ธันวาคม 24, 2012

Private sector wants guarantees on project involvement

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:40 pm


Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

Business leaders are calling on the government to provide some sort of guarantee for their investment and assistance in pushing forward the Dawei project in Myanmar, saying it is too big for the private sector to go it alone.

Ongart Auapinyakul, a director of Thailand’s top coal miner Banpu Plc, said his company is interested in jointly investing in a coal-fired power plant in Dawei, located in eastern Myanmar.

But the 70-billion-baht cost is not without risks, he said.

Early last month, the Myanmar cabinet visited Thailand and observed the operation of BLCP Power Ltd, the 1,400-megawatt coal-fired power plant on the Eastern Seaboard in which Banpu co-invested with Egco Group Plc.

“We’re ready to consider the possibility of investing in Dawei for a similar 1,000-MW power plant. But first, we want to make sure the Dawei project is sound enough to get off the ground,” he told the Bangkok Post.

“The Thai government should somehow provide guarantees for our capital-intensive investment, while the Myanmar government should allow us to sell part of the electricity output to Thailand.”

Citing the enormity of the Dawei project, Mr Ongart said it will be difficult for private companies to invest without government participation.

Kan Trakulhoon, president and chief executive of Siam Cement Group (SCG), said the Dawei special economic zone and the deep-sea port will certainly benefit Thailand but take time to develop, given its size.

“SCG will be ready to consider investment opportunities in Dawei once basic infrastructure and utilities such as power plants are developed there. As well, we want to see competitive logistics costs,” he said.

Mr Kan said not only the Thai government but also those of Myanmar and Japan should be pushing the project.

Chantana Sukumanont, the executive vice-president for marketing and sales at Siam City Cement Plc (SCCC), said Thailand’s second-largest cement producer has discussed business opportunities with Italian-Thai Development Plc, which was granted the concession to develop Dawei.

“We’re concerned that Dawei has been delayed and would like to see everyone help move it forward,” she said.

Similar to No.1 Siam Cement Plc, SCCC has studied the opportunities and is seeking investment partners to build a cement plant in Myanmar.

The 15 invaluable laws of growth

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:38 pm



Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

The leadership guru John C. Maxwell recently published his latest book, The 15 Invaluable Laws of Growth. It’s a timely and practical “growth tool” based on his 65 years of experience.

In his introduction Mr Maxwell writes: “To reach your potential you must grow. And to grow, you must be highly intentioned about it. This book is my effort to help you learn how to grow and develop yourself so you have the best chance of becoming the person you were created to be. My desire is to help you develop the right attitude, learn more about your strengths, tap into passion, become more in touch with your purpose, and develop your skills so you can be all you can be.”

Do you have a plan for your personal growth? Lots of people assume they grow by experience. That’s wrong. If you want your life to improve, you must improve yourself.

Here is a summation of some of the laws Mr Maxwell writes about:

The law of intentionality: Take a look at your calendar for the next 12 months. How much time have you specifically scheduled for personal growth?

The law of reflection: Most people are busy because they have a lot of demands on them. But there are markers along our life journey. If we don’t take time to pause and reflect, we can miss the significance of such events. Create a place where you can consistently and effectively pause and reflect. The suggested reflection schedules are: daily 10-30 minutes, weekly 1-2 hours, yearly several half-days.

The law of environment: There are several environments that have an impact on us. But people and books are two major ones. The late personal development expert Charles “Tremendous” Jones once said: “You are the same today that you are going to be in five years from now except for two things: the people with whom you associate and the books you read.”

Also notable is this observation from the motivational speaker Jim Rohn. “We become the combined average of the five people we hang around the most.”

When meeting an interesting person, mentor or a role model, prepare these questions to ask them: “What are their strengths? What are they learning now? What do I need right now? Whom have they met, what have they read or what have they done that has helped them? What haven’t I asked that I should have?”

The law of pain: Good management of bad experiences leads to great growth. What separates people who thrive from those merely surviving is how they face their problems. Successful people use bad experiences as stepping stones for success, says Mr Maxwell.

Everyone has bad experiences. No one likes them. Only a few people make bad experiences positive experiences. How do they do it?

1. They choose a positive life stance.

2. They embrace and develop their creativity.

3. They embrace the value of bad experiences.

4. They make good changes after learning from bad experiences.

5. They take responsibility for their lives.

At age 51 Mr Maxwell had a heart attack. Immediately after recovering, he changed his eating habits and bought into the practice of daily exercise. Based on his experiences, he suggests an idea for action:

“Spend time recalling the last five bad experiences you’ve had in your life. Write down each experience, along with what _ if anything _ you learned from it. Then evaluate whether you decided to make changes based on what you learned, and rate yourself on how well you did at implementing those changes in your life.”

The law of the rubber band: This law is about leaving your comfort zone in order to grow. Few people want to stretch. Too many people are willing to settle for average in life. Mr Maxwell writes: “I cannot stand the idea of settling for average.” Abraham Maslow asserted: “If you plan on being anything less than you are capable of being, you will probably be unhappy all the days of your life.” If you want to grow, then you should behave like the rubber band _ stretch yourself.

The law of the trade-off: Successful people make good trade-offs. Mr Maxwell himself says he is willing to give up financial security today for potential tomorrow. He has made seven major career moves in his life and in five of them took a pay cut to do so.

The law of modelling: If you follow only yourself, you will find yourself going in circles. The solution: find a mentor. Don’t shoot too high too soon. Find a mentor who is two or three levels ahead of you. Once you have one, be well prepared with 3-5 thoughtful questions in advance.

After you receive advice, apply it. In the next session, tell your mentor how you applied what you learned (or how you tried to apply it and failed so you can learn what you did wrong). Then ask your new questions and keep following the pattern.

This book is a great New Year gift for everyone.

Kriengsak Niratpattanasai provides executive coaching in leadership and diversity management under TheCoach brand. He can be reached at coachkriengsak@yahoo.com. His columns are available at www.thaicoach.com

Incineration plant a first for Bangkok

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:35 pm



Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

C&G Environmental Protection Holdings Ltd, the Hong Kong-based waste-to-energy (WTE) company, has submitted a blueprint to the Bangkok administration seeking approval to start construction of the capital’s first incineration plant.

At a cost of 900 million baht, the 30-rai plant in western Bangkok’s Nong Khaem district is designed to process 500 tonnes of city waste a day and generate 9.8 megawatts of electricity.

The project, the second of its kind in Thailand, will be completed in 2014.

“We’ve finished the environmental impact assessment and the public survey, and both results have proved very positive,” said project manager Whitaya Sopondirekrat.

The Singaporean-listed firm set up a Thai branch in 2006 and secured its first WTE project in July, winning the Nong Khaem bid.

Thailand produces an estimated 40,000 tonnes of waste a day, 90% of which goes into landfills. In Bangkok, about 10,000 tonnes of waste are transported to three massive landfill sites in the northern, eastern and western parts of the city.

“Landfills are suitable for areas where GDP is not high and there is sufficient land,” said Mr Whitaya. “But when urbanisation and industrialisation accelerate, mountains of garbage produced by a continually increasing urban population become a critical challenge for fast expanding cities such as Bangkok.”

Incineration has been widely used in developed countries such as the United States, Japan and European Union members. In Singapore, 100% of residential garbage is collected and treated to generate power. Compared with landfills, incineration is a highly efficient and environmentally friendly method of municipal waste management.

“There is a deep-rooted perception, particularly among Asians, that incinerators are harmful to the neighbourhood, as they produce odours and noise, pollute water and discharge toxic gases and dust into air. But in fact, technology has solved all these problems,” said Mr Whitaya.

While some types of garbage such as plastic bags left in landfills take centuries to decompose completely, incinerated residue is close to soil and can be widely reused as construction materials.

About 30% of the area will be plantation area. It will also encompass a small public garden for neighbourhood residents.

Under the build-operate-transfer (BOT) agreement signed with the Bangkok Metropolitan Administration, C&G will operate the facility for 20 years.

Specialising in waste incineration power plants for the treatment of municipal solid waste, C&G now owns and operates 10 plants in China, the biggest of which has a daily processing capacity of 2,000 tonnes.

The company has also set up branches in Vietnam, Indonesia, Singapore and Malaysia under an aggressive international expansion strategy.

“This is the first one in Bangkok. We’re speaking with several local governments about more project opportunities in Thailand,” said Mr Whitaya.

Under the BOT contract, C&G is responsible for investing, building and operating the incinerator. The government will pay a fee of 1,000 baht a tonne, which covers the collection, transport and processing of garbage, as well as other costs.

“We can quote the lowest price, which is impossible for our competitors. Singaporean firms, for instance, charge 3,000 to 4,000 baht a tonne,” said Mr Whitaya. “We also have to compete with landfills, which cost no more than 1,000 baht a tonne. That’s not profitable at all, so we’ve focused on long-term development.”

Basel III to take effect Jan 1

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:33 pm


But foreign banks may find it tough to comply

Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

The Bank of Thailand has formally announced the adoption of new international capital requirement standards for banks which are expected to have only a negligible effect on the sector.

Krirk Vanikkul, the central bank’s deputy governor for financial institutions’ stability, said banks will from Jan 1 comply with the new standards drafted by the Bank for International Settlements as part of the Basel III accord.

It raises the minimum level of capital and the quality of capital funds in order to avoid damage from unexpected losses.

The central bank has also announced guidelines for banks in calculating off-balance-sheet activities as risk assets that must be sufficiently protected by capital funds.

Mr Krirk said while local banks must comply with the capital requirement and leverage ratio rules, the Bank of Thailand will not adopt Basel III’s third leg of liquidity regulation, which requires formulation of a ratio to use in liquidity testing.

“Local banks will have no problem adjusting to the new capital standard, as they already exceed the new minimum requirement,” said Mr Krirk.

“But Western banks have less capital than do Thai banks, so the new standards, which will see foreign banks raise their capital funds, will strengthen the overall banking system.”

In notifying banks of the new standards this month, the Bank of Thailand directed them to maintain first-tier capital of no less than 6% of the total, with at least 4.5% of that in the form of common shares.

The headline requirement for total capital funds remains unchanged at 8.5%.

Mr Krirk said Thai banks have 11% held in common equities, more than Basel III’s requirement of 7% by 2019.

These local banks have an average of 16% in capital funds, so they will not feel any pressure to increase that.

On the other hand, US and European banks, which have much lower capital funds, about 3% on average, may find it more difficult to meet the capital requirement.

“Local banks’ compliance with Basel III will give them greater recognition in accessing international financial markets for trade finance,” said Mr Krirk.

“In this regard, I’m doubtful if we could even choose not to adopt the Basel III. We should adopt it even though we don’t belong to the group of rich nations.”

Mr Krirk said foreign banks now have a 13-15% share of the overall banking market.

The central bank also instructed these foreign institutes to maintain 8.5% in capital in compliance with Basel III starting on Jan 1.

In the first nine months of this year, local banks posted a combined net profit of 135 billion baht, up by 20% year-on-year, said Mr Krirk.

However, their return on assets stood at only 12% compared with 15% for Stock Exchange of Thailand-listed companies at the end of last year.

Local banks’ return on assets is relatively lower than that for some foreign banks, he said.

This is because the local ones focus more on lending than on investing.

Alcohol tax collection up

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:31 pm



Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

Excise tax collected on alcoholic beverages spiked in the first two months of fiscal 2013, indicating improved consumer purchasing power, says the Excise Department.

Director general Somchai Pulsawas said total excise tax of 13.7 billion baht was collected on alcoholic beverages in October and November, up by 38% year-on-year.

The tax on hard liquor alone rose by 22% year-on-year to 9 billion baht during those two months.

The excise tax on alcohol is applied to the ex-factory price of the products and thus can act as a gauge for demand.

Much higher taxes collected during these two months leading up to the New Year season indicates an improved celebratory mood.

“People feel more like celebrating, which reflects a good economy. Last year, when people were suffering from the huge damage incurred from the floods and the economy was sluggish, much less tax was collected on these items,” said Mr Somchai.

He said the Thai economy was in a bad shape in last year’s fourth quarter, with gross domestic product (GDP) contracting by 9% year-on-year and dragging down full-year growth to only 0.1%.

GDP growth of 5.5% is projected for this year and 5.2% for next year.

For the first two months of fiscal 2013 starting Oct 1, the Finance Ministry recorded total revenue of 321 billion baht, up by 8.5% year-on-year. Of that total, 78.9 billion baht was from excise tax on alcohol, tobacco and automobiles.

Tax collected on cars increased by 20% year-on-year in the two months due mainly to the government’s first-time car buyer scheme. However, the popularity of that scheme will cost the government excise tax rebates of 70 billion baht for an estimated 1.2 million cars.

Biofuel plant for Myanmar

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:29 pm



Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

The MAI-listed Universal Adsorbents & Chemicals Plc (UAC) plans to invest in a new 800-million-baht alternative biofuel energy project in Myanmar expected to start operating in 2014.

The biodiesel plant of Bangchak Biofuel Co Ltd, a 70:30 joint venture between Bangchak Petroleum Plc and UAC, in Ayutthaya province has a daily capacity of 300,000 litres.

Chief executive Kitti Jivacate said the company will enter the project with a Myanmar partner that will own a 20% stake.

The biofuel plant will be located on Myanmar’s Song island near Thailand’s Ranong province. The project will use palm oil as its raw material.

The proposed local partner is one of the biggest business groups in Myanmar, and a contract will be signed next year.

The project will start by 2014, with the electricity output sold in both Myanmar and Thailand.

UAC previously announced its investment in two water-treatment projects in Myanmar through its UAC Hydro Tech Co subsidiary.

One is valued at 300 million baht and planned for Mandalay, while a 600-million-baht facility will be in Yangon. Both will be built next year and start receiving revenue in 2014, with 300-400 million baht annually expected.

UAC will also open a representative office in Myanmar to supply chemical and power plant equipment.

The company expects revenue growth of 20% next year thanks partly to revenue realised from its compressed biomethane gas project.

After 2013, annual revenue should double, half of it generated from alternative energy.

Mr Kitti said the operating net profit will also improve, as the company will receive tax privileges from two new power plants located in industrial zones in Sukhothai and Chiang Mai provinces.

UAC plans to double its paid-up capital to 500 million baht in the next three years to serve its major investment plan.

For the first nine months of this year, UAC achieved sales of 625 million baht, down by 5.34% year-on-year, for a net profit of 103 million, up by 31.6%.

UAC shares on Friday closed on the MAI at 7.65 baht, down 15 satang, in trade worth 14.6 million baht.

Dusit International Group details big plans for 2013

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:26 pm


Thailand room rate rise the first in four years

Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

Dusit International Group, a hotel-management company, is set to enjoy bright prospects next year, projecting 20% growth in both revenue and net profit.

A perspective image of the 37-storey Dusit Thani Abu Dhabi, which is scheduled to open in the first quarter of 2013. The hotel has 402 guest rooms, 131 serviced apartments and a conference centre.

Political stability has led to the recovery of Thai tourism this year. As a result, Dusit expects it can increase average room rates by 7% for its hotels in Bangkok and 10% in Chiang Mai and Phuket for the first time in four years, said chief executive Chanin Donavanik.

“This year should be a good one for the Thai tourism industry as well as for Dusit. There are no local political problems. People know about the economic troubles in Europe and the US, while Asia is quite strong. This has led to a rise in tourists from Asia, while the number of European arrivals is weak,” he said.

Mr Chanin said international expansion is very important for the group, particularly hotel management, as relying only on the domestic market is risky.

Revenue from management fees will be directly booked to support the bottom line.

Dusit plans to introduce its hotel labels (Dusit Thani and Dusit D2) in major tourist cities.

“In order to build brand loyalty and image, our hotels must be one of the best in these cities,” said Mr Chanin.

Besides, average room rates at its foreign hotels are higher than the rates in Thailand. Average room rates in Singapore and Jakarta are five and three times higher than in Thailand, respectively.

“Similarly, we can sell our rooms for US$600-700 a night in the Maldives and $300-400 in New Delhi compared with only $130-150 in Thailand,” Mr Chanin said.

Dusit will also break its record by opening more than seven new hotels (under management contracts) abroad in one year, bringing the total hotels in its portfolio to 26.

The seven hotels abroad will change the proportion of local and international hotels to 50:50 next year from 65:25 now.

The company hopes to see revenue from management fees rise to 30% of the total in the near future from about 10% now.

That means it has to secure another 20 hotels in its portfolio.

Next year, the company will open sales offices in Tokyo, New Delhi, Beijing and Guangzhou and appoint a sales representative in Russia.

As well, a second office is planned for Shanghai, also in 2013.

The company said it has been looking for new properties in Thailand in accordance with domestic business expansion.

Three potential destinations are Koh Samui, Phuket (for a four-star brand) and Bangkok.

“We still have 4.6 billion baht from a property fund to take over new properties in the country,” said Mr Chanin.

In the first nine months of this year, Dusit posted a net loss of 120 million baht on revenue of 2.95 billion compared with a net profit of 88 million on revenue of 2.6 billion baht in the same period last year.

The loss resulted from its Dusit Thai Properties Plc subsidiary investing in Dusit Thani Maldives (DTMD) through DMS Property Investment Pvt Ltd.

The hotel delayed its opening from February to September this year, causing high expenses for DTMD.

Opening costs of 100 million baht were fully booked as expenses in the third quarter.

Blue Sky Group chases cheaper plots in Pattaya

Filed under: BangkokPost, Economics — ป้ายกำกับ:, , — sootin claimon @ 1:24 pm



Published: 24/12/2012 at 12:00 AM

Blue Sky Group (BSG), a new property developer owned by a group of Thai-Indian investors, plans to develop one or two resort-style condominium projects a year in Pattaya, each one worth 2 billion baht.

An artist’s conception of the Grande Caribbean Condo Resort Pattaya will feature a man-made sea, volcano, cave and waterfall.

Managing director Thavatchai Sachdev said the Pattaya property market has boomed during the past two years, ever since the entrance of new luxury hotels by Hilton and Centara.

Pattaya has also attracted entertainment projects such as the Cartoon Network’s water park, and leading Bangkok developers have launched many condominiums near the beach or in Pattaya city. “The cost of land in Bangkok is higher than in Pattaya, while construction costs and unit selling prices in both areas are quite close,” said Mr Thavatchai.

After success with its first two resort-style condo projects, BSG will launch a new one next year.

In April 2011, Blue Sky Development Co, a subsidiary, launched the Atlantis Condo Resort Pattaya _ five eight-storey buildings worth 2 billion baht, now 90% sold.

Located on 11 rai on Jomtien Sai 2, the project will have 1,000 units sized from 34.5-69 square metres and priced at 2-4 million baht.

Construction is scheduled for completion in April 2014.

Thavatchai: A condo or two a year

The second is the Grande Caribbean Condo Resort Pattaya on Thappraya Road, launched in April 2012.

It will sit on an 11.5-rai site with 1,064 units worth 2 billion baht, now 70% sold.

Some 30% of buyers are foreigners.

Mr Thavatchai said both projects differ from the norm in the market.

The Atlantis will have a sailboat with cannon water spouts, while the Grande Caribbean will feature a man-made sea, volcano, cave and waterfall, with two ships the developer is considering using as a children’s club or lounge.

Mr Thavatchai, 38, who was born in Khon Kaen but now lives in Bangkok, is not a new face in the property industry.

His family switched from the textile business in Khon Kaen to the owners of three- and four-star hotels in Bangkok 14 years ago.

The first hotel was the 55-room Majestic Suites between Sukhumvit Sois 4 and 6.

It has enjoyed average occupancy of 95% except during the political violence. Some 85% of guests are repeats.

The second hotel was the 251-room Majestic Grande on Sukhumvit Soi 2, with occupancy of 80% over its nine years.

The third, opened four years ago, was the Citichic Hotel, with 37 rooms on Sukhumvit Soi 13.

In 2007, the family jumped into residential development with the launch of Ideal 24, a high-priced condominium on Sukhumvit Soi 24 developed by Benja Garden Co, where Mr Thavatchai is managing director. “We were a new developer at that time, and a lot of condo projects launched were from large developers,” he said.

“So we needed to differentiate, offering one condo unit on an entire single floor priced from 30-60 million baht.”




มรดกศักดิ์สิทธิ์ พระธาตุเมืองนครศรีธรรมราช : คอลัมน์ตำนานแผ่นดิน

                ทุกครั้งที่ถึงเมืองนครศรีธรรมราช ผมเข้าไปกราบพระบรมธาตุเจดีย์ ให้เป็นมงคลกับชีวิตแล้วกลับทันที แต่น้ำท่วมปีที่แล้ว ผมพาแม่มะลิคุณย่าฟอง มาพักที่สวนบ้านชะเมา ใช้เวลาว่างเดินชมรอบ วัดพระมหาธาตุ ผมต้องตะลึงกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่เก็บรวบรวมไว้เป็นประวัติศาสตร์ เล่าเรื่องเมืองนครศรีธรรมราช

ท้าวจตุคามรามเทพสององค์ เฝ้าประตูทางขึ้นพระบรมธาตุ วิหารพระเจ้าศรีธรรมโศกราช กษัตริย์ผู้สร้างเมืองนครศรีธรรมราช พระแอด พระสังกัจจายน์องค์ใหญ่ ให้ลูกแก่ชาวใต้ จนมีรูปเด็กๆ ที่พ่อแม่มาบนบานขอ แล้วนำรูปลูกชายหญิง มาบูชาพระแอดเต็มวิหาร พระพวย พระผู้ช่วยแก้ทุกข์ยาก ให้แก่คนที่มาบนบาน ขอโชคลาภจนร่ำรวย

รอบพระบรมธาตุเจดีย์ มีปืนใหญ่โบราณอายุกว่า 2,000 ปี ตั้งเรียงรายไว้เป็นประวัติศาสตร์ มีอักษรโรมัน อังกฤษโบราณ ภาษาอาหรับ จีน จารึกบนปืนใหญ่ ถ้าถอดความได้จะรู้ว่า เชื่อมโยงกับการตั้งเมืองนครศรีธรรมราชอย่างไร

พิพิธภัณฑ์วัดพระมหาธาตุ เพียงก้าวข้ามธรณีประตู ผมสัมผัสกับความศักดิ์สิทธิ์ จนขนลุกซู่ทั้งตัว พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ รวบรวมทรัพย์สมบัติมีค่า ทองรูปพรรณโบราณ สร้อย แหวน ตุ้มหู เพชร มรกต หยก ทับทิม เครื่องบูชาทองคำ เงิน นาค พระพุทธรูปโบราณ สมบัติล้ำค่าเหล่านี้ เก็บไว้ในตู้กระจกอย่างแน่นหนา แต่เปิดให้ประชาชนเข้าชมอย่างใกล้ชิด

ผมขออนุญาต ลุงสุจินต์ อุปกลิ่น ผู้ดูแลพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ ถ่ายภาพด้านหน้าพิพิธภัณฑ์วัดพระมหาธาตุ เอามาให้ผู้อ่านคมชัดลึกได้ชม แล้วผมจะพาทุกท่าน ไปเที่ยวเมืองนครศรีธรรมราช เข้าชมทองรูปพรรณโบราณ ชิมอาหารอร่อยทั่วเมืองคอน ชมโครงการลุ่มน้ำปากพนัง สักการะศาลหลวงต้นไทร ชมถ้ำพระเจ้าตากสิน เกาะหลวงปู่ทวดน้ำทะเลจืด จองด่วน โทร.0-2338-3356-7

ส้มตำมังคุดคัด อีสานบ้านสวน

ออกจากวัดพระมหาธาตุ คุณพิชัย ชูสุวรรณ ประธานชมรมร้านอาหารนครศรีธรรมราช ขับรถพาผมไปตามถนนวัดโบสถ์ ไปกินอาหารเที่ยงที่ร้าน อีสานบ้านสวน ร้านอาหารร่มรื่นด้วยต้นไม้ ปกคลุมให้เย็นสบายตา มีอาหารอีสานเป็นหลัก อร่อยคู่กับอาหารเมืองใต้ ซีฟู้ดสดจากทะเลอ่าวไทย ปรุงให้รสจัดจ้านเผ็ดถูกใจผมมาก

คุณกานดา ถาวรวงศ์ สาวเกาะยอสงขลา มาทำงานที่เมืองคอน แต่ชอบข้าวเหนียวส้มตำ กินจนเป็นอาหารหลัก จึงลาออกจากงานประจำ กู้เงินมาลงทุนทำร้านอีสานบ้านสวน แต่งร้านด้วยไม้ดอกไม้ประดับ ทำส้มตำรสแซบให้ชาวใต้กิน แล้วทดลองใช้มังคุดคัด ผสมกับมะละกอ แครอท กุ้งแห้งปากพนัง ตำเป็นส้มตำ รสอร่อยแบบชาวใต้ ส้มตำมังคุดคัด จึงถูกปากคนเมืองคอน

ส้มตำไข่เค็มไชยา ส้มตำอีสานแต่คุณดาใช้ไข่แดงจากอำเภอไชยา โขลกตำกับมะละกอ ให้เนื้อไข่แดงกระจาย น้ำส้มตำจึงหอมเข้มข้นอร่อยยิ่งขึ้น กินกับข้าวเหนียวนึ่งดอกอัญชัน ปูไข่ผัดมะนาวพริกสด ปูอ่าวไทยมีไข่เต็มท้อง เนื้อปูแน่นหวาน ผัดกับน้ำมะนาว พริกขี้หนูสด ทำให้ไข่ปูกินอร่อยมันปากยิ่งขึ้น

ปลาสำลีทีละคำ ปลาสำลีปากพนังสด เนื้อปลาแน่นหวาน ทอดให้กรอบเนื้อปลาข้างในจะนุ่มเป็นปุยฝ้าย คุณดาหั่นเนื้อปลาเป็นชิ้นพอคำ กินกับใบคะน้าทอด น้ำสลัด ปลาหมดทั้งตัวพอดี ไข่มดแดงต้มกะทิใบเหมียง ไข่มดแดงตามต้นยางต้นปาล์ม ไข่จะมันกว่าไข่มดแดงอีสาน เอามาต้มกะทิใส่ใบเหมียง ผักพื้นบ้านเมืองใต้ ช่วยให้ต้มกะทิชามนี้ หอมมันยิ่งขึ้น

ปลากุเลานึ่งมะนาว คุณดาคัดซื้อปลากุเลาจากปากนคร เอามานึ่งมะนาวพริกขี้หนูสับ เนื้อปลากุเลาเนียนนุ่มไม่มีคาว แกงเหลืองปูไข่มังคุดคัด แกงเหลืองรสเผ็ดจัด ใส่มังคุดคัดเนื้อระกำให้ออกรสเปรี้ยวนิดๆ แกงกับปูไข่เต็มกระดอง อร่อยจนไม่มีที่ติ ยำผักบุ้งกรอบ เคล็บลับอยู่ที่ทอดผักบุ้ง กุ้งแชบ๊วยให้กรอบ ราดกินกับน้ำยำสูตรพิเศษ อร่อยจนต้องซื้อกลับไปกินต่อที่บ้าน

น้ำพริกแมงดาสะตอเผา สาวเกาะยอ ใช้กะปิเกาะยอ โขลกกับแมงดานา พริกขี้หนูสวน กินกับสะตอเผา หอมอร่อยถูกปากชาวใต้ กุ้งผัดกะปิสะตอ กะปิช่วยดับคาวกุ้งแชบ๊วย สะตอข้าวกรอบมัน กินแล้วช่วยลดความดันดีมาก ทัวร์นครศรีธรรมราช ผมจะพาไปกินข้าวที่ อีสานบ้านสวน โทร.08-1476-6629, 0-7534-3668
(มรดกศักดิ์สิทธิ์ พระธาตุเมืองนครศรีธรรมราช  : คอลัมน์ตำนานแผ่นดิน  )




ส่องนก … อิสระ : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม : โดย….เรื่อง//ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์

               ก็ไหนว่าไม่ชอบดูนก … แต่ก็ให้มีโอกาสไปป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ แหล่งดูนกอยู่บ่อยครั้ง รู้แค่ว่าไม่ควรใส่เสื้อสีฉูดฉาด ไม่ควรส่งเสียงดัง ไม่ควรเคลื่อนไหวไปมาบ่อยๆ จนนกตื่นเต้น เอ้ย ตื่นกลัวไม่กล้าเข้ามาในรัศมีสายตา เพราะพวกมันเป็น … นกอิสระ

ใช่แล้ว .. นกอิสระ ที่บินไปไหนมาไหนได้อย่างเสรี ในราวไพร ไม่ต้องมีใครเป็นเจ้าของหรือถูกกักบริเวณอยู่ในกรงแคบๆ พวกมันเป็นเจ้าของตัวเอง และเลือกสถานที่หากินได้เอง

ฉัน … คนแปลกถิ่น ที่ไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมของนกมากมายนัก แต่เมื่อมีโอกาส ก็พยายามอยู่นิ่งๆ รอดูบรรดานกทั้งหลายออกมาเริงร่า หาอาหารให้เห็น ขอแค่พวกมันอย่าทำอาหารที่ว่าตกลงมาใส่เป็นพอ เพราะฉันกลัวหนอน(อีกต่างหาก)

วันนั้น ฉันมีโอกาสตามพี่น้องนักดูนกแห่งค่าย Oknation.net ไปดูนกไกลถึงแก่งกระจาน หากแต่ไม่ได้หยุดแค่แถวที่ทำการอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน  แต่ขับรถเลยขึ้นไปในเส้นทางมุ่งสู่แคมป์บ้านกร่าง ต้นทางขึ้นดูทะเลหมอก “พะเนินทุ่ง” ที่ขึ้นชื่อในความสวยงามราวกับอยู่บนสวรรค์ทีเดียว  เพียงแต่คราวนี้ เราหยุดอยู่ไม่ไกลจากที่ทำการอุทยานฯ แก่งกระจานมากนัก เพราะที่หมายของเรา “บ้านส่องนก”

ด้วยความที่ไปถึงซะดึก “ป้าเอก” เจ้าของบ้านส่องนก ออกมารออยู่ก่อนแล้ว หลังทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ก็พาไปเข้าที่พัก เป็นบ้านทรงเอเฟรม หลังไม่ใหญ่นัก แต่ข้างในเล่นระดับเป็น 2 ชั้น นอนได้ไม่ต่ำกว่า 5 คนเชียว

นิสัยอย่างหนึ่งของนักดูนก ก็ย่อมเหมือนนก คือ ตื่นแต่เช้า นกออกหากินแต่เช้าตรู่ คนก็ตื่นมาดูนกแต่เช้าตรู่เหมือนกัน ฉันคนนอนตื่นสายเลยพลาดเห็นนกงามๆ ที่โฉบเข้ามาหากินในสวนของป้าเอกไปหลายชนิด

หลังมื้อเช้าตอนสายๆ ที่พักเบรกการดูนกตอนเช้า คราวนี้นักดูนกหายหน้าหายตาไปหมด อ้อ…ไปนั่งอยู่หลังบังไพร ซุ่มดูนกที่ออกมาหาอาหารกินใกล้ๆ กับบึงน้ำนั่นเอง ส่วนฉัน…ได้เทรนเนอร์มือดี ป้าเอกให้ดูผ่านกล้องส่งทางไกล พอเห็นนกลงก็เรียกให้ดู บอกให้รู้จัก แถมใกล้ๆ บ้านยังมีนกสีสวยเสียงดีอย่างโพระดก ที่ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวเป็นๆ ก็ที่นี่ ลงมากินลูกไม้ แล้วก็คงเป็นครั้งแรกที่ได้รู้จักตัว กระเรน ที่หน้าตาคล้ายๆ กระรอก กระแต ได้รู้จักหน้าตานกอีกหลายชนิด ที่เพื่อนๆ พี่ๆ นักดูนกบอกให้

“บ้านส่องนก” เหมือนเป็นสถานที่พักผ่อนหลังเกษียณของป้าเอกและสามี ซึ่งทั้งคู่ใช้ความรู้จากที่เรียน ร.ร.เพาะช่าง มาสร้างบ้านหลังเล็กๆ รองรับเพื่อนนักดูนก ที่วันว่างๆ มักจะแวะเวียนมาพักผ่อนดูนก ที่บางครั้งโชคดีเจอนกหายาก หรือเป็นนกที่เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกของตัวเอง

และสำหรับฉัน … เพียงได้นอนเปล ฟังเสียงนกร้องในสวน ก็มีความสุขสุดๆ แล้ว แม้เพียงได้รู้จักนกเพิ่มขึ้น 1 ชนิดก็ยิ่งคุ้มค่าวันพักผ่อนจริงๆ


(ส่องนก … อิสระ : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม  :  โดย….เรื่อง//ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์)




‘จอร์เจีย’ไม่จำเจ : คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า : โดย…กาญจนา หงษ์ทอง

                ถ้าชอบอะไรที่ง่ายดาย คงไม่เลือกไปประเทศจอร์เจีย (Georgia) แต่บังเอิญเป็นพวกซาดิสม์อ่อนๆ ที่ไหนเที่ยวยากๆ ผู้คนไม่ค่อยไปกัน นั่นแหละคือ “ที่ชอบๆ” ของฉัน

บางคนบอกจอร์เจียอยู่ในเอเชีย บางสำนักบอกอยู่ฝั่งยุโรป สรุปว่ายุโรปก็ไม่ใช่ เอเชียก็ไม่เชิง อย่างเดียวที่แจ่มชัดคือ จอร์เจียคือหนึ่งในประเทศใต้ร่มเงาเทือกเขาคอเคซัส เรียกว่า งงกันตั้งแต่ยังไม่ออกตัว เลยไปมันแบบงงๆ นั่นแหละ

ว่ากันตามท้องเรื่อง เที่ยวจอร์เจียยากตั้งแต่เรื่องภาษาแล้ว เกลอคนหนึ่งพูดเสียงใสอย่างหวังดี บอกว่าไม่เป็นไร แค่รู้ภาษารัสเซียจะเที่ยวจอร์เจียง่ายขึ้นเป็นกอง เพราะอดีตของจอร์เจียผูกพันกับรัสเซียมาแต่ไหนแต่ไร เกลอคงลืมไปว่าฉันไม่ได้มีญาติฝ่ายไหนชื่อเลนิน กอร์บาชอฟ ปูติน หรือมาราสซาฟิน
ไม่เป็นไร รู้ภาษาคนถ่องแท้ซะอย่าง ที่ไหนในโลกก็ไปได้ทั้งนั้น

สายการบินแอร์อัสตานา (0-26342552-3) มีเที่ยวบินไป ทบิลิซี สัปดาห์ละ 3 วัน แต่จากกรุงเทพฯ ต้องบินไปแวะเปลี่ยนเครื่องที่เมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถานกันก่อน ส่วนเรื่องที่หลับที่นอนเว็บไซต์อโกดา (www.agoda.com) ยังคงอำนวยความสะดวกในการสแกนหามุมเหมาะในเมืองหลวงของจอร์เจียได้อย่างรวดเร็วเหมือนเคย

พอไปถึงจอร์เจีย ก่อนจะใช้ภาษาคน ฉันเริ่มใช้ภาษาเขียนก่อน พุ่งไปให้เจ้าหน้าที่สนามบินที่จะพอเอื้อนเอ่ยภาษาอังกฤษให้เขียนชื่อโรงแรมที่จับจองไว้เป็นภาษาจอร์เจียเพื่อยื่นให้แท็กซี่ดู แล้วก็พบข้อสังเกต 2 อย่างว่า วิธีนี้เวิร์กสุดสำหรับประเทศที่เราบอดใบ้เรื่องภาษา และภาษาจอร์เจียนั้น มีลักษณะเหมือนภาษาพม่ามาก ทั้งที่อยู่ห่างกันหลายช่วงตัว และแทบไม่มีประวัติเกี่ยวดองกันแต่อย่างใด

ระหว่างแท็กซี่พาซอกแซกมุดเข้าเมืองเก่า จินตนาการของฉันก็พรั่งพรูไปว่าทบิลิซีอาจจะเหมือนหลายเมืองในยุโรปที่เคยเจอ กลิ่นอายของสหภาพโซเวียตอาจจะยังลอยฟุ้งอยู่ทั่วหัวมุมถนน โบสถ์สวยๆ บรรยากาศกระด้างๆ แห้งแล้งรอยยิ้มผู้คน

ที่ไหนได้ แรกเห็น ทบิลิซี จากระเบียงห้องนอนก็ต้องบอกว่างามเยิ้ม เมืองสวยๆ หลังคาบ้าน ยอดโบสถ์ทอดตัวเลื้อยไล่ไปตามเนินเขา มีแม่น้ำคูราไหลผ่ากลางเมือง สวยจนเผลออมยิ้ม

ในระยะห่างเหิน ทบิลิซีแจ่มพอตัว ยังไม่รู้ว่าพอกระเถิบเข้าใกล้ทบิลิซีจะเป็นยังไง

หลังจากให้สตาฟฟ์ที่เรือนพักเขียนลายแทงที่หมายเป็นภาษาจอร์เจีย สายแรกในทบิลิซีฉันก็อนุญาตให้ตัวเองยืดย้วยอยู่ในอาณาบริเวณของเมืองเก่า ฉันชอบดูบ้านช่องห้องหับของผู้คนพอๆ กับภาพเขียน บ้านเป็นยังไงก็แสดงว่าผู้คนก็เป็นแบบนั้น บ้านในเขตเมืองเก่าสร้างกันตามอำเภอใจ ไม่มีแพทเทิร์นที่ตายตัวเหมือนบางเมือง นั่นคงพอจะบอกได้ว่า ผู้คนที่นี่อาจจะหลากหลายอยู่พอตัว

เดินเกร่ดูบ้านช่องห้องหับของผู้คนเรื่อยเปื่อยไปจนถึงโบสถ์เมเตคี ที่อยู่ในย่านเมเตคี ตัวโบสถ์เก่าแก่มากกว่า 800 ปีว่าน่าสนใจแล้วนะ แต่วิวทิวทัศน์ที่มองจากมุมนี้ดูเหมือนจะเด็ดกว่า จะเรียกว่าเป็นจุดชมวิวดีที่สุดของเมืองก็ว่าได้

มองจากตรงนี้เห็น ป้อมนาริกาลา ชัดเจน ป้อมที่มากมายไปด้วยประวัติศาสตร์แห่งนี้สร้างตั้งแต่ศตวรรษที่ 4 จากนั้นก็ปรับปรุงและขยับขยายมาเรื่อยๆ แต่มาเสียหายอย่างหนักตอนถูกแผ่นดินไหวเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 หลังจากนั้นเองที่มีการบูรณะอย่างหนัก

เดินเลาะเมืองเก่าไปเรื่อย เจอหลายมุมที่น่าแวะมาก อย่างบางซอยเป็นเหมือนถนนสายศิลปะ มีคาเฟ่เก๋ๆ ตั้งเรียงรายอยู่ บางมุมมีโบสถ์สวยๆ ซ่อนอยู่ ใกล้ๆ กันเป็นสุเหร่า แต่สังเกตว่าส่วนใหญ่จะมีสวนแทรกตัวอยู่ใจกลางเมือง เอาไว้ให้ผู้คนมานั่งพักผ่อนหย่อนอารมณ์กัน

กลางเมืองเป็นสะพานเหล็กที่ชื่อว่า The Bridge of Peace หรือสะพานแห่งสันติภาพที่เพิ่งเปิดใช้เมื่อปี 2010 ที่ผ่านมานี้เอง สะพานนี้จัดว่าเป็นงานสถาปัตยกรรมยุคใหม่ที่พาดผ่านแม่น้ำคูรา ตัวสะพานยาว 150 เมตรเชื่อมระหว่างเมืองเก่าและเมืองใหม่เข้าด้วยกัน เป็นสะพานที่ชาวทบิลิซีนิยมข้ามไปมากันตลอดทั้งวัน ยืนตรงกลางสะพานจะมองเห็นทั้งโบสถ์เมเตคี และป้อมนาริกาลาได้อย่างชัดเจน

ยังซอกแซกไปตามใจเท้า ทำอีท่าไหนก็ไม่ถึงตลาดซะที เพราะแต่ละแห่งที่ผ่านก็น่าแวะเหลือเกิน อย่างพิพิธภัณฑ์ตุ๊กตานี่ก็ถือว่าน่าเข้ามาก ด้านหน้าเป็นรูปปั้นตุ๊กตาเริงระบำ เด็กๆ มาที่นี่น่าจะชอบ แต่คนวัยเป็นแม่ของเด็กเลยวัยแล้ว เลยมุ่งหน้าไปหาตลาด Dry Bridge ดีกว่า ก็กางโพยถามทางไปเรื่อยในที่สุดก็ไปถึงตลาดนัดกลางแจ้งจนได้

ตอนหน้าไปบุกตลาดกลางแจ้งแห่งจอร์เจียที่บอกได้เลยว่า เป็นหนึ่งในตลาดที่น่าเดินที่สุดในโลก แต่ที่แน่ๆ จอร์เจียไม่จำเจเลยจริงๆ


(‘จอร์เจีย’ไม่จำเจ : คอลัมน์เที่ยวนี้ขอเล่า : โดย…กาญจนา หงษ์ทอง)

ณ แก่งกระจาน

ณ แก่งกระจาน

ณ แก่งกระจาน

ณ แก่งกระจาน : คอลัมน์ชวนเที่ยว : โดย…เรื่อง/ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์

               ชิค แอนด์ ชิล กันไป ในจ.เพชรบุรี จังหวัดไม่ไกลจากเมืองกรุงแห่งนี้ ยังมีดีที่ธรรมชาติที่สมบูรณ์ ว่ากันว่าถ้าพูดถึงป่าที่มีความหลากหลายทางธรรมชาติมากที่สุดแห่งหนึ่งก็ไม่พ้นชื่อของ “ป่าแก่งกระจาน” เข้ามาแจมด้วยเสมอ ป่าที่ถูกรุกราน ป่าที่ถูกลักลอบล่าสัตว์ ป่าที่มีเรื่องลี้ลับ ป่าที่เครื่องบินตก ป่าที่เป็นกันชนชายแดน ก็ไม่พ้นชื่อของ “แก่งกระจาน” ไปได้

ที่นี่ ไม่ใช่อุทยานแห่งชาติลำดับแรกของประเทศ แต่เป็นอุทยานแห่งชาติที่มีพื้นที่มากที่สุด กว่า 1.8 ล้านไร่ หรือกว่า 2,914 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่อ.หนองหญ้าปล้องและแก่งกระจานของจ.เพชรบุรี และ อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ และเป็นป่าต้นน้ำ ของแม่น้ำเพชรบุรีและแม่น้ำปราณบุรี แถมด้วยลักษณะเด่นทางธรรมชาติ ทั้งทะเลสาบ น้ำตก ถ้ำ หน้าผาที่สวยงาม

ชื่อของป่าแก่งกระจานโด่งดังขึ้นจากข่าว ทั้งเฮลิคอปเตอร์ตกถึง 3 ครั้ง ในเวลาไล่เลี่ยกัน (ครั้งที่ 3 ตกในไร่ชาวบ้านแก่งกระจาน) รวมถึงการลักลอบล่าสัตว์ตามออเดอร์ด้วยอาวุธร้ายแรง ด้วยเพราะผืนป่าที่นี่มีความหลากหลายทั้งพืชและสัตว์ โดยเฉพาะสัตว์ที่มีค่าหัว ทั้งช้าง เสือดาว เสือโคร่ง วัวแดง ไปจนถึงสัตว์กีบไซส์เล็กทั้งหลาย นกก็มีสารพัดชนิด

ป่าแก่งกระจาน อยู่บนเทือกเขาตะนาวศรี ที่เชื่อมต่อลงไปถึงเทือกเขาในภาคใต้ และเขตป่าของพม่าอีกด้วย เลยเป็นดินแดนที่มีสัตว์สองสัญชาติที่หากินข้ามประเทศไปมาได้ และยังมีป่าที่เป็นแหล่ง “ทาก” ชุกชุมอีกด้วย อย่างเช่นป่าห้วยแม่เสลียง หรือเส้นทางขึ้นยอดงะงัน-นิกยวกตอง ซึ่งถือเป็นยอดสูงสุดของผืนป่าแก่งกระจาน ที่ระดับความสูง 1,513 ม.จากระดับน้ำทะเลปานกลาง

การเดินทางท่องเที่ยวป่าที่นี่ต้องติดต่อขออนุญาต และให้เจ้าหน้าที่นำทางเพื่อความปลอดภัย  แต่ถ้าเป็นช่วงหน้าฝนจะปิดการท่องเที่ยวเดินป่าและไม่ให้พักแรมที่บ้านกร่างและพะเนินทุ่ง 1 สิงหาคม – 31 ตุลาคมของทุกปี เพื่อความปลอดภัย และให้ธรรมชาติและสัตว์ป่าได้พักฟื้น

สาธยายมาซะเยอะ แต่ใช่ว่าจะพาไปเดินเล่นชมป่านะคะ วันพักผ่อนสบายๆ ที่มีเวลาจำกัดแค่เสาร์-อาทิตย์ เลยขอไปนอนเล่นริมอ่างเก็บน้ำ บริเวณที่ทำการอุทยานฯ ก็พอ จริงๆ ที่นี่ก็มีบ้านพักไว้รองรับนักท่องเที่ยวทั้งหลังใหญ่ หลังเล็ก แถมอยู่ในทำเลประชิดริมอ่างเก็บน้ำด้านใน ต้องติดต่อจองล่วงหน้า ส่วนฉันพวกชอบกางเต็นท์ เลยขอไปกางนอนเล่นๆ ริมอ่างเก็บน้ำอีกด้านหนึ่ง

หลังจับจองทำเลทอง ก็จัดแจงกางเต็นท์ ขนข้าวของลงมาตั้งหลักปักฐานเสร็จ ยังไม่เย็นมาก ก็เลยขับรถขึ้นย้อนไปทางสันเขื่อน ซึ่งก็ต้องขับรถกลับออกมาด้านนอก เลยสันเขื่อนที่เห็นริมทางก่อนเข้าไปที่ทำการอุทยานแห่งชาติไปก่อน เพราะทางนี้เป็นทางออกของรถที่ไปชมสันเขื่อน ด้วยเพราะถนนไม่กว้าง เขาเลยจัดทำเป็นทางวันเวย์ เพื่อความปลอดภัย

จากสามแยกก่อนเข้ามาที่ทำการอุทยานฯ เราต้องขับรถเลยขึ้นไปทางที่มีป้ายบอกเป็นโซนบ้านพักเจ้าหน้าที่ และจุดชมวิวสันเขื่อน

ยามบ่ายคล้อย เห็นอ่างเก็บน้ำนิ่งสงบ เมฆฝนตั้งเค้าไกลๆ เห็นหน้าหนาวแบบนี้ก็เถอะ วันดีคืนดีก็มีฝนได้ในยุคสมัยนี้ สันเขื่อนวันนี้มีนักท่องเที่ยวไม่มากนัก ต่างจับจองมุมถ่ายรูปกันสนุกสนาน เห็นอ่างเก็บน้ำกว้างไกลกับเกาะแก่ง จนดูเหมือนเป็นทะเลสาบ

แต่ในฤดูกาลนี้ มุมที่ดูอาทิตย์ตกงามๆ คงไม่ใช่สันเขื่อนแน่ๆ ต้องขับเลาะไปอีกด้าน จากสันเขื่อนขับรถไปเรื่อยๆ เหมือนวนไปตามขอบอ่างเก็บน้ำ ข้ามทางน้ำล้น ที่วันนี้แห้งสนิท เลาะไปตามเส้นทาง ก่อนจะไปโผล่อีกด้านของอ่างเก็บน้ำ

สายลมเย็นเอื่อยๆ ปะทะใบหน้า กับแสงสุดท้ายแห่งวันที่แผดแสงขึ้นจับท้องฟ้า ก่อนจะลับลาไปตามกาลเวลา ความมืดเข้ามาแทนที่

ค่ำคืนนี้ มีดาวเต็มฟ้า แม้จะไม่มีฝนดาวตกให้ตื่นเต้น เหมือนวันศุกร์-เสาร์นี้ ที่มีฝนดาวตกเจมินิดส์ มาให้เห็นกันอีกระลอก แต่ว่ากันว่า การได้พูดคุยกันในบรรยากาศที่สงบๆ บรรยากาศของความเป็นมิตร ชีวิตก็ดูจะรื่นรมย์ และฝันดีตลอดคืน ยังดีที่คืนนี้นักท่องเที่ยวไม่เยอะ เต็นท์ไม่แยะ ไม่งั้นก็อาจจะต้องหนีความวุ่นวายไปนอนที่เกาะกลางน้ำ เช่นที่เกาะดอกไม้ ซึ่งจะเปิดให้นักท่องเที่ยวไปนอนได้เช่นกัน แต่ต้องเช่าเรือชาวบ้านไป ติดต่อได้ที่ที่ทำการอุทยานฯ

เช้ามาอ้อยอิ่งอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้องเบิกตาด้วยกาแฟสดขมๆ ที่ตั้งเตาชง กับขนมปังเนยสดที่ซื้อติดรถมา จิบกาแฟไป มองสายน้ำที่พลิ้วไหวไปตามกระแสลมเอื่อยๆ ไป วันนี้อยากให้เป็นอีกวันที่หยุดนิ่ง หลังจากที่วิ่งวุ่นมาทั้งอาทิตย์ แต่แค่พอแสงสายๆ มาเยือน ก็เก็บข้าวของ ออกเดินทางสำรวจบริเวณรอบๆ ที่ทำการ ก่อนกลับ

สะพานรัก เอ้ย สะพานเชือกที่แขวนโยงเชื่อมแผ่นดินใหญ่ ไปสู่เกาะกลางน้ำ ดูจะเป็นไฮไลท์ และเป็นหนึ่งในฉากภาพยนตร์วัยรุ่น จนเป็นที่ติดตาต้องใจจนอยากไปเยือน แล้วนั่งห้อยขาทำท่าเหมือนในหนังกะเขาบ้าง แต่ด้วยจรรยาบรรณของตากล้องเลยไม่มีตัวเองอยู่ในฉาก 555

สะพานนี้ให้นักท่องเที่ยวเดินเล่นได้ แต่ไปได้แค่ราวๆ  40 เมตร จะมีป้ายห้ามไปต่อ อาจจะด้วยหลายๆ เหตุผล รวมถึงความปลอดภัยด้วยกระมัง

“ถ้าเชือกขาดล่ะจะทำอย่างไร”  น้องถามขึ้นมา ฉันว่า “ก็จับสลิงข้างไว้ดิ แล้วสาวเข้าหาฝั่ง จะได้ไม่จมน้ำ …ฮา”  แต่ไม่ต้องห่วงดูสภาพแล้ว ไม่ขาดง่ายๆ แน่ เดินเล่นถ่ายรูปกันได้พักใหญ่ ก็ต้องโบกมือลา

มาเมืองเพชร ใครๆ บอกว่า ของฝากก็ต้องเป็นขนมหวานขึ้นชื่อที่มีสารพัดยี่ห้อ แต่ฉันกลับอยากกินขนมตาล หรือไม่ก็น้ำตาลสด ขึ้นมาซะอย่างงั้น


การเดินทาง : รถยนต์จากกรุงเทพฯ-เพชรบุรี ตามถนนพระราม 2 เลี้ยวเข้าทางอำเภอหนองหญ้าปล้อง (จากกรุงเทพฯ ลัดสุด) หรือจะเส้นทางเก่าแก่ คือเข้าทางแยกอำเภอท่ายาง ไปตามเส้นทาง อ.ท่ายาง-แก่งกระจาน ตามทางมีป้ายบอกทางไปเขื่อนแก่งกระจานอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน : 0-3245-9293


(หลังฝน แก่งกระจาน : คอลัมน์ชวนเที่ยว : โดย…เรื่อง/ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์)

สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น12

สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น12

สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น12

สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น 2012 เชียงราย : คอลัมน์ตำนานแผ่นดิน

                ช่วงที่ผมขึ้นไปเที่ยวไร่บุญรอด บ้านแม่กรณ์ เมืองเชียงราย มีการแข่งขัน สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น 2012 รอบสุดท้ายที่ สนามสิงห์ปาร์ค ไร่บุญรอด เนื้อที่ 8,600 ไร่ จัดโดย สมาคมจักรยานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ มีนักแข่งน่องทองจากทั่วประเทศพันกว่าคน เข้าร่วมการแข่งขันอย่างสนุกสนาน

นักแข่งขี่จักรยานวิ่งบนเนินเขา ไล่ไปตามแนวไร่ชา ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเปิดใจว่า สนามสิงห์ปาร์ค เชียงราย เป็นสนามที่ขี่สนุก ต้องใช้เทคนิคในการปั่นสูง และเป็นสนามที่สวยที่สุดในประเทศไทย จากผลสำเร็จในการแข่งขันครั้งนี้ คุณสมชัย ชัยชนะวงศ์ ผู้บริหารสิงห์คอร์เปอเรชั่น ยินดีที่จะจัดการแข่งขัน กีฬาอีกหลายประเภท บนเนินเขาไร่ชา

ด้วยพื้นที่อันกว้างใหญ่ของ ไร่บุญรอด ทีมงานน้าหล่น นำบอลลูนสิงห์ไปลอยอยู่ในอากาศ มองจากร้านภูภิรมย์ ลูกบอลลูนยักษ์เหลือขนาดเท่าลูกโป่งเท่านั้น แต่สีเหลืองของบอลลูนสิงห์ ตัดกับไร่ชาสีเขียว และเข้ากันดีกับไร่ปอเทือง สีเหลืองเต็มท้องทุ่ง กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยม ของเมืองเชียงรายไปทันที

ร้านอาหารภูภิรมย์ บนเนินเขาอันกว้างใหญ่ เล็กไปทันทีกับจำนวนนักท่องเที่ยว ที่แห่ขึ้นไปชิมอาหารจนแน่นขนัด คุณรติ พันธุ์ทวี ผู้บริหารบุญรอดเทรดดิ้งจำกัด จึงสั่งให้ปรับยอดเนินภูภิรมย์ สร้างร้านอาหารขนาดใหญ่ มองเห็นไร่บุญรอดในมุมกว้าง 360 องศา คาดว่าคงเปิดให้บริการได้ ภายในวันขึ้นปีใหม่ หรืออย่างช้าคงใกล้เทศกาลตรุษจีน

ทีมงาน “คม ชัด ลึก” จึงขอให้ผมเตรียมจัดทัวร์ เที่ยวไร่บุญรอด เชียงราย ไปไหว้พระธาตุ 9 จอม วัดศักดิ์สิทธิ์ 9 วัด ของเมืองเชียงราย สักการะพระธาตุเจดีย์หลวง ชมตำนานเมืองโบราณเชียงแสน แล้วไปดูการเด็ดใบชาที่ไร่บุญรอด ชมการอบใบชา ให้ได้ชาอู่หลงคุณภาพดีที่สุด แล้วดื่มชาอู่หลงร้อนๆ ท่ามกลางอากาศหนาวเย็น ติดต่อ โทร.0-2338-3356-7

เฮง เฮง เฮง บะหมี่เกี๊ยวยูนนาน

ออกจากไร่บุญรอด ผมขับรถพาแม่มะลิ ขึ้นไปสักการะ พระธาตุดอยตุง เพื่อคำนวณเวลาพาคณะมาทัวร์ไร่บุญรอด รถไต่ขึ้นเขาช้าๆ จนถึงวัดพระธาตุน้อย รถทุกคันต้องจอดที่นี่ ทางข้างหน้าถึงพระธาตุดอยตุง กำลังขยายถนนให้กว้างขึ้น ผมกับแม่มะลิและนักท่องเที่ยวกลุ่มเล็กๆ ต้องเดินเลาะเลียบหน้าผา ขึ้นไปพระธาตุดอยตุง ระยะทาง 1 กิโลเมตร เล่นเอาเหนื่อยจนหอบครับ

ท่านที่กำลังขาไม่แข็งแรง ปีใหม่นี้ไม่ควรเดินขึ้นพระธาตุดอยตุง ให้ยกมือไหว้นมัสการตรงเชิงดอยก็ได้ครับ แล้วตรงไปเที่ยวแม่สาย หรือข้ามไปท่าขี้เหล็กฝั่งพม่า ปีนี้มีสินค้าจากจีนมาขายมากมาย มีเงินเท่าไหร่ก็ซื้อจนหมดกระเป๋า

ที่แม่สายมีร้าน เฮง เฮง เฮง ขายบะหมี่เกี๊ยวตำรับยูนนาน คุณสมพล พงศ์ปัญญาพันธุ์ สืบเชื้อสายมาจากชาวไทยลื้อ เมืองสิบสองปันนา ประเทศจีน ทำบะหมี่เกี๊ยวยูนนานขาย มาตั้งแต่รุ่นเตี่ยจนถึงลูกชาย น้องแบงค์ เป็นเวลา 52 ปี คุณสมพลจะทำเส้นบะหมี่ และแผ่นเกี๊ยวตอนเย็น เช้าตื่นมาต้มกระดูกหมู และกระดูกไก่ตั้งแต่ตีห้า

ได้ที่นั่งยังไม่ทันสั่งอาหาร น้องแบงค์จะตักน้ำซุปต้มกระดูกมาให้ชามใหญ่ ใช้กระดูกสันหลังหมูต้มกับกระดูกไก่ ใส่ขิงผักชีลงต้มจนได้น้ำซุปหอมอร่อย แล้วมี ผักกะหล่ำดองสด และผักดองยูนนาน ทำจากผักกะหล่ำดอง โรยด้วยพริกหอมยูนนาน มาให้กินกับน้ำซุป แค่นี้ก็อร่อยเรียกน้ำย่อยแล้ว

ผมสั่งบะหมี่เกี๊ยวหมูผสมบะหมี่เกี๊ยวกุ้ง เส้นบะหมี่ยูนนานเหนียวนุ่ม เส้นไม่แตกเละ แต่มีกลิ่นหอมติดปาก แผ่นเกี๊ยวบางๆ หอมเนื้อแป้งเป็นพิเศษ ห่อหมูบะช่อและกุ้งสับ อร่อยทั้งสองอย่าง แม่มะลิรีบบอกผมว่า กินบะหมี่เกี๊ยวกับผักดองยูนนาน กลั้วน้ำซุปต้มกระดูก ไม่ต้องเติมพริกน้ำส้มก็อร่อยเด็ดขาดแล้ว

คุณสมพลทำเกี๊ยวทอดมาให้ผม กินกับผักกะหล่ำดอง และผักดองยูนนาน อร่อยจนผมอยากให้ เฮง เฮง เฮง มาเปิดสาขาที่กรุงเทพฯ จะได้กินทุกวัน บะหมี่เกี๊ยวยูนนานใส่เนื้อหมู หรือเนื้อไก่ ชามละ 30 บาท พิเศษ 40 บาท จึงมีเจ้าหน้าที่จาก พระตำหนักดอยตุง มาสั่งซื้อบะหมี่เกี๊ยวยูนนาน แถมน้ำซุป แถมผักดองยูนนาน ไปขึ้นโต๊ะเจ้านายอยู่เป็นประจำ

เฮง เฮง เฮง บะหมี่เกี๊ยวยูนนาน อยู่ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอแม่สาย จ.เชียงราย โทร.08-1860-1892

(สิงห์เมาเท่นไบค์ ไทยแลนด์ โอเพ่น 2012 เชียงราย : คอลัมน์ตำนานแผ่นดิน )

ชุ่มน้ำ ฉ่ำนก ที่แหลมผักเบี้ย

ชุ่มน้ำ ฉ่ำนก ที่แหลมผักเบี้ย

ชุ่มน้ำ ฉ่ำนก ที่แหลมผักเบี้ย

ชุ่มน้ำ ฉ่ำนก ที่แหลมผักเบี้ย : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม : โดย…เรื่อง/ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์

               แม้ไม่ใช่นักดูนก แต่เห็นนกก็ตื่นตาตื่นใจยิ่งได้แวะไปในแหล่งที่ขึ้นชื่อเรื่องดูนกอย่าง “แหลมผักเบี้ย” พื้นที่ในโครงการพระราชดำริ ที่ อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี ก็อยากจะกรี๊ด เพราะแค่ระหว่างทางถนนสายบ้านแหลมสายใน เลาะไปตามนาเกลือ ก่อนจะถึงแหลมผักเบี้ย ก็ตื่นตาตื่นใจไปกับฝูงนกน้ำขนาดใหญ่ 2-3 ฝูง กระจายอยู่ตามนากว้าง จนอดจอดรถลงไปตามดูไม่ได้

ไม่มีอุปกรณ์ถ่ายภาพนก ไม่มีกล้องส่องนก แต่แค่เห็นฝูงนกน้ำที่หากินเอ้อระเหยในบึงน้ำธรรมชาติก็ชื่นใจ

เวลาจวนเจียนบ่ายแก่เข้าไปแล้ว เลยต้องเร่งเพื่อนคู่หูออกเดินทางกันต่อไปแหลมผักเบี้ย ก่อนที่จะปิดทำการ เพราะรู้มาว่าที่นี่มีพื้นที่กว้าง ขนาดว่าเดินกันเมื่อยแล้วเมื่อยอีก ยิ่งถ้าได้เข้าไปในเส้นศึกษาธรรมชาติป่าชายเลน เหตุเพราะแหลมผักเบี้ยไม่ใช่แค่แหล่งดูนกตามธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของเพชรบุรีเท่านั้น แต่ที่นี่เป็นที่ตั้ง “โครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาสิ่งแวดล้อมแหลมผักเบี้ยอันเนื่องมาจากพระราชดำริ”

ก่อนจะเป็นแหล่งนกน้ำ นกบก แรกเริ่มโครงการศึกษาวิจัยและพัฒนาแหลมผักเบี้ย เกิดขึ้นจากพระราชดำริด้านปัญหาขยะและน้ำเสีย โดยมีวัตถุประสงค์หลักคือ ทำหน้าที่ศึกษาวิจัยหาเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการแก้ไขปัญหาน้ำเสียและขยะชุมชนที่ประหยัด สะดวก ทำได้ง่าย และสามารถประยุกต์ใช้กับพื้นที่อื่นได้ทั่วประเทศ

การเข้าชมพื้นที่ไม่เก็บค่าผ่านประตู ไม่มีชาร์จ มีแต่โชว์จากบรรดานก นก ทั้งหลาย ที่ช่างมีอิสระในการใช้ชีวิตให้เราได้เฝ้าดู หลังจากลงชื่อที่ป้อม รปภ.เป็นกิจลักษณะ ที่เหลือจากนั้นก็เป็นหน้าที่ของเราที่จะขับรถเลาะไปตามบึงกว้าง มีป้ายบอกทางตามทางแยก

นักดูนกหน้าใหม่อย่างฉัน ไปครั้งแรก ยังไม่รู้จะไปดูนกตรงไหนของพื้นที่ แต่แค่เลี้ยวเข้าไปเจอบึงน้ำกว้างๆ ก็เจอนกตัวใหญ่ๆ ที่ออกมาเดินโชว์ตัว เฝ้ารอโฉบปลาในบึงซะแล้ว นกตัวใหญ่ๆ ขนาดหมาไทยตัวเขื่องก็เจอได้ที่นี่ นกกินปลาสารพัดยี่ห้อ บินโชว์ เดินโชว์ตามริมบึง และหนองน้ำ

ยิ่งเข้าไปด้านในเป็น แปลงปลูกพืชและหญ้า หลายพันธุ์ เพื่อใช้กรองน้ำเสียต่างหาก หญ้าที่ปลูกมีทั้งหญ้าอาหารสัตว์และหญ้าทั่วไป เช่น หญ้าสตาร์ กก ธูปฤาษี และหญ้าแฝกพันธุ์อินโดนีเซีย พอถึงระยะกำหนดก็จะตัดเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสีย หญ้าที่ตัดก็นำไปเลี้ยงสัตว์ ส่วนพืชบางชนิดก็นำไปทำเครื่องจักสาน เรียกว่าใช้ประโยชน์ได้ทุกเม็ดทีเดียว
ไม่ไกลจากแปลงหญ้าเป็น พื้นที่ชุ่มน้ำเทียม ที่เป็นระบบที่ใช้กลไกบำบัดคล้ายๆ กับระบบพืชและหญ้ากรอง แต่ต่างกันที่วิธีการ และที่บริเวณนี้ยังมีอาหารตาให้ฉันได้เพลิดเพลินกับการออกเดินย่ำหากินของบรรดานกทั้งหลายอีกด้วย

ถัดไปถึง “กล่องขยะ” ที่ใช้คอนกรีตทำเป็นกล่องๆ เพื่อใส่ขยะเพื่อทำเป็นปุ๋ยหมัก เพราะขยะชุมชนแถวนั้นส่วนใหญ่เป็นขยะอินทรีย์ที่ย่อยสลายได้ แต่เพื่อลดการสูญเสียพื้นที่ขนาดใหญ่และลดค่าใช้จ่าย จึงประยุกต์การผังกลบมาทำเป็นกล่องคอนกรีตแทน ซึ่งนอกจากลดขยะแล้ว ยังได้ปุ๋ยชีวภาพมาแทนอีกด้วย

ลึกเข้าไปด้านในยังมี ศาลาชมนก อยู่ริมบึงกว้าง อีกด้านเป็นแปลงป่าชายเลน ที่จัดทำเป็นเส้นทางศึกษาธรรมชาติถึง 3 เส้นทาง เป็นสะพานไม้ที่ทอดยาวผ่านต้นโกงกางชนิดเล็กและใหญ่ เพกา แสม ฯลฯ ซึ่งไม้ชายเลนพวกนี้ก็จัดทำเป็นแปลงบำบัดน้ำเสียเช่นกัน

ตลอดระยะทางที่เดินที่ทอดยาวไปถึงชายทะเล ร่มครึ้มใต้เงาของต้นโกงกาง เพลินเพลินไปกับเสียงดีดก้ามของเจ้าปูก้ามดาบ เห็นปูตัวสีฟ้าๆ ดูลีลาการเดินด้วยครีบของปลาตีน ทำเอาหมดเวลาไปหลายชั่วโมงโดยไม่รู้ตัว จนอยากจะบอกใครต่อใครว่าควรหาโอกาสไปที่นี่ให้ได้สักครั้งในชีวิต

ฉันกลับออกมาด้วยความรู้สึกชุ่มชื่นใจ กับความใส่พระทัยในพสกนิกรของในหลวง ทำให้แหลมผักเบี้ยในวันนี้ ไม่เพียงแต่แก้ปัญหาให้ชุมชน แต่ยังเป็นที่อยู่อาศัยอย่างร่มเย็นของบรรดานกทั้งหลายอีกด้วย

(ชุ่มน้ำ ฉ่ำนก ที่แหลมผักเบี้ย : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม : โดย…เรื่อง/ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์)

ชิค แอนด์ ชิล @ เพชรบุรี

ชิค แอนด์ ชิล @ เพชรบุรี

ชิค แอนด์ ชิล @ เพชรบุรี

ชิค แอนด์ ชิล @ เพชรบุรี : คอลัมน์ชวนเที่ยว

                 เพชรบุรี จังหวัดในภาคกลางตอนล่าง ที่ได้ชื่อว่า มีขนมหวานอร่อยลิ้น มีธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ขณะที่การเดินทางสะดวกสบายขึ้น และมีแหล่งพักผ่อนให้คนที่ถวิลหาบ้านนอกอย่างฉันมากขึ้น 

เที่ยวไปในรายทาง… ดูจะเข้ากันดีกับทริปนี้ของฉัน ผ่านตรงไหน อแยากแวะที่ไหน ก็แค่เลี้ยวรถเข้าไปจอด

จากกรุงเทพมหานคร ฉับกับน้องโอโม่ไปตามเส้นพระราม 2 มุ่งสู่เพชรบุรี แต่แค่ผ่านตลาดมหาชัยเมืองใหม่ จ.สมุทรสาคร ได้ไม่ทันไร ก็ต้องแวะจอด Porto Chino (พอร์โต ชิโน่) ไม่ผิดค่ะ แถวนี้มีแหล่งช็อปปิ้งกิ๊บเก๋ยูเรก้า ที่เพิ่งเปิดตัวอย่างเป็นทางการอย่างยิ่งใหญ่ไปเมื่อวันที่ 9-11 พฤศจิกายน 2555 แต่ก่อนหน้านี้ก็เริ่มเปิดให้คนได้เข้าไปเที่ยวอย่างไม่เป็นทางการ ทั้งช็อป ทั้งชิม ได้ร่วม 4 เดือนเศษแล้ว

Porto Chino นำเสนอแนวคิดอิงวัฒนธรรม ดีไซน์สะท้อนความงดงามของแม่น้ำท่าจีนและเมืองท่าซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนาน ผ่านวิถีอันทันสมัย ตั้งอยู่บนพื้นที่ 15 ไร่ ถือว่าเป็นหนึ่งศูนย์การค้าที่มีขนาดใหญ่ พร้อมที่จอดรถได้ถึง 400 คัน ฉันแวะเข้าไปเดินชม ถ่ายรูปเล่นพอขำขำ เพราะนัดเพื่อนไว้ที่ร้านอาหารไม่ไกลกัน ขอเป็นเริ่มต้นการเดินทางแบบอิ่มๆ ซะหน่อย

“ร้านตำไทย” สมุทรสาคร ปากทางเข้ามีป้าย เมืองเลกับเรือโทงอยู่บนป้ายสูงๆ ที่นี่มีสารพัดตำ แล้วยังมีอีกสารพัดเมนูให้เลือกในราคาถูกสวนทางกับรสชาติ ที่จัดจ้าน ว่างๆ จะพาไปชิมนะจ๊ะ

ออกจากตำไทยแบบอิ่มท้อง กับวันว่างๆ สบายๆ อีก 2 วัน เป้าหมายอยู่ที่ จ.เพชรบุรี จังหวัดที่มีดีทั้งภูเขา และทะเล ไม่ว่าจะเป็นอุทยานแห่งชาติแก่งกระจานที่ได้ชื่อว่าเป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไทย, ทะเลหมอกพะเนินทุ่ง น้ำตกป่าละอู ทะเลชะอำ หรือหาดเจ้าสำราญ

“ไปเลี้ยงแกะ ที่สวิสฟาร์มกัน” ถ้อยคำเอ่ยชวนของเพื่อน ที่ดูจะหักมุมกับความชอบส่วนตัวของฉัน ซึ่งชอบเที่ยวแนวธรรมชาติๆ มากกว่า แต่คำเชิญชวนก็ชวนทึ่ง เพชรบุรีมีฟาร์มแกะตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“ไปก็ไป” ไหนๆ ก็เป็นทางผ่านไปไม่ไกลจากเป้าหมายสถานที่พักผ่อนของฉัน “อช.แก่งกระจาน”

ก่อนถึงแยกชะอำไม่ไกล เห็น “ชิงช้ายักษ์” อยู่ฝั่งขวามือ บ่งบอกให้รู้ว่ามาถึง “ซานโตรินี่ พาร์ค ชะอำ” เลยไปอีกหน่อย ก็เห็นฟาร์มแกะ สีสันเตะตาอยู่ฝั่งซ้ายมือ  “Swiss Sheep Farm” เลยขอแวะเที่ยวซะหน่อย ดูท่าทางคนไม่เยอะนัก ที่นี่วันหยุดเปิด 09.00-19.00 น. วันธรรมดาเปิด 10.00-19.00 น.

โชคดีวันนี้ ฟ้าใส ขับให้สีสันของสิ่งปลูกสร้างต่างๆ ที่จำลองรูปแบบของฟาร์มแกะเมืองสวิส โดดเด่นยิ่งขึ้น แถมด้วยภูเขาย่อมๆ เป็นฉากหลังพอดี ถามไถ่ได้ความว่า ที่นี่เพิ่งจะเปิดตัวมาได้แค่ 4 เดือนเศษ

จ่ายเงินค่าเข้าชมคนละ 40 บาท(ผู้ใหญ่) ก็ปรับโหมดตัวเองเข้าไปอยู่ในฟาร์มสไตล์ยูโรคันทรี แต่จ๊ะเอ๋กับม้าเทศตัวเขื่องที่เดินกินหญ้าอยู่ก่อน ส่วนแกะอยู่ด้านใน ที่นี่มีแกะอยู่ราว 40 ตัว หางบัตรผ่านประตูสามารถนำไปแลกหญ้ามาเลี้ยงแกะได้ ตั๋วละ 1 กำเล็กๆ พอสนุกกับการเลี้ยงแกะ

ถ้าเป้าหมายแค่มาเดินเที่ยว มาแค่เลี้ยงแกะ ที่นี่อาจจะให้อารมณ์สบายๆ ของสถานที่ แต่เลี้ยงแกะแป๊บเดียว เดินไม่เท่าไหร่ก็หมดแล้ว

แต่ถ้าเป้าหมายมาถ่ายรูป ที่นี่มีพร็อบให้เลือกถ่ายรูปได้ไม่มีเบื่อ ทั้งกังหันลมสไตล์โบราณ พร้อมรถไถยุโรป ฟ่อนหญ้าขนาดใหญ่ หรือจะรถคลาสสิก รถม้า แถมด้วยกิจกรรมประเภทขี่ม้า ยิงธนู ขี่วัวพยศ(โรดิโอ) หรือเด็กๆ จะนั่งรถรางก็มีให้เล่น แต่เครื่องเล่นพวกนี้ต้องซื้อบัตรเพิ่ม

อีกมุมกิ๊บเก๋ เห็นจะเป็นมุมแห่งความรัก ทั้งการตกแต่งสถานที่ด้วยหัวใจสีขาว หรือแผงหัวใจใหญ่ๆ ให้คุณพาคนรักไปคล้องกุญแจคู่กันก็ยังได้ ใครที่เพิ่งอกหักผ่านมุมนี้ คงเหงาแย่
ฉันเดินถ่ายรูปจนเมื่อย (ขนาดไม่เล่นอะไรเลยนะเนี่ย) เลยไปหลบร้อน นั่งจิบกาแฟสบายๆ ก่อนจะเดินถ่ายรูปต่อ เจ้าหน้าที่ขายบัตรบอกว่า ตอนนี้เริ่มมีนักท่องเที่ยวแวะมาเรื่อยๆ วันธรรมดาก็ราวๆ 300 คน แต่ถ้าเป็นวันหยุดก็ไม่ต่ำกว่า 500 คน เฉลี่ยๆ ไปทั้งวัน แต่ฉันว่า ตอนบ่าย แสงอุ่นๆ สาดส่องต้องขุนเขาที่อยู่ด้านหลัง ช่างให้อารมณ์ผ่อนคลายดีชะมัด

ออกจาก Swiss Sheep Farm เลยไปกลับรถทางเข้าแยกชะอำ (เลยทางแยกเข้าชะอำไปก็มีทางกลับรถ) คราวนี้จากเที่ยวฟาร์ม ก็มาแวะเล่นเครื่องเล่นที่ “ซานโตรินี พาร์ค ชะอำ” บางคนนำสองสถานที่มาเปรียบเทียบกัน แต่ฉันว่ามันคนละแนว ที่ฟาร์มอาจจะดูธรรมชาติกว่า ยังไม่ตกแต่งอะไรมากนัก เครื่องเล่นไม่ค่อยมีอะไรมาก แต่ที่ซานโตรินี เป็นแหล่งช็อปปิ้ง และสวนสนุก ตกแต่งแบบจัดเต็ม มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะมากๆ จนเวลาที่เหลือวันนั้นหายวับไปกับตา

ซานโตรินีฯ มีสโลแกนประจำตัว “สีสันแห่งประสบการณ์ความสนุก” บนเนื้อที่ราวๆ 60 ไร่ เลยมีทั้งโซนที่เป็นร้านค้า ที่มีสินค้าแบรนด์เนมเยอะแยะ และโซนสวนสนุก ที่มีเครื่องเล่นทันสมัย แปลกใหม่ ที่แน่ๆ สำหรับฉันก็เห็นจะเป็น ชิงช้าสวรรค์ขนาดยักษ์ สูงถึง 40 เมตร ขึ้นไปนั่งที แต่ละรอบที่หมุนมีทั้งสวย ทั้งเสียว และสนุก ครบรส 555

สไลเดอร์ กับ Wallholla ก็อยากเล่น ม้าหมุนสองชั้นก็อยากนั่ง แต่…ถ่ายรูปดีกว่า  มีมุมถ่ายรูปเยอะเชียว ขนาดแค่สีสันของกำแพง กระถางต้นไม้ ร่มแห่งรัก หรือจะกังหันขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางสถานที่ แค่ป้ายบอกทางยังดูกิ๊บเก๋

อ้อ… ที่นี่วันธรรมดาไม่เสียค่าบัตรผ่านประตู แต่ถ้าเป็นวันเสาร์-อาทิตย์ หรือวันหยุดเสียค่าบัตรผ่าน 50 บาท เปิดถึง 4 ทุ่ม (วันธรรมดาเปิดแค่ 2 ทุ่ม)บรรยากาศยามเย็นของซานโตรินี่ ก็สวยงามด้วยแสงสี ที่ติดตั้งตามมุมต่างๆ ของอาคารและเครื่องเล่น แต่ฉันอยู่ไม่ค่ำมาก ด้วยเป้าหมายของคืนนี้ แม้จะยังอยู่ที่จังหวัดเพชรบุรี แต่ยังอีกไกลสำหรับการเดินทางเพราะเส้นทางค่อนข้างเปลี่ยว ประชิดป่าเขา “อุทยานแห่งชาติแห่งกระจาน”

อาทิตย์หน้า ฉันจะพาไปเที่ยวแบบชิลๆ ประชิดขอบอ่างฯ อย่าพลาดนะคะ


เลาะนาเกลือ บ้านแหลม ชิลๆ ไปเพชรบุรี

การเดินทางท่องเที่ยวไปต่างจังหวัด โดยเฉพาะช่วงเทศกาล บางครั้งต้องเจอกับปัญหารถติด รถเยอะ เสียเวลาเดินทาง หากรู้เส้นทางอื่นที่รถน้อยกว่า ก็น่าจะดี … ไปเพชรบุรี นอกจากจะไปทางพระราม 2 -เพชรเกษมแล้ว ยังมีอีกเส้นทางลัดไปถึง อ.ชะอำ อีกด้วย

แยกจากพระราม 2 ราว กม.ที่ 70 กว่าๆ ข้ามสะพานแม่น้ำแม่กลองไปไม่ไกล ป้ายบอกทางแยกซ้ายมือไปวัดคลองโคน-เส้นทางลัดไปชะอำ เลี้ยวไปตามเส้นทางนี้ เป็นถนน 2 เลน ผ่านแยกคลองโคน บางยี่ขัน ตรงไปเรื่อยๆ ถึง ต.บางตะบูน ผ่านนาเกลือ อ.บ้านแหลม จ.เพชรบุรี และเลยไกลไปถึงหาดเจ้าสำราญ หาดปึกเตียน และชะอำ โน่นทีเดียว

ถนนเส้นนี้เป็นโครงข่ายถนนเลียบชายทะเล ของกระทรวงคมนาคม ระหว่างทางจะมีป้ายสื่อความหมาย บอกเล่าเรื่องราว ความเป็นมาและเป็นไปของทั้งนาเกลือ แหล่งเกลือคุณภาพดี, ป่าชายเลน, ประมงชายฝั่ง ยิ่งถ้าเป็นช่วงวันหยุด อาจจะได้เห็นกลุ่ม “ปั่นเสือ” เลาะริมถนนไปตามเส้นทางจักรยานบนถนนสายนี้

ถนนสวยๆ อีกเส้นที่ช่วยให้วันพักผ่อนของคุณเป็นวันที่แสนสบาย ลองขับช้าๆ (แต่อย่าเกะกะถ้ามีคันอื่นตามหลังนะ) แล้วคุณจะรู้ว่าการขับรถตามเส้นทางสายเล็ก ผ่านชุมชนต่างๆ ก็น่าสนุกเช่นกัน

(ชิค แอนด์ ชิล @ เพชรบุรี : คอลัมน์ชวนเที่ยว )

« Newer PostsOlder Posts »

The Silver is the New Black Theme. Create a free website or blog at WordPress.com.