรงข้ามร่ำรวยแมนชั่น 1 ซอยชินเขต 2/40 นี้ถือว่าเป็นทำเลดีทีเดียวเพราะอยู่ติดถนน เป็นย่านชุมชนและเป็นอาคารออฟฟิศ แถมยังอยู่ใกล้มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ แต่ก็ถือว่าเป็นย่านปราบเซียนเช่นกันเพราะมีร้านอาหารหลายร้านทีเดียว เรียกว่ามีคู่แข่งเพียบ ฉะนั้น คุณธีและทีมงานจึงต้องทำการตลาดและประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่อง

“ลูกค้าของเราเป็นพนักงานของหลายบริษัท อาทิ บริษัทเบทาโกร ไทยพาณิชย์สามัคคีประกันภัย บริษัทไทยน้ำทิพย์ อาคารตลาดทุน แมนชั่น อพาร์ตเมนต์ คอนโดมิเนียม และนักศึกษามหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์

ถึงแม้เราจะเป็นร้านอาหาร แต่เราก็ทำมาร์เก็ตติ้งแพลนทั้งเมนูกลางวันและกลางคืน ระยะแรก แจกใบปลิว ส่งเสริมการขายด้วยการมอบส่วนลด และแจกไอติมฟรีใส่โคน เป็นของหวานทานแก้เผ็ดร้อน และเพิ่มฐานลูกค้าให้มากขึ้นด้วยการติดโปสเตอร์โปรโมตร้านตามที่พักต่างๆ ในย่านนั้น และบริการส่งอาหารถึงที่ในละแวกใกล้เคียงโดยสั่งขั้นต่ำ 300 บาท ทางร้านจะส่งให้ฟรี

จุดเด่นของเราอีกอย่างคือ มีพื้นที่กว้างขวางจุแขกได้หลักร้อย มีดนตรีเล่นสดทุกคืนวันศุกร์และเสาร์ สลับกับจัดมินิคอนเสิร์ตเดือนละครั้ง ลูกค้าสามารถจัดงานปาร์ตี้เล็กๆ เฉพาะหมู่เพื่อนฝูงหรือเครือญาติ ไม่ว่าจะเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ รับปริญญา อาฟเตอร์ปาร์ตี้ฉลองแต่งงาน จัดเลี้ยงขอบคุณลูกค้า หรือจัดเวิร์กช็อปเป็นหมู่คณะ ในบรรยากาศที่โล่ง โปร่ง สบาย โดยสามารถเลือกใช้บริการได้ 2 ส่วนคือ เอาต์ดอร์ และ อินดอร์ ที่ให้อารมณ์ที่แตกต่างกัน”

ช่วงอากาศในกรุงเทพฯ ร้อนจัดๆ ปรากฏว่าลูกค้าใช้บริการดีลิเวอรี่กันเยอะทีเดียว ซึ่งที่ร้านตระหนักและใส่ใจในเรื่องสิ่งแวดล้อม โดยจะเลือกถุงหรือกล่องใส่อาหารที่สามารถย่อยสลายได้ แม้ราคาอาจจะสูงหน่อย

อยากพิสูจน์ว่า “Starter Station” เป็นสถานีแห่งความสุข…สดชื่น…รื่นรมย์…และอร่อยคุ้มค่าจริงอย่างที่เจ้าของร้านคุยไว้หรือเปล่า ลองไปชิมดู หรือโทรไปสอบถามที่ (089) 202-6664, (081) 908-8066

 

ขิงอบแห้ง “ปา-นะ” ผลิตภัณฑ์สมุนไพรแด่ผู้รักสุขภาพ และผู้เสริมพลังบุญ

http://info.matichon.co.th/rich/rich.php?srctag=07045150556&srcday=2013-05-15&search=no

วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ปีที่ 19 ฉบับที่ 325

อาหารสร้างอาชีพ

อู่ทิพย์

ขิงอบแห้ง “ปา-นะ” ผลิตภัณฑ์สมุนไพรแด่ผู้รักสุขภาพ และผู้เสริมพลังบุญ

แต่ดั้งแต่เดิม “ขิง” ถือว่าเป็นสมุนไพรประเภทหนึ่งที่มีชื่อเสียงที่ให้ประโยชน์ในการขับลม ช่วยย่อยอาหาร ผู้คนจะนิยมบริโภคขิงในรูปแบบต่างๆ เช่น นำเอาขิงสดมาแกล้มกับน้ำพริกหรือใช้ประกอบทำอาหาร ต่อมาก็พัฒนามาทำเป็นขิงดองใช้รับประทานกับเป็ดย่างเพื่อแก้เลี่ยนและช่วยเสริมรสชาติสร้างความอร่อย และที่สุดก็นำขิงมาบดเป็นผงแล้วนำไปผสมกับน้ำร้อนแล้วชงกลายเป็นน้ำขิงรสชาติซู่ซ่า ให้ความอร่อย ขณะเดียวกัน คงจะลืมไม่ได้ถึงคุณประโยชน์ของขิงในการช่วยขับลมและย่อยอาหารซึ่งจะเป็นผลดีต่อสุขภาพร่างกายในที่สุด

จากคุณค่าที่เป็นประโยชน์ของขิงที่กล่าวมาแล้ว จึงทำให้มีคนสนใจคิดนำขิงมาพัฒนาเป็นสินค้าในรูปแบบใหม่โดย บริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็ม แนชเชอร์รัลโปรดักส์ จำกัด (W&M Natural Products Co., Ltd.) ได้นำร่องเอาขิงมาปรับปรุงให้กลายเป็น “ขิงอบแห้ง” เมื่อปี พ.ศ. 2540

คุณเพ็ญทิพย์ ธนประทีป หรือ คุณผิง ผู้จัดการฝ่ายการตลาด บริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็ม แนชเชอร์รัลโปรดักส์ จำกัด ได้เล่าย้อนอดีตให้ฟังว่า แต่เดิมทางบริษัทจะผลิต “ขิงอบแห้ง” ให้เป็นสินค้าใช้บริโภคสำหรับคนทั่วไปที่รักสุขภาพ เพราะมีคนจำนวนไม่น้อยที่หวังจะบริโภคขิงแล้วมีผลดีต่อการขับลม กระบวนการย่อยอาหาร และเมื่อคนมีการย่อยดี มีการขับลมดี สุขภาพของแต่ละคนก็จะดีตามไปด้วย

พัฒนา “ขิงอบแห้ง” ปา-นะ

ก้าวสู่ตลาดผู้ปฏิบัติธรรม

หลายปีที่ผ่านมา บริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็มฯ ได้ผลิตสินค้า “ขิงอบแห้ง” เพื่อวัตถุประสงค์สำหรับผู้บริโภคที่รักสุขภาพแต่อย่างเดียว แต่ต่อมาได้เกิดแนวคิดจะพัฒนาตัวสินค้า “ขิงอบแห้ง” ธรรมดาๆ ให้กลายเป็น “ขิงอบแห้ง” ปา-นะ ซึ่ง คุณเจนจิรา พบปะบุญ หรือ คุณอ้อ ผู้จัดการผลิตภัณฑ์แผนกปา-นะ ได้เล่าที่มาที่ไปของผลิตภัณฑ์ “ปา-นะ” ให้ฟังว่า

ครั้งหนึ่งผู้บริหารของบริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็มฯ ได้นำผลิตภัณฑ์ขิงอบแห้งไปถวายพระภิกษุสงฆ์ที่วัดแห่งหนึ่ง หลังจากถวายของแล้ว พระสงฆ์ได้ลองฉันดูแล้วเกิดความประทับใจในรสชาติและบอกว่าขิงอบแห้งนี้ถือว่าเป็นของที่พระสงฆ์สามารถบริโภคได้ตลอดเนื่องจากเป็นสมุนไพรที่เป็นเสมือนยา พระจะฉันเวลาใดย่อมได้ ฉะนั้น เมื่อกลับมาจากวัด ทางผู้บริหารของบริษัทจึงคิดพัฒนาสินค้าขิงอบแห้งใหม่ในรูปแบบของแห้งที่เหมาะให้พระฉันได้ตลอดโดยเรียกกันง่ายๆ ว่า “ผลิตภัณฑ์ปา-นะ”

คุณอ้อ เล่าเสริมว่า ทางบริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็มฯ ได้คิดพัฒนาขิงอบแห้งเพิ่มเติมให้ถูกใจผู้บริโภคได้มากขึ้น โดยทำการผลิตแบบที่ 1 ขิงแก้วปา-นะ แบบที่ 2 ขิงไอซิ่งปา-นะ ซึ่งมีส่วนประกอบคือ ขิงอ่อน 60 เปอร์เซ็นต์ น้ำตาล 26 เปอร์เซ็นต์ และเกลือ 0.4 เปอร์เซ็นต์

นอกจากขิงอบแห้งปา-นะ เป็นตัวเอกของผลิตภัณฑ์ปา-นะ แล้ว คุณอ้อได้แจ้งให้ทราบว่า ทางบริษัทได้คิดเพิ่มการผลิต ว่านหางจระเข้ปา-นะ อีกตัวหนึ่งซึ่งก็ได้รับความสนใจจากลูกค้าไม่แพ้กัน วิธีการผลิตว่านหางจระเข้ปา-นะก็คล้ายคลึงกับสินค้าขิงอบแห้งปา-นะ เพียงแต่ใช้วุ้นหางจระเข้เป็นตัวหลักในการผลิตแทนขิงอ่อนเท่านั้น รสชาติอร่อยไม่แพ้ขิงอบแห้งแต่มีสรรพคุณที่แตกต่างกันคือ ว่านหางจระเข้จะช่วยการสมานแผลและช่วยระบบขับถ่ายอย่างได้ผล

สินค้าดี มีคุณภาพ

ประชาสัมพันธ์บอกต่อแก่ลูกค้า

คุณผิงผู้จัดการฝ่ายการตลาด ได้คุยอย่างภูมิใจว่า บริษัทดับบลิวแอนด์เอ็มฯ ได้ดำเนินธุรกิจมากว่า 10 ปีแล้ว ไม่เคยโฆษณาแต่ได้ใช้การบอกต่อของลูกค้า เมื่อได้สัมผัสสินค้าและเกิดถูกใจ ก็จะช่วยพูดประชาสัมพันธ์บอกต่อไปให้รู้จักและอยากซื้อสินค้าต่อไปซึ่งได้กลายเป็นการช่วยขยายตลาดให้กว้างขวางขึ้นไปในตัว ทุกวันนี้ผลิตภัณฑ์ของบริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็มฯ มีทั้งแบบธรรมดาๆ ที่ใช้ในการดูแลสุขภาพหรือผลิตภัณฑ์แบบปา-นะ ที่เหมาะกับพระภิกษุสงฆ์และกลุ่มผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลาย

สถานที่จัดจำหน่าย 1. ร้านศิลปาชีพ 904 2. ร้านโกลเด้น เพลส 3. ร้านเลมอนฟาร์ม 4. ศูนย์การค้าสยามพารากอน 5. ศูนย์การค้าดิ เอ็มโพเรียม 6. ร้านขายสินค้าเพื่อสุขภาพทั่วไป

ปัจจุบัน บริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็มฯ ไม่เพียงจะมีตลาดในประเทศเท่านั้น แต่ก็ยังมีการขยายตลาดไปในต่างประเทศอีกด้วย เช่น ฮ่องกง ไต้หวัน เกาหลี ญี่ปุ่น ดูไบ เป็นต้น

ฉะนั้น ท่านที่สนใจในการดูแลสุขภาพหรืออยากทำบุญทำทานถวายของที่เป็นประโยชน์ให้แก่พระภิกษุสงฆ์กันเป็นประจำ การจะใช้ผลิตภัณฑ์ “ปา-นะ” ก็ดูน่าสนใจ ซึ่งสามารถซื้อหาสินค้าต่างๆ ได้ตามที่ได้แจ้งไว้เบื้องต้น หรืออยากจะติดต่อสอบถามเพิ่มเติมได้ที่ บริษัท ดับบลิวแอนด์เอ็ม แนชเชอร์รัลโปรดักส์ จำกัด (W&M Natural Products Co., Ltd.) โทรศัพท์ (02) 996-8977-9 โทรสาร (02) 996-8988 e-mail : wne@wholemotherearth.com website : http://www.wholemotherearth.com 

กระบวนการผลิต ประกอบด้วย ขิงอ่อนไม่มีเสี้ยน คัดสรรอย่างดี ใช้น้ำตาลไม่ฟอกสี และเกลือ คลุกเคล้ากับเนื้อขิงอ่อนให้เข้ากันเพื่อช่วยถนอมคุณภาพของขิง หลังจากนั้นก็นำไปอบแห้งจนได้เนื้อขิงเหนียวนุ่ม มีกลิ่นหอม รสชาติแบบธรรมชาติ นอกจากนั้น ไม่ใส่วัตถุกันเสีย รวมทั้งไม่ใส่สีและกลิ่นสังเคราะห์

การบรรจุ บรรจุขิงอบแห้งจำนวน 2 ชิ้น ลงในถ้วยพลาสติกขนาดเล็กกะทัดรัด และห่อด้วยกระดาษพลาสติกอีกชั้นหนึ่งเพื่อความแน่นหนา พร้อมติดสติ๊กเกอร์โฆษณายี่ห้อขิงอบแก้ว “ปา-นะ” และรูปดอกบัวสัญลักษณ์เกี่ยวกับพระพุทธศาสนาซึ่งถือว่าเป็นเสน่ห์ของตัวสินค้าให้น่าสนใจมากยิ่งขึ้น

ระยะเวลาหมดอายุ ประมาณ 18 เดือน

เคล็ดลับการบริโภค สามารถรับประทานควบคู่กับน้ำชา กาแฟ เสริมรสชาติ อีกทั้งใช้ผสมในขนมเค้ก และคุกกี้เสริมรสชาติความอร่อยได้เป็นอย่างดี

จุดเด่นสินค้า เป็นสินค้าบริโภค เหมาะสำหรับถวายพระภิกษุสงฆ์และผู้ปฏิบัติธรรมระหว่างถือศีล