การเตรียมข้อมูลในการเสนอกำหนดมาตรฐานสารพิษตกค้างระหว่างประเทศของสินค้าเกษตรไทยที่สำคัญ

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อ วารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การ เตรียมข้อมูลในการเสนอกำหนดมาตรฐานสารพิษตกค้างระหว่างประเทศของสินค้าเกษตร ไทยที่สำคัญ
(ภาษาอังกฤษ)	Preparation and Submission of Data for the Establishment of International Standard on Pesticide Residue for Important Thai Agricultural Commondities
ผู้เขียน	พิศาล พงศาพิชณ์
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3
บทคัดย่อ	มาตรฐานอาหารระหว่าง ประเทศ ที่เป็นที่ยอมรับระดับสากล เป็นมาตรฐานที่กำหนดโดยคณะกรรมการ Codex การผลักดันให้ Codex กำหนดมาตรฐานสารพิษตกค้างที่เรียกว่า Codex maximum residue limit หรือ Codex MRL ในสินค้าเกษตรที่สำคัญของไทย เป็นกลยุทธ์สำคัญที่จะช่วยแก้ปัญหาสินค้าเกษตรของไทยที่ถูกปฏิเสธการนำเข้า เนื่องจากไม่มีมาตรฐานสารพิษตกค้างกำหนดไว้ ในการศึกษาหลักเกณฑ์แนวทางการกำหนด MRL ของ Codex สำหรับเป็นแนวทางการจัดทำข้อมูลข้อเสนอของไทย ประมวลได้ว่ามีกระบวนการดำเนินงานที่สำคัญคือ การวางแผนและดำเนินการศึกษาวิจัย และการจัดเตรียมข้อมูลเพื่อเสนอกำหนดมาตรฐานโดยให้ความสำคัญกับคุณภาพ ความถูกต้องและความเพียงพอของปริมาณข้อมูล โดยข้อมูลที่มีคุณภาพจะต้องมาจากการศึกษาวิจัยที่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์แนว ทางที่สากลยอมรับ มีรายละเอียดที่สำคัญครบถ้วน และแสดงความสอดคล้องของสภาวะที่ใช้ในการศึกษา กับคำแนะนำการใช้วัตถุอันตรายทางการเกษตร (pesticide) อย่างเป็นทางการ ส่วนปริมาณของข้อมูลขึ้นกับความสำคัญของพืชที่ศึกษา และควรมีจำนวนการทดลองไม่น้อยกว่า 8 การทดลองสำหรับพืชหลัก และ 5 การทดลองสำหรับพืชรอง
ABSTRACT	Food Standards established by Codex Alimentarius Commission (Codex) are recognized worldwide as the internationally accepted standards. The proposing for the establishment of Codex maximum residue limit (MRL) for important Thai agricultural commodities is a key solution for the problem on the rejection of Thai exported agricultural commodities due to no MRL established by importing countries. A study on the criteria and process on the establishment of Codex MRL summarized that main process needed for proposing Codex MRLs were: planning and conducting for pesticide residue studies and data preparation for proposing MRL. The process of data preparation had to take into account data quality and accuracy as well as the adequacy of data quantity. Data considered to be good quality and should have been from the stydy wich conformed to the internationally accepted quideline, be reported with sufficient details, and clearly presented the conformance of conditions of the study and the official recommended use pattern of the pesticide. Data considered to be adequated in quantity should have at least 8 trials for major crops and 5 trials for minor crops.

การจัดการปุ๋ยเคมีในการปลูกผักกาดหอมห่อบนพื้นที่สูงของภาคเหนือ

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง การจัดการปุ๋ยเคมีในการปลูกผักกาดหอมห่อบนพื้นที่สูงของภาคเหนือ (ภาษาอังกฤษ) Chemical Fertilizer Management for Head Lettuce in the Northern Highland ผู้เขียน ปวีณา เกียรติตระกลกาล, อำพรรณ พรมศิริ ปีที่พิมพ์ 2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3 บทคัดย่อ การวิจัยเพื่อศึกษาสภาพความอุดมสมบุรณ์ของดิน และการจัดการใส่ปุ๋ยเคมีที่เหมาะสมในการปลูกผักกาดหอมห่อบนพื้นที่สูงของศูนย์พัฒนาโครงการหลวงทุ่งหลวง และพื้นที่เกษตรกรภายใต้ความดูแลของศูนย์ ในช่วงฤดูฝนในระหว่างเดือนมิถุนายน-กรกฎาคม พ.ศ. 2548 โดยการตรวจสอบคุณภาพดินจากชุดตรวจดินแบบง่าย พบว่าสภาพความอุดมสมบูรณ์ของดินที่ใช้ศึกษามี pH ในช่วง 4.4-7.2 มีปริมาณอินทรียวัตถุอยู่ในระดับสูง (>2.5%) ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ได้และโพแทสเซียมที่สามารถแลกเปลี่ยนได้อยู่ใระดับสูง (> 40 มก. P/กก. > 100 มก. K/กก.) ถึงสูงมาก (>100 P/กก. >300 มก. K/กก.) สำหรับศึกษาการจัดการใส่ปุ๋ยเคมีที่ใช้ในการปลูกผักกาดหอมห่อแบ่งเป็น 2 การทดลอง โดยที่การทดลองแรกเป็นการทดลองในแปลงปลูกผักของศูนย์ ซึ่งใช้แผนการทดลองแบบ RCB มี 4 ซ้ำ และ 5 กรรมวิธี คือ (1) ใส่ปุ๋ย NPK ตามอัตราที่ศูนย์ใช้ในการปลูกผักกาดหอมห่อ (NPK) (2 3 และ 4) งดกมาใส่ปุ๋ย P K และทั้ง P และ K ตามลำดับ (NK NP และN ตามลำดับ) และ (5) ใส่ปุ๋ยโดยพิจารณาจากผลการวิเคราะห์ดินและความต้องการธาตุอาหารของพืช และเพิ่มการใส่ปุ๋ยเพื่อชดยการสูญเสียธาตุอาหารจากการชะล้างอีก 30% (SPA) สำหรับการทดลองที่สองเป็นการทดลองในพื้นที่ปลูกผักของเกษตรกร โดยใช้แผนการทดลองและกรรมวิธีการทดลอง เช่นเดียวกับศูนย์ฯ พบว่าทั้งพื้นที่ทดสอบทั้งในศูนย์ฯ และของเกษตรกรทั้ง 2 แห่ง การใส่ปุ๋ยอัตรา SPA เป็นอัตราที่เหมาะสมในการปลูกผักกาดหอมห่อ โดยให้ปริมาณผลผลิต ความเข้มข้นและการสะสมธาตุอาหารหลักในการผลิตผักกาดหอมห่อไม่แตกต่างจากการใส่ปุ๋ยในอัตรา NPK ยังช่วยลดค่าใช้จ่ายด้านปุ๋ย พร้อมทั้งลดปัญหาดินเสื่อมโทรมได้อีกด้วย ABSTRACT The research was conducted in order to evaluate the basic fertility status of the soils in vegetable cultivated areas on the highland of northern Thailand and to find out the proper chemical fertilizer management for vegetable cultivation. The studied sites were the Royal Project Development Centre at Tung Loung (TL) and farmers’ fields in June-July 2005. simple soil test kit was used for soil quality study. The results indicated that the soils had pH within the range of 4.4-7.2. The levels of organic matter content in those soils were high (>2.5%) while the levels of available P and exchangeable K were high (>40 mgP/kg, > 100 mgK/kg) to very high (>100 mgP/kg, >300 mgK/kg). Two field experiments were conducted to study the response of head lettuce at Tung Loung Centre and in the farmers’ fields during wet season. In each experiment, the experimental design was RCB with 4 replications and 5 treatments. In the first treatment, chemical fertilizers containing N, P and K were applied at the rates commonly used at the centre or by farmers. In the second, third and forth treatments, no P, K and both P and K were applied (NK, NP and N) respectively. In the fifth treatments, the fertilizer was applied according to soil analysis data and crop removal of N, P and K plus N, P and K lost by leaching about 30% of crop removal (SPA). For on –farm trial, the vegetable cultivated area in each farmer’s field was the same design as the centre. The results from both experiments indicated that SPA rate was the suitable rate for head lettuce cultivation because this rate was not different from NPK rate in terms of fresh weight yield, concentration and the total amount of N, P and K accumulated in harvested yield. The use of SPA rate could reduce the cost of input on fertilizer. Furthermore, by the SPA rate, P and K fertilizers were not applied while the amount of N fertilizer was also reduced resulting in prolonging soil degradation.

การเจริญเติบโตและศักยภาพในการผลิตเมล็ดพันธุ์ของมันแกวที่ อ. บรบือ จ.มหาสารคาม

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture ชื่อเรื่อง การเจริญเติบโตและศักยภาพในการผลิตเมล็ดพันธุ์ของมันแกวที่ อ. บรบือ จ.มหาสารคาม (ภาษาอังกฤษ) Growth and Seed Yield Production of Yam Bean(Pachyrhizus erosus (L) Urb.) at Borabue District, Maha Sarakham Provice ผู้เขียน พงศ์เทพ มีนอก, ภูมิสิทธิ์ วรรณชารี ปีที่พิมพ์ 2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3 บทคัดย่อ การวิจัยเพื่อศึกษาการเจริญเติบโตศักยภาพการผลิต และคุณภาพของเมล็ดมันแกวในแปลงเกษตรกรที่ ต. หนองสิม อ.บรบือ จ.มหาสารคาม ระหว่างเดือนสิงหาคมและเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2548 โดยหยอดเมล้ด 1 เมล็ด/หลุม ระยะปลุก 10×10 ซม. เก็บตัวอย่างต้นมันแกวเมื่ออายุ 30 วัน หลังปลูก จากนั้นเก็บตัวอย่างทุก 15 วัน จนกระทั่งเก็บเกี่ยวผลผลิตเมล็ด มีการบันทึกความสูง จำนวนใบสด และน้ำหนักแห้งทั้งส่วนต้น ใบ น้ำหนักแห้งหัว พบว่าความสูง จำนวนใบสด และน้ำหนักแห้งหัวของมันแกวค่อยๆ เพิ่มขึ้นในระยะแรกช่วงอายุ 30-75 วัน แต่เมื่อมันแกวอยู่ในช่วงอายุระหว่าง 75-120 วัน ลักษณะความสูง น้ำหนักแห้งทั้งส่วนต้น ใบ และน้ำหนักแห้งรวมของมันแกวจะคงที่ในระยะการเจริญพันธุ์ แต่น้ำหนักแห้งหัวกลับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่วนจำนวนใบสดต่อต้นมีจำนวนลดลง สำหรับศักยภาพการผลิตและคุณภาพเมล็ดพันธุ์ พบว่าเมื่อมันแกวมีอายุ 120 วัน ฝักมันแกวอยู่ในระยะที่สามารถเก็บเกี่ยวเมล็ดได้มันแกวมีจำนวนฝักเฉลี่ย 4.74 ฝัก/ต้น แต่ละฝักมีจำนวนเมล็ดเฉลี่ย 9.4 เมล็ด ใน 100 เมล็ดมีน้ำหนัก 17.85 ก. และให้ผลผลิตเมล็ดเฉลี่ย 771.2 กก./ไร่ ส่วนคุณภาพเมล็ดพันธุ์พบว่าเมล็ดพันธุ์จากแหล่งปลูก อ.บรบือ มีค่าดัชนีความงอกสูงกว่าเมล็ดพันธุ์จากแหล่งปลูกที่ จ.จันทบุรี แต่มีเปอร์เซ็นต์ความงอกและอัตราการเจริญเติบโตของต้นกล้าไม่แตกต่างกันทางสถิติ โดยเมล็ดพันธุ์จากแหล่งปลูก อ.บรบือ มีค่าเปอร์เซ็นต์ความงอก 90.4% มีค่าดัชนีความงอก 13.83 และมีอัตราการเจริญเติบโตของต้นกล้า 0.13 ก./ต้น ABSTRACT This research was to study on growth, seed yield production and seed quality of yam bean (Pachyrhizus erousus) at Nongsim village farmer’s field, Borabue district, in Maha Sarakham province during August 2005 to November, 2005. Drilling method ofr growing by 1 seed/hill, plant spacing was 10×10 cm. Yam bean growth namely plant height, leaf number, leaf, stem, tuber and total dry weight were recorded every fifteen days as well as seed yield and seed quality at final seed harvesting stage. Results showed that plant height, leaf number, stem and total dry weights as above ground plant parts were slowly increased in vegetative stage at 30-75 days after seeding. And its steady in reproductive stage of growth at 75-120 days after seeding whereas tuber dry weight was increasing but leaf numbers were decreasing. Seed yield production and seed quality in final harvest: yam bean had pod number, seed number, 100 seed weight and seed yield were 4.79 pods/plant, 9.4 seeds/pod, 17.85 g/100 seeds and 771.2 kg/rai respectively. For seed quality, yam bean seed from growing in Borabue district tended to have higher seed germination index than yam bean seed from growing in Chanthaburi province, Yam bean seed from growing at Borabue had seed germination percentage, seed germination index and seeding growth rate were 90.4% 13.83 and 0.13 g/plant respectively.

การเปรียบเทียบสายพันธุ์เห็ดหอมในภาคเหนือ

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture ชื่อเรื่อง การเปรียบเทียบสายพันธุ์เห็ดหอมในภาคเหนือ (ภาษาอังกฤษ) Comparison of Lentinula edodes (shiitake) Strains in Northern Thailand ผู้เขียน นันทินี ศรีจุมปา, อัจฉรา พยัพพานนท์, เชิดชัย โพธิ์ศรี ปีที่พิมพ์ 2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3 บทคัดย่อ เปรียบเทียบการเจริญเติบโตทางเส้นใยเห็ดหอมจำนวน 10 สายพันธุ์ บนก้อนวัสดุเพาะจากขี้เลื่อยไม้ยางพารา ในฤดูร้อน ฤดูฝนและฤดูหนาว ที่ศูนย์วิจัยพืชสวนเชียงราย ระหว่างปี พ.ศ. 2549-2550 เพื่อศึกษาการเจริญเติบโตทางเส้นใย โดยใช้แผนการทดลอง CRD ประกอบด้วย 20 ซ้ำ บันทึกการเจริญเติบโตของเส้นใยของเห็ดหอมหลังการปลูกเชื้อ 30 วัน พบว่าในการบ่มเชื้อในฤดูฝน ระหว่างเดือน กรกฎาคม-พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 สายพันธุ์ส่วนใหญ่มีการเจริญทางเส้นใยได้ดีกว่าการบ่มเชื้อในฤดูร้อน ระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-มิถุนาย พ.ศ. 2549 และเส้นใยเจริญได้ช้าที่สุดถ้าบ่มเชื้อในฤดูหนาว ระหว่างเดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 – เมษายน พ.ศ. 2550 ในการเปรียบเทียบผลผลิตเห็ดหอมที่เปิดดอกในแต่ละฤดูกาล ซึ่งวางแผนการทดลองแบบ RCB จำนวน 6 ซ้ำ พบว่าในการเปิดดอกเห็ดในระหว่างฤดูฝนทุกสายพันธุ์ ให้ผลผลิตสูงกว่าเปิดดอกเห็ดในระหว่างฤดูหนาวและฤดูร้อน แต่ดอกเห็ดหอมทุกสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตในฤดูหนาว มีขนาดเล็กและน้ำหนัก/ดอก มากกว่าดอกเห็ดหอมที่เปิดดอกในฤดูฝน สายพันธุ์การค้าจากเชียงใหม่เลขที่ 2 เป็นสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตสูงที่สุดทั้งในฤดูฝนและฤดูหนาว และสายพันธุ์จาก จ.สกลนครเลขที่ 1 เป็นสายพันธุ์ที่ให้ผลผลิตรองลงมา โดยทั้งสองสายพันธุ์ให้ผลผลิตสูง กว่าสายพันธุ์เลขที่ 1-5 ซึ่งเป็นสายพันธุ์แนะนำของกรมวิชาการเกษตร ABSTRACT The mycelial growth of 10 shiitake strains growing on pararubber sawdust media, was studied in different seasons at Chiang Rai Horticultural Research Centre during 2006-2007. Mycelial growth study was designed as with 20 replications. Yield comparison was designed as RCB with 6 replications (10 blocks in each replication). The mycelial length was measured after 30 days of incubation, and was found that the mycelial length of all strains incubated during rainy season was greater than in summer and winter. There was a different in yield per bag of each strain growing from different seasons. Better yield was obtained from most of strain in rainy season than in winter. However, the fruiting bodies’ size and weight of those obtained from winter were greater than rainy season. Commercial strain from Chiang Mai No 2 was the best strain and gave the highest yield in both rainy and winter seasons. Strain from Sakon Nakhon No 1 was the second rank in both seasons. Moreover, both strains gave higher yield than strain No 1-5 wich were currently used as the recommended shiitake strains of the Department of Agriculture.

การผลิตลำไยสอดไส้เนื้อมะม่วงในน้ำเชื่อมและลำไยในน้ำส้มบรรจุกระป๋อง สำหรับสถาบันเกษตรกร

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การผลิตลำไยสอดไส้เนื้อมะม่วงในน้ำเชื่อมและลำไยในน้ำส้มบรรจุกระป๋อง สำหรับสถาบันเกษตรกร
(ภาษาอังกฤษ)	Production of Canned Longan Stuffed with Mango in Syrup and Canned Longan in Orange Juice ofr the Farmer Groups
ผู้เขียน	ชุติมา อัศวเสถียร, ศุภมาศ กลิ่นขจร, ภคินี อัครเวสสะพงศ์, นงลักษณ์ รัตนรักษ์, ภาวนาฏ บุนนาค, กุลวิไล สุทธิลักษณวนิช
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3
บทคัดย่อ	งานวิจัยนี้เพื่อศึกษาทัศนคติของผู้บริโภคและการผลิตลำไย และหรือร่วมกับผลไม้อื่น รวมทั้งน้ำผลไม้บรรจุกระป๋อง สำหรับสถาบันเกษตรกรใน จ.เชียงใหม่ ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548-กันยายน พ.ศ. 2550 ในการสำรวจความต้องการของผู้บริโภค พบว่าผู้บริโภค 26.77% สนใจผลิตภัณฑ์ลำไยสอดไส้เนื้อมะม่วงในน้ำเชื่อม ซึ่งประกอบด้วยน้ำตาล 27.65% กรดซิตริก 0.35% และน้ำ 72% และ 25.76% สนใจลำไยในน้ำส้มบรรจุกระป๋องที่มีสูตรน้ำ ซึ่งประกอบด้วย น้ำส้มคั้น 80% น้ำตาล 19.3% กรดซิตริก 0.2% และเกลือ 0.5% การฆ่าเชื้อผลิตภัณฑ์ทั้ง 2 ชนิด โดยใช้อุณหภูมิ 90 องศาเซลเซียส ขึ้นไป เป็นเวลานาน 25-30 นาที ผลิตภัณฑ์ที่ได้มีคุณภาพด้านกายภาพและเคมี ด้านประสาทสัมผัส ด้านจุลชีววิทยา และด้านโลหะหนักอยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน ต้นทุนของการผลิตลำไยสอดไส้เนื้อมะม่วงในน้ำเชื่อมบรรจุกระป๋อง อยู่ระหว่าง 41.80-46.18 และ 57.83-61.03 บาท/กระป๋อง ตามลำดับ เมื่อเก็บผลิตภัณฑ์ลำไยบรรจุกระป๋องทั้ง 2 ชนิดไว้นาน 10 เดือน พบว่าทั้ง 2 ผลิตภัณฑ์มีปริมาณดีบุกเพิ่มขึ้น แต่ไม่เกิน 250 มก./กก. คุณภาพด้านกายภาพ เคมีและจุลชีววิทยาเป็นไปตามมาตรฐานกำหนด และผลิตภัณฑ์ยังคงเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค
ABSTRACT	The objective of this research is to study for consumers attitude and the production of canned longan and/or with other fruits juice for the farmer groups. It was carried out in Chiang Mai province during October 2005 to September 2007. The results were found from the survey that 26.77 and 25.76% of the consumers were interested in canned longan stuffed with mango in syrup and canned longan in orange juice respectively. The syrup for the canned longan stuffed with mango has been made form 72% water, 27.65% sugar, 0.35% citric acid. For orange juice, the ingredients are 80% orange juice, 19.3% sugar, 0.5% salt, and 0.2% citric acid. The sterilization process of these two products was performed using water at temperature higher than 900C for 25-30 minutes. The result from the analyses of physical properties, chemical characteristics, micobiological tests, sensory evaluation, and heavy metal properties heavy metal properties had been under the standard requirement. The production costs of canned longan stuffed with mango in syrup and canned longan in orange juice were 41.80-46.18 and 57.83-64.03 baht/can respectively. When these products were stored for 10 months, it was observed that both products had higher tin contents but not over than 250 mg/kg, other qualities of products were still within the controlled specification and acceptable by consumers.

 

ประสิทธิภาพและการตรวจหาสารกำจัดวิชัพืชตกค้างในการผลิตถั่วเหลืองฝักสด

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	ประสิทธิภาพและการตรวจหาสารกำจัดวิชัพืชตกค้างในการผลิตถั่วเหลืองฝักสด
(ภาษาอังกฤษ)	Efficiency and Determination the Residue of Herbicides in Green Soybean Production
ผู้เขียน	วัชรศักดิ์ สุขเจริญวิภารัตน์, ดรุพัน แสนศิริพันธ์, ทศพล พรหรหม
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3
บทคัดย่อ	การศึกษาประสิทธิภาพ และการตรวจหาสารกำจัดวัชพืชตกค้างในการผลิตถั่วเหลืองฝักสดพันธุ์เลขที่ 75 โดยดำเนินการที่แปลงปลูกพืชทดลองในเขตกิ่ง อ.แม่ออน และห้องปฏิบัติการของบริษัทลานนาเกษตรอุตสาหกรรม จำกัด อ.สารภี จ.เชียงใหม่ ในช่วงต้นฤดูฝน ระหว่างเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 – กรกฎาคม พ.ศ. 2551 การศึกษาประสิทธิภาพของการใช้สารกจัดวัชพืชแบบก่อนงอกชนิดต่างๆ ได้แก่ acetochlor, alachlor, clomazone, isoxaflutole, metribuzin, oxadiazon, pendimethalin, clomazone + pendimethalin และ metribuzin + pendimethalin ในการควบคุมวัชพืช พบว่า การใช้สารกำจัดวัชพืชแบบก่อนงอกดังกล่าวมีประสิทธิภาพในการควบคุมวัชพืชได้ผลที่แตกต่างกัน โดยที่การใช้สาร metribuzin, pendimethalin และ metribuzin + pendimethalin มีประสิทธิภาพในการควบคุมวัชพืชได้ดีที่สุด และให้ผผลลิตของถั่วเหลืองฝักสดมากกว่าใช้สารกำจัดวัชพืชชนิดอื่นๆ โดยเฉพาะ metribuzin 84 ก. สารออกฤทธิ์/ไร่ มีประสิทธิภาพในการควบคุมวัชพืชได้ดีที่สุด นอกจากนี้การใช้สาร pendimethalin165 ก. สารออกฤทธิ์/ไร่ และ metribuzin 56 ก. สารออกฤทธิ์/ไร่ + pendimethalin 148.5 ก. สารออกฤทธิ์/ไร่ สามารถนำมาใช้ทดแทนสลับกันได้ เพื่อเป็นการลดอัตราการใช้สารกำจัดวัชพืช โดยที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมวัชพืชได้ดีในระดับใกล้เคียงกัน เมื่อมีการใช้สาร alachlor, clomazone, metribuzin, pendimethalin, clomazone + pendimethalin และ metribuzin + pendimethalin ถั่วเหลืองฝักสดไม่แสดงอาการได้รับพิษ ต่อมาได้ทำการตรวจหาสารกำจัดวัชพืชตกค้างในผลผลิตถั่วเหลืองฝักสด โดยการใช้ Gas Chromatography-Mass Spectrometry (GC-MS) พบว่าไม่มีการตกค้างของสารกำจัดวัชพืชทุกชนิดที่นำมาใช้ในการทดสอบ ในผลผลิตของถั่วเหลืองฝักสด (หรือมีค่า MRLs<0.01 ppm)
ABSTRACT	Studies on efficiency and determination the residue of herbicides in green soybean (Glycine max L. Merr. Variety No 75) production were carried out in the field experiment, Mae On subdistrict and the laboratory of Lanna Agro Industry Co., Ltd., Saraphi district, Chiang Mai province, in early rainy season during May, 2006 – July, 2008. Herbicides namely acetochlor, alachlor, clomazone, isoxaflutole, metribuzin, oxadiazon, pendimethalin, clomazone + pendimethalin and metribuzin+ pendimethalin were applied to evaluate the efficacy for weed control. All pre-emergence herbicides had variable weed controls in green soybean. Metribuzin, pendimetalin, and metribuzin+pendimethalin showed the best efficacy and no yield reduction. No visible crop injury was observed after alachlor, clomazone, metribuzin, pendimethalin, clomazone + pendimethalin and metribuzin + pendimethalin application, while acetochlor, isoxaflutole and oxadiazon caused visible crop injury to green soybean. The herbicide residues in crop yield were determined using Gas chromatography-Mass Spectrometry (GC-MS). No herbicide residues was detected in crop yield (or MRLs < 0.01 ppm) for all herbicides used in the stydy. From these results, it was found that metribuzin at 84 g a.i./rai was sufficient to provide satisfactory full-season control of several weed species. In addition, pendimethalin at 165 g a.i./rai, and metribuzin at 56 g a.i./rai + pendimethalin at 148.5 g a.i./rai should be provided a similar level of weed control as an alternative to reduce herbicide dosage use, and further increased for the food safety in green soybean production.

 

การออกแบบห้องลมร้อนสำหรับติดตั้งเข้ากับเตาอบลำไยแบบกระบะ

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง การออกแบบห้องลมร้อนสำหรับติดตั้งเข้ากับเตาอบลำไยแบบกระบะ (ภาษาอังกฤษ) Heat exchanger Design for Longan Drying ผู้เขียน เกรียงศักดิ์ นักผูก, สนอง อมฤกษ์ ปีที่พิมพ์ 2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3 บทคัดย่อ ออกแบบและศึกษาประสิทธิภาพห้องลมร้อนสำหรับติดตั้งเข้ากับเตาอบลำไยแบบกระบะ เพื่ออบลำไยสดด้วยลมร้อนที่ศูนย์ปฏิบัติการเกษตรวิศวกรรม จ.เชียงใหม่ ดำเนินการทดลองระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2549 – พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยที่เตาอบมีส่วนสำคัญประกอบด้วย เตาเผาฟืน ห้องลมร้อน (อุปกรณ์แลกเปลี่ยนความร้อน) ปล่องระบายควัน ชุดท่อลมร้อนและช่องคอคอด (venture) เมื่อทดลองเปิดทางเข้าลมห้อง พบว่าทางเข้าเตาอบลำไยมีปริมาตรลมเฉลี่ยเข้าเตาอบ 0.87 ลบ.ม./วินาที ปริมาตรลมเข้าช่องคอคอดกับระยะเปิดมีความสัมพันธ์กันเป็นเส้นตรง มีค่า R2 = 98% ประสิทธิภาพของระบบห้องลมร้อน 33% ในการทดลองอบลำไย พบว่าผลที่ได้จากการอบลำไยเกรดเอเอ มีผลดี 73% ผลเสียหาย 27% และหลังอบแห้งปริมาตรเฉลี่ยของลำไยลดลงประมาณ 4% ของผลสด ABSTRACT The objective of the research was to design heat exchanger of longan dryer and to study the efficiency. The experiment was conducted at the Agricultural Engineer Operating. Chiang Mai province during October 2006–November 2007. The machine consists of a furnace, heat exchanger venting duct, hot air piping set and venture. The test of open of hot air pipe indicated that the volume of air which flew through the venture, related to the opening gap which had linear regression of R2 =98%. The average mean air flow at the entrance was 0.87 m3/second. The efficiency of hot air chamber system was 33%. It was found that there were 73% of good product and 27% of defect. The average volume was reducing 4% from fresh longan.

 

ผลของการขาดน้ำต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาของต้นยางพาราอายุ 3 เดือน

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	ผลของการขาดน้ำต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาของต้นยางพาราอายุ 3 เดือน
(ภาษาอังกฤษ)	Effects of Drought on Physiological Responses of 3 Month-old Rubber Trees
ผู้เขียน	กฤษดา สังข์สิงห์, มนต์สรวง เรืองขนาบ, พิเชษฐ ไชยพานิชย์
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 3
บทคัดย่อ	ศึกษาผลของการขาดน้ำต่อการตอบสนองทางสรีรวิทยาของต้นยางพาราอายุ 3 เดือนโดยปลูกต้นยางพาราพันธุ์ RRIM 600 ในกระถางที่บรรจุดินขนาด 15 ล. ในโรงเรือนภายใต้สภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ ที่ศูนย์วิจัยยางสุราษฎร์ธานี อ. ท่าชนะ จ.สุราษฎร์ธานี ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน พ.ศ. 2551 การทดลองแบ่งต้นยางออกเป็น 2 กลุ่ม หรือกรรมวิธีคือ รดน้ำจนดินอิ่มตัวทุกวันตลอดการทดลอง (control) และงดการให้น้ำ (drought) พบว่าต้นยางที่งดให้น้ำช่วงระหว่าง 17 วัน ได้รับผลกระทบต่อความชื้นดิน การเจริญเติบโตและลักษณะที่แสดงออกทางด้านสรีระวิทยา สำหรับต้นยางที่รดน้ำปกติทุกวัน พบว่าการเจริญเติบโตที่เพิ่มขึ้น (girth increment) และอัตราการเจริญเติบโตสัมพัทธ์ (relative growth rate) มีค่าสูงกว่าต้นยางที่งดการให้น้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และต้นยางพาราที่งดการให้น้ำปริมาณความชื้นดินลดลงจาก 25 เป็น 2% โดยปรมาตร การนำไหลของปากใบ (stomatal conductance) ลดลงจาก 476 เป็น 20 Umol CO2/m2/s2 ศักย์ ของน้ำในใบลดลงจาก -0.7 เป็น -2.7 MPa relative water content (RWC) ลดลงจาก 91 เป็น 21% ปริมาณคลอโรฟิลล์ทั้งหมดลดลงจาก 1.9 เป็น 0.66 ก./ตร.ซม. และ specific leaf mass ลดลงจาก 50 เป็น 40 ก./ตร.ม. ก่อนใบร่วง ในขณะที่ค่าต่างๆ เหล่านี้ค่อนข้างคงที่ตลอดการทดลองในต้นยางที่รดน้ำทุกวัน และยังพบความสัมพันธ์เชิงบวกระหว่างศักย์ของน้ำในใบกับ stomatal conductance และ RWC ปริมาณความชื้นดินกับ RWC และศักย์ของน้ำในใบ
ABSTRACT	To investigate the effects of drought on physiological responses of 3 month-old of rubber trees (clone RRIM 600), grown in 15 liter pots and placed in the nursery under natural conditions at Surat Thani Rubber Research Centre, during May to June 2008. Young rubber trees were subjected to two irrigation treatments: daily watered (control) and unirrigated (drought). The drought during 17 days of unirrigated treatment significantly affected soil moisture content, growth and physiological performances. Girth increment and relative growth rate of control plants were significantly greater than those of unirrigated plants. In the unirrigated treatment, the drought decrease soil moisture content from 25 to 2% volume stomatal conductance from 476 to 20 Umol CO2/m2/s2, minimum leaf water potential from-0.7 to-2.7 MPa, relative water content from 91 to 21%, total chlorophyll content from 1.9 to 0.66 g/dm2 and specific leaf mass from 50 to 40 g/m2 before shedding. On the same time, the constant values of these parameters were found in the control treatment. Good positive relationships were found between leaf water potential and both stomatal conductance and relative water content. Good positive relationships were also found between soil moisture content; both relative water content and leaf water potential.

 

ผลของอาหารเพาะเลี้ยงต่อการพัฒนาตาข้างของวนิลลา (Vanilla planifolia Andr.)

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง ผลของอาหารเพาะเลี้ยงต่อการพัฒนาตาข้างของวนิลลา (Vanilla planifolia Andr.) (ภาษาอังกฤษ) Effects of Culture Media on the Developments of Lateral Buds of Vanilla (Vanilla planifolia Andr.) ผู้เขียน ธารทิพย์ เพชระบูรณิน ปีที่พิมพ์ 2549 ปีที่ 24 ฉบับที่ 1 บทคัดย่อ การเพาะเลี้ยงวานิลลาพันธุ์แพลนนิโฟเลีย (Planifolia) เพื่อชักนำให้เกิดยอดจำนวนมากในเวลาที่สั้นในสภาพห้องปฏิบัติการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อพืช สำนักวิจัยพัฒนาเทคโนโลยีชีวภาพ กรมวิชาการเกษตร ระหว่างปี พ.ศ. 2542-2544 โดยวางแผนการทดลองแบบ CRD ประกอบด้วย 6 กรรมวิธี (สูตรอาหาร) 10 ซ้ำ ใช้สูตนอาหารพื้นฐานของ Murashige และ Skoog (1962) ที่เติมสารควบคุมการเจริญเติบโต BA อัตรา 1,2,3,4 และ 5 มก./ลิตร ร่วมกับการใช้ NAA 0.6 มก./ลิตร และการใช้สูตรอาหาร Murashige และ Skoog อย่างเดียวเป็นตัวเปรียบเทียบ พบว่า การเพาะเลี้ยงตาข้างวานิลลาบนอาหารสังเคราะห็สูตร MS ที่เติมสารควบคุมการเจริญเติบโต BA 3 มก./ลิตร กับ NAA 0.6 มก./ลิตร เกิดต่ยอดจำนวนมากและพัฒนาเป็นยอดได้ดีที่สุด คือ 14 ยอดต่อตาข้าง มีความยาวของยอด 2.41 ซม. และจำนวนใบ 3.2 ใบต่อตายอด เมื่ออายุได้ 10 เดือน ยอดมีลักษณะอวบอ้วน แข็งแรง สีเขียวเข้ม นำยอดที่ได้ไปแยกขยายเพาะเลี้ยงบนอาหารสูตรเดิมและเติมผงถ่าน (activated charcoal) 2 กรัม/ลิตร เพื่อช่วยให้ต้นและรากเจริญเติบโตแข็งแรงได้เร็ว พร้อมนำออกปลูกในสภาพธรรมชาติ วิธีนี้สามารถขยายพันธุ์ได้ต้นจำนวนมากจาก 1 ตาในเวลารวดเร็วกว่าการปักชำ ABSTRACT The lateral buds of vanilla (Vanilla planifolia Andr.) were cultured to induce the maximum number of multiple shoot buds at the laboratory of Biotechnology Research and Development Office during 1999-2001. The experiment was designed as CRD with 6 treatments and 10 replications. The lateral buds grown on Murashige and Skoog (MS) media supplementrd with 0,1,2,3,4 and 5 mg/l of BA+0.6 mg/l of NAA were assessed to determine the media induce multiple shoot buds, the maximum number of shoot buds initiation and development. The highest number of shoot buds produce 14 shoots per lateral bud, the mean of shoot length and leaf number per shoot were 2.41 cm and 3.2 leaves, and the greenish of vigorous shoots from MS+BA 3 mg/l + NAA 0.6 mg/l medium after 10 mounts in culture. Multiple shoot buds were sub-cultured of the microcutting on MS+BA 3 mg/l + NAA 0.6 mg/l + activated charcoal 2 gm/l medium to induce rooting and vigorous plantlets for transplanting to the greenhouse. In vitro culture techniques can be propagated for the production of a large number of plantlets from 1 bud at a short time.

การจัดการข้าวแดงแบบผสมผสานในนาหว่านน้ำตม

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การจัดการข้าวแดงแบบผสมผสานในนาหว่านน้ำตม
(ภาษาอังกฤษ)	Integrated Management of Red Rice in Wet Seeded Rice Production
ผู้เขียน	สุรพล จัตุพร อัญชลี ประเสริฐศักดิ์ อมรรัตน์ อินทร์มั่น
ปีที่พิมพ์	2549 ปีที่ 24 ฉบับที่ 1
บทคัดย่อ	การทดลองใช้เทคโนโลยีการจัดการข้าวแดงแบบผสมผสาน ในนาหว่านน้ำตมในนาเกษตรกรที่มีปัญหาการระบาดของข้าวแดงในระดับรุนแรง ระหว่างเดือนมีนาคม-ตุลาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งประกอบด้วยมาตรการลดปริมาณข้าวแดงที่ตกเรื้อในนา ลดการสะสมและการกระจายเชื้อพันธุ์ข้าวแดง รวม 5 มาตรการ ได้แก่ การพักดินในสภาพแห้งเป็นระยะเวลา 4 สัปดาห์ การล่อให้เมล็ดข้าวแดงงอกแล้วทำลายด้วยการเตรียมดินอย่างประณีต การใช้เมล็ดพันธุ์ข้าวที่มีคุณภาพดีไม่มีข้าวแดงปน ตามด้วยการใช้สารกำจัดวัชพืชร่วมกับการจัดการน้ำ ตามด้วยตรวจตัดข้าวแดงตามระยะเวลา สามารถลดปริมาณต้นข้าวแดงที่ถูกตรวจตัดทุกช่วงระยะเวลาเฉลี่ย 0.11±0.05 – 0.60±0.30 รวง/ตร.ม. โดยมีระดับความรุนแรงลดลง 97.48-99.54 % เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีเกษตรกรก่อนการทดลอง โดยมีข้าวแดง 23.84±10.91 รวง/ตร.ม. หลังการทดลองและลดลง 96.30-99.32 % เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีเกษตรกรที่ปลูกข้าวในช่วงระยะเวลาเดียวกัน ผลการศึกษาคุณภาพผลผลิตข้าวเปลือกที่ผลิตตามวิธีเกษตรกร การใช้วิธีการจัดการข้าวแดงแบบผสมผสาน มีข้าวแดงปนในตัวอย่าง 0.0005-0.0288 % โดยน้ำหนัก ซึ่งเป็นผลผลิตที่มีคุณภาพดี สามารถนำไปใช้เป็นเมล็ดพันธุ์ดีได้ในระดับพันธุ์ขยาย หากองค์ประกอบด้านเมล็ดพันธุ์อื่นๆ ผ่านมาตรฐาน ส่วนตัวอย่างผลผลิตข้าวของเกษตรกรมีข้าวแดงปนในตัวอย่างเฉลี่ย 1.9125 % โดยน้ำหนัก ถือว่ามีข้าวแดงปนในตัวอย่างผลผลิตเป็นจำนวนมาก ไม่สามารถนำไปใช้ทำพันธุ์ปลูกได้
ABSTRACT	The integrated management technology in wet seeded rice production trial was conducted in the farmer’s field, infested with the vigorous dissemination of red rice during March-October 2005. The main objective was to decrease the amount of red rice which has spread out in the field and to decrease of the accumulation and the broadcasting of red rice seeds in the soil. The integration of soil resting in dry condition for 4 weeks namely, induction of red rice seeds to germinate and to eliminate using the good quality of seed, and red rice stem or panicle cutting together with pretilachlor or alachlor or 2,4-D + thiobencarb application and was found as the effective technology. The red rice was found 0.11±0.05 – 0.60±0.30 panicle/m2 in the farmer practices. The decreasing percentage of integrated management red rice was 97.48-99.54 % when was compared with integrated management and the farmer practices (before experiment). The study of seed quality was found that the integrated management was contaminated with red rice 0.0005-0.0288 % by weight. This was shown that the grain was good quality and also can be produced as the multiple seeds, while the farmer practices was contaminated with red rice as high as 1.9125 % by weight.

 

การแข่งขันระหว่างข้าวกับวัชพืชจากการใส่ปุ๋ยรองพื้นระยะเวลาต่างๆ ในนาหว่านข้าวแห้ง

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การแข่งขันระหว่างข้าวกับวัชพืชจากการใส่ปุ๋ยรองพื้นระยะเวลาต่างๆ ในนาหว่านข้าวแห้ง
(ภาษาอังกฤษ)	Timing of Basal Fertilizer Application on Rice-Weed Competition in Dry Seeded Rice
ผู้เขียน	ปัญญา ร่มเย็น กรณิกา นากลาง เอกสิทธิ์ สกุลคู
ปีที่พิมพ์	2549 ปีที่ 24 ฉบับที่ 1
บทคัดย่อ	ศึกษาการแข่งขันระหว่างข้าวกับวัชพืช เมื่อใส่ปุ๋ยรองพื้นระยะเวลาต่างๆ ในนาหว่านข้าวแห้งที่สถานีทดลองข้าวนครราชสีมา สถานีทดลองข้าวชุมแพ และศูนย์วิจัยข้าวสุรินทร์ (ส่วนแยกร้อยเอ็ด) ระหว่างปี พ.ศ. 2544-2546 โดยวางแผนการทดลองแบบ Spilit plot design มี 4 ซ้ำ มี 2 การทดลองย่อย โดยใช้พันธุ์ข้าวดอกมะลิ 105 และ พันธุ์สุรินทร์ 1 เป็นพันธุ์ทดสอบปัจจัยหลัก (Main plot) มี 2 วิธี คือ การกำจัดวัชพืชด้วยสารกำจัดวัชพืช 2, 4-D/propanil อัตรา 240 กรัม สารออกฤทธิ์ต่อไร่ พ่นที่ระยะ 15 วันหลังข้าวงอก และไม่มีการควบคุมวัชพืช ปัจจัยรอง (sub plot) เป็นช่วงระยะเวลาการใส่ปุ๋ยรองพื้น มี 4 ระยะ คือใส่พร้อมปลูก ระยะ 15 30 และ 45 วัน หลังข้าวงอก การใส่ปุ๋ยข้าวพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 ใช้ปุ๋ยอัตรา 2.4-4.8-4.8 กก. N-P2O5-K2O/และใส่ปุ๋ยแต่งหน้าที่ระยะกำเนิดช่อดอกด้วยอัตราปุ๋ย 2.4 กก.N/ไร่ทุกกรรมวิธี สำหรับพันธุ์สุรินทร์ 1 ใช้ปุ๋ยอัตรา 4.8-4.8-4.8 กก. N-P2O5-K2O/ไร่ และใส่ปุ๋ยแต่งหน้า ด้วยอัตราปุ๋ย 2.4 กก.N/ไร่ พบว่า การทดลองที่ 1 พันธุ์ข้าวขาวดอกมะลิ 105 การใส่ปุ๋ยรองพื้นตั้งแต่พร้อมหว่านข้าวจนถึงระยะ 45 วันหลังข้าวงอกในสภาพมีการกำจัดวัชพืช ไม่มีผลต่อน้ำหนักแห้งของวัชพืชที่เกิดขึ้น แต่การใส่ปุ๋ยโดยไม่มีการกำจัดวัชพืช ทำให้น้ำหนักแห้งของวัชพืชเพิ่มสูงขึ้นตามอายุการเจริญเติบโตของข้าวและวัชพืช สำหรับพันธุ์ขาวดอกมะลิ 105 การใส่ปุ๋ยที่ระยะ 30 วัน หลังข้าวงอก และมีการกำจัดวัชพืช 1 ครั้ง และให้ผลผลิตข้าวพันธุ์ข้าวสูงกว่าระยะอื่น การทดลองที่ 2 พันธุ์สุรินทร์ 1 การใส่ปุ๋ยพร้อมหว่านข้าวระยะ 15 วันหลังข้าวงอก แม้ไม่มีการควบคุมและกำจัดวัชพืชจะทำให้ประชากรและน้ำหนักแห้งรวมของวัชพืชต่ำกว่าการใส่ปุ๋ยระยะอื่นๆ อย่างไรก็ตาม การใส่ปุ๋ยตั้งแต่ระยะ 15 ถึง 45 วันหลังข้าวงอก ให้ผลผลิตข้าวพันธุ์สุรินทร์ 1 ค่อนข้างสูง
ABSTRACT	Studies on timing of basal fertilizer application on rice-weed competition in dry seeded rice, at Nakhon Ratchasima Rice Experiment Station, Chumpae Rice Experiment Station and Surin Rice Research Centre, in wet season, 2001- 2003. Two experiments were conducted with 2 rice cultivars both are Khao Dawk Mali 105 (KDML105) and Surin 1 (SR 1), respectively. The experiments were Split plot desing with 4 replications. Two main plots namely post emergence with 2 , 4-D/propanil at the rate of 240 g ai/rai at 15 days after emergence (DAE) and unweeded. Sub plots wer 4 times of basal fertilizer applications by sowing at 15, 30 and 45 DAE, with the rate 2.4-4.8-4.8 kg (K-P2O5-K2O) /rai plus the rate of 2.4 kg (N)/rai at panicle initiation (PI) with KDML 105, and the fertilizer with rate 4.8-4.8-4.8 kg (N-P2O5-K2O)/rai and 2.4 kg (N)/rai at PI of JSR 1. Resultswere found that the experiment I with Khao Dawk Mali 105, there was not significat different between rice dry matter and weed dry weight when the fertilizers were applied at there sowing dates. Fertilizer that was applied at 30 DAE atfer weed control produced the highest grain yield. Experiment 2, there was no significant different between unweed and weed control in thrm of weed dry

 

ทดสอบประสิทธิภาพโรงเรือนปลูกผักโดยใช้สารละลายแทนดิน

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	ทดสอบประสิทธิภาพโรงเรือนปลูกผักโดยใช้สารละลายแทนดิน
(ภาษาอังกฤษ)
ผู้เขียน	นาวี จิระชีวี , วุฒิพล จันทร์สระคู , วันชัย คุปวานิชพงษ์ , วิโรจน์ โหราศาสตร์
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 2
บทคัดย่อ	การปลูกผักโดยใช้สารละลายแทนดิน (ผักไฮโดรโพนิกส์หรือผักไร้ดิน) ในโรงเรือนที่มีมุ้งกันแมลงเป็นการสนับสนุนการปลูกผักแบบลดการใช้สารเคมี แต่การปลูกผักในโรงเรือนลักษณะนี้มักจะมีปัญหาอุณหภูมิภายในโรงเรือนสูงในช่วงที่มีแสงแดดจัด ทำให้ผลผลิตต่ำและเสียหาย โครงการวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาโรงเรือนที่สามารถแก้ปัญหาดังกล่าว โดยออกแบบโครงสร้างโรงเรือนที่อาศัยหลักการระบายอากาศตามธรรมชาติ ซึ่งจัดให้มีช่องเปิดระบายอากาศร้อนส่วนบนของหลังคา และมีการ และมีการระบายความร้อนแบบอื่น ๆ ช่วยเสริม เช่น ใช้ตาข่ายพรางแสงบนหลังคาและมีระบบพ่นหมอก ได้ดำเนินการสำรวจ ออกแบบ และทดสอบประสิทธิภาพของโรงเรือนปลูกผักโดยใช้สารละลายแทนดินระหว่างเดือนตุลาคม 2549 – กันยายน พ.ศ. 2550 โดยทำการปลูกต้นกล้าผักต่าง ๆ ในโรงเรือนต้นแบบ เปรียบเทียบกับโรงเรือนทั่วไปที่มีจำหน่ายเป็นการค้ารวม 4 รอบปลูกในสถานที่ 2 แห่ง คือสถาบันวิจัยเกษตรวิศวกรรม กรุงเทพฯ และศูนย์ปฏิบัติการเกษตรวิศวกรรมเชียงใหม่ จ. เชียงใหม่ พบว่าอุณหภูมิในโรงเรือนต้นแบบมีค่าอุณหภูมิสูงสุดต่ำกว่าของโรงเรือนทั่วไปประมาณ 5 ซ. ในช่วงเดือนเมษายนผลผลิตที่ได้ทุกรอบปลูกสูงกว่าของโรงเรือนทั่วไป
ABSTRACT	Hydroponic vegetable production under a small net-house is a typical crop cultivation promoting the measures to reduce the use of chemical pesticides. However, vegetable crops in such a conventional hydroponic culture usually face a serious problem of the build-up of heat inside the greenhouse that affects vegetable yields. The objective of this research was set up to develop hydroponic greenhouses for promoting the production of high quality vegetables. The design was based on the principle of natural ventilation by providing a ridge vent on the greenhouse structure. In addition, two supplemental cooling systems were introduced : by covering the roof with black plastic net and by applying a foging system inside the greenhouse. A series of experiments namely survey, design and greenhouse testing were conducted in order to evaluate the performance of prototype greenhouses in comparison with conventional greenhouses at two different locations: Agricultural Engineering Research Institute, Bangkok and Agricultural Engineering Centre, Chiang Mai. during October 2006 – September 2007. The results showed that the maximum temperature inside the prototype was approximately 5 C lower than that of conventional greenhouse in the summer. The increases of vegetable fresh weights were obtained in all locations and cultivation periods.

 

ประสิทธิภาพการดูดใช้ไนโตรเจนที่ปลดปล่อยจากถั่วเหลืองฝักสดของผักคะน้าโดยเทคนิคไอโซโทป

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร กรมวิชาการเกษตร Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง ประสิทธิภาพการดูดใช้ไนโตรเจนที่ปลดปล่อยจากถั่วเหลืองฝักสดของผักคะน้าโดยเทคนิคไอโซโทป (ภาษาอังกฤษ) Uptake Efficiency of N Mineralized from Vegetabel Soybean Residues of chinese Kale by Using Isotope Technique ผู้เขียน วิวัมน์ มัธนกุล , สุดชล วุ้นประเสริฐ , สมพร ชุนห์ลือชานนท์ , จักรี เส้นทอง ปีที่พิมพ์ 2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 2 บทคัดย่อ การศึกษาประสิทธิภาพการดูดใช้ไนโตรเจนที่ปลดปล่อยจากต้นถั่วเหลืองฝักสดของผักคะน้าโดยใช้เทคนิคไอโซโทป 15N โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินความเป็นประโยชน์ของไนโตรเจนที่ปลดปล่อยออกมาต้นถั่วเหลืองหลังจากมีการไถกลบลงดิน ต่อการดูดใช้ของต้นผักคะน้าที่ใช้เป็นพืชปลูกตาม วางแผนการทดลองแบบ RCB จำนวน 3 ซ้ำ 4 กรรมวิธี แต่ละซ้ำปลูกถั่วเหลืองสายพันธุ์ No 75 เปรียบเทียบอัตราปุ๋ยไนโตรเจนที่ระดับ 0 16 32 และ 48 กก./ไร่ ต่อการเจริญเติบโต ผลผลิตและประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจน แต่ละแปลงย่อยมีขนาด 1.2×6 ม. แบ่งพื้นที่สำหรับการใส่ปุ๋ย 15N urea (5% atom excess) ขนาด 25×50 ซม. ล้อมพื้นที่ด้วยกรอบสังกะสี หลังจากเก็บเกี่ยวผลผลิตแล้วไถกลบต้นถั่วเหลืองที่แยกฝักออกในอัตรา 2.0 2.3 และ 2.4 ตัน/ไร่ บ่มดินทิ้งไว้นาน 3 สัปดาห์ แล้วปลูกผักคะน้าตาม พบว่าการใส่ปุ๋ยไนโตรเจนเพิ่มขึ้นมีผลให้ถั่วเหลืองมีน้ำหนักต้นและผลผลิตเพิ่มขึ้น โดยมีน้ำหนักต้นและผลผลิตเพิ่มขึ้น โดยมีน้ำหนักและผลผลิตมากที่สุด เมื่อใส่ปุ๋ยไนโตรเจนอัตรา 32 กก./ไร่ การใส่ปุ๋ยไนโตรเจนในอัตรา 32 และ 48 กก./ไร่ มีผลให้จำนวนปมลดลงประมาณ 52% และทำให้ประสิทธิภาพการตรึงไนโตรเจนลดลงด้วย การไถกลบต้นถั่วเหลืองเป็นปุ๋ยพืชสดก่อนย้ายกล้าผักคะน้าลงปลูกมีไนโตรเจนปลดปล่อยออกมาประมาณ 22.63 32.95 และ 26.2 กก./ไร่เมื่อไถกลบต้นถั่วเหลืองในอัตรา 2.0 2.3 และ 2.4 กก/ไร่ตามลำดับ และไนโตรเจนที่ปลดปล่อยออกมานี้ผักคะน้าสามารถดูดใช้ได้ประมาณ 21-34% และทำให้ผักคะน้ามีน้ำหนักสดเพิ่มขึ้น 20-35% เมื่อคะน้ามีอายุ 56 วัน ABSTRACT Tne objective of this research was aimed to evaluate availability of mineralized N from vegetable soybean veriety no 75 for chinese kale growth by using 15N technique. The experiment was conducted in RCB design with 3 replications and 4 treatments namely vegetable soybean variety No 75 was grown with variation of nitrogen fertilizer. Nitrogen fertilizer was applied at the rate of 0, 16, 32 and 48 kg/rai. A micro-plot of 25×50 cm within 1.2×6 m plot size was surrounded with zinc flame for application of isotope N fertilizer using 15N urea (5% atom excess). growth, yield and N2 -fixing efficiency of soybean wee determined after 65 days of growing. soybean plant residues were incorporated into the soil after harvest. The Chinese kale plantlets were transplanted after soil incubation for 21 days. Increasing of N-fertilizer resulted in increasing soybean plant weight and yield. The maximum plant weight and yield were found in 32 kg/rai of N fertilizer treatment. Although higher growth and yield of soybean high N application but the formation of root nodules were applied at the rate of 32 and 48 kg/rai and the efficiency of nitrogen fixation was also reduced. The incorporation of soybean plant residues at 2.0, 2.3 and 2.4 t/rai caused in mineralization of inorganic N totally before transplanting a t 22.63, 32.95 and 26.2 kg/rai, respectively. This amount of mineralized N was uptaken by Chinese kale as the consequent crop at approximately of 21-34 % leading to increase in the fresh weight yield of 20-35 % at 56 days after transplanting

 

การศึกษาลักษณะทอร์กที่ทำบนเพลาไถจอบหมุนของใบมีดจอบหมุน 3 แบบ

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การศึกษาลักษณะทอร์กที่ทำบนเพลาไถจอบหมุนของใบมีดจอบหมุน 3 แบบ
(ภาษาอังกฤษ)	Study on the Characteristics of torque Acting on Rotary Sharft of Three Types of the Rotary Blades
ผู้เขียน	ศิริศักดิ์ เชิดเกียรติพล , ธัญญา นิยมมาภา , วิลาส สโลเก่
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 2
บทคัดย่อ	การศึกษาลักษณะทอร์ก (torque) กระทำบนเพจจอบหมุนของใบมีดจอบหมุนญี่ปุ่นรูปตัวซี (Japanese C-shaped blade)ใบมีดขอบหมุนยุโรปรูปตัวแอล (European L-shaped blade) และใบมีดจอบหมุนยุโรปรูปตัวซี (European C-shaped blade) ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งปลายใบมีดจอบหมุน เพื่อเข้าใจกระบวนการไถพรวนดินของใบมีดจอบหมุน (rotary blade) ใบมีดจอบหมุนยุโรปรูปตัวแอล (European L-shaped blade) และใบมีดจอบหมุนยุโรปรูปตัวซี (European C-shaped blade) ที่สัมพันธ์กับตำแหน่งปลายใบมีดจอบหมุน เพื่อเข้าใจกระบวนการไถพรวนดินของใบมีดจอบหมุน (rotary blade) โดยทำการทดลองในกระบะดิน (soil bin) ภายในห้องปฏิบัติการที่ความเร็วการเดินทาง (forward speed) 0.034 และ 0.069 ม./วินาที ความเร็วการหมุนรอบ (rotational speed) ของใบมีดจอบหมุน 150 218 278 และ 348 รอบ/นาที ใบมีดจอบหมุนไถพรวนดินในลักษณะหมุนทิศทางเดียวกันกับทิศทางการหมุนของล้อรถแทรกเตอร์ (down-cut) และดินที่ใช้ในการทดลองเป็นชนิดดินร่วนปนทราย (sandy loam soil) และดินเหนียว (clay soil) พบว่ารูปร่างของใบมีดจอบหมุนเป็นปัจจัยสำคัญที่มีผลต่อลักษณะทอร์ก โดยทอร์กของใบมีดจอบหมุนญี่ปุ่นรูปตัวซีเริ่มต้นเพิ่มขึ้นในช่วงตำแหน่งมุมการหมุน 75-87 อย่างต่อเนื่องจนกระทั่งมีค่าสูงสุดเมื่อตำแหน่งปลายใบมีจอบหมุนกำลังหมุนอยู่ในช่วงตำแหน่งมุมการหมุน 108-125 หลังจากนั้นทอร์กจะลดลง ส่วนใบมีดจอบหมุนยุโรปรูปตัวแอล และใบมีจอบหมุนยุโรปรูปตัวซี คือมีลักษณะเพิ่มขึ้นอย่างทันที และจะสูงสุดในช่วงมุมการหมุน 111-120 และ 102-120 ตามลำดับ ต่อมาจะลดลงอย่างทันที จากนั้นเพิ่มขึ้นและลดลงสลับไปมา นอกจากนี้ยังแสดงลักษณะการโยนดินไปทางด้านหลังของใบมีดจอบหมุนญี่ปุ่นรูปตัวซี ใบมีดจอบหมุนยุดรปรูปตัวแอล และใบมีดจอบหมุนยุโรปรูปตัวซี
ABSTRACT	The characteristics of torque acting on the rotary shaft of the Japanese C-shaped blade, the European L-shaped blade and the European c-shaped blade, which were related to the positions of the tip blades in the tilling process, were studied in order to understand the tilling processes of all tested rotary blades. These experiments were carried out in the laboratory using soil bin at forward speed of 0.034 and 0.069 m/s and at rotational speeds of 150, 218, 278 and 348 rpm under down-cut process in sandy loam and clay soils. The results showed that the shape of teh test rotary blade was an influential and important parameter that afferct to the torque characteristic. In the case of the Japanese C-shaped blade, there was raising torque concurrent with the approach of its tip blade in range of 75 to 87. The torque increased continuously until it achieved to maximum value in range of 108 to 125 and then it decreased. In cases of the European L-shaped blade and the European C-shaped blade, the tilling torque immediately increased while their curvatures between lengthwise blade and tip blade portions were directly cutting into soil mass. These maximum torque values appeared in ranges of 111 to 120 and 102 to 120, respectively. After the maximum torques was obtained, they also immediately decreased. And then the torque curves characterized in the form of the sinusoidal curves. Moreover, the soil throwing patterns of the Japanese C-shaped blade, the European L-shaped blade and the European C-shared blade were also presented.

 

การปรับปรุงพันธุ์กาแฟอาราบิก้าลูกผสมสายพันธุ์ Catmimor CIFC 7963-13-28

ผ่านทางTHAI AGRICULTURE RESEARCH JOURNAL Database.

บทคัดย่อวารสารวิชาการเกษตร
กรมวิชาการเกษตร	Department of Agriculture

ชื่อเรื่อง	การปรับปรุงพันธุ์กาแฟอาราบิก้าลูกผสมสายพันธุ์ Catmimor CIFC 7963-13-28
(ภาษาอังกฤษ)	hybrid Arabica Coffee Varietal Improvement: Catimor CIFC 7963-13-28
ผู้เขียน	มานพ หาญเทวี , อุทัย นพคุณวงศ์ , สากล มีสุข , ประสงค์ มั่นสลุง , กำพล เมืองโคมพัส , เสงี่ยม แจ่มจำรูญ
ปีที่พิมพ์	2551 ปีที่ 26 ฉบับที่ 2
บทคัดย่อ	กาแฟ (Coffee, Coffea spp.) เป็นพืชเศรษฐกิจและพืชเครื่องดื่มยอดนิยมที่แพร่หลายทั่วโลก สายพันธุ์อาราบิก้าเป็นพันธุ์ที่ชอบอากาศเย็น ให้รสชาติและมีกลิ่นหอมมาก มีปริมาณคาเฟอีรน้อย แต่ไม่ต้านทานต่อโรคราสนิม นิยมนำมาทำเป็นการแฟคั่วสด ทั้งนี้ภาคเหนือของประเทศไทยมีสภาพพื่นที่และสภาพอากาศที่เหมาะสมต่อการปลูกกาแฟสายพันธุ์นี้ แต่ปัญหาที่พบคือ มีการระบาดของโรคราสนิม (leaf rust) อยู่ทั่วไปตามแหล่งปลูกต่าง ๆ สร้างความเสียหาแก่ผู้ปลูกเป็นจำนวนมาก ดังนั้นกรมวิชาการเกษตร จึงได้ดำเนินการโครงการวิจัยการศึกษาและคัดเลือกสายพันธุ์กาแฟอาราบิก้าที่ต้านทานต่อโรคราสนิมที่มีสาเหตุมาจากเชื้อรา Hemileia vastatrix ในพื้นที่ภาคเหนือตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528-2547 พบว่าสามารถคัดเลือกสายพันธุ์กาแฟอาราบิก้าที่ต้านทานต่อโรคราสนิม คือสาบพันธุ์ Catimor CIFC 7963-13-28 ลักษณเด่น คือต้านทานต่อโรคราสนิมสูง ให้ผลผลิตเมล็ดกาแฟดิบ (green bean หรือ coffee bean) เฉลี่ย 5 ปีสูงถึง 215 กก./ไร่ สูงกว่าพันธุ์ Caturra, Bourbon และ Typica ที่เกษตรกรปลูกทั่วไป ให้ผลผลิตเฉลี่ยต่อไร่ 90-120 กก. หรือ 1.79-2.39 เท่าให้ปริมาณสารกาแฟเกรด A เฉลี่ย 5 ปี 81.3-87.3% คุณภาพการชิม (cup quality test) อยู่ระดับ 6.5-7.0 คะแนน (จาก 10 คะแนน สภาพพื้นที่ที่แนะนำในการปลูกคือ เขตภาคเหนือบนพื้นที่สูงจากระดับน้ำทะเล 700 ม.ขึ้นไป มีอุณหภูมิเฉลี่ย 18-25 ซ. ปริมาณน้ำฝนไม่ต่ำกว่า 1,500 มม./ปี ข้อจำกัดของพันธุ์ คือต้องปลูกภายใต้สภาพร่มเงา ป่าธรรมชาติ หรือระหว่างแถวไม้ผลยืนต้น เช่น มะคาเดเมีย บ๊วย และลิ้นจี่
ABSTRACT	The highland area of northern Thailand is particularly suitable for arabica coffee production. The main problem is leaf rust disease caused by Hemileia vastatrix B.&Br. which widely destroys coffee plantations. The Arabica coffee variety, Catimor CIFC 7963, has been intorduced to study and select for leaf rust disease resistance. The rust resistant varietal line namely CIFC 7963-13-28 was selected and trialed in 4 locations since 1985. This variety showed good performance with average green bean production up to 215 kg/rai compared to Caturra, Bourbon and Typica varieties which normally produced 90-120 kg/rai. The coffee bean product 90-120 kg/rai. the coffee bean production has been not only over twice the normal coffee varieties, but the percentage of grade A coffee bean values increased to 81.3-87.3%. The cup quality test was between 6.5 to (out of 10) when was compared to 5.5 for Cattura variety. The recommended growing area is 700 meters above mean sea level with average temperatures 18-25 C. Rain distribution was more than 1,500 mm./year. Catimor CIFC 7963-13-28 appears to be susceptibel to drought conditions, therefore, it should be planted in the shade of the natural forest or other fruit trees orchards such as macadamia, Japanese apricot and lychee.