ศาสตร์เกษตรดินปุ๋ย

SartKasetDinPui : ข้อมูล เศรษฐกิจ สังคม เกษตร ดิน น้ำ ปุ๋ย ที่เกี่ยวข้อง

คนกับหมา ธันวาคม 30, 2011

คนกับหมา

  • 22 พฤศจิกายน 2554 เวลา 19:57 น.

โดย…อินทรชัย พาณิชกุล

ผมเกลียดหมา

ผมไม่ชอบตอนมันแยกเขี้ยว เห่าใส่ และวิ่งไล่ หงุดหงิดทุกครั้งเมื่อเผลอไปเหยียบขี้เหม็นๆ รังเกียจกลิ่นสาบเวลาที่มันไม่ได้อาบน้ำเป็นแรมเดือน แม้กระทั่งยามโดนลิ้นเปียกแฉะเลียไล้ตามร่างกาย

ทุกครั้งที่เจอ นึกอยากวิ่งเข้าไปเตะสักป้าบ ให้มันร้องเอ๋งเผ่นหนีหางจุกตูด

แต่โบราณเขาว่าเกลียดอะไร มักได้อย่างนั้น เพราะเมื่อสองสัปดาห์ก่อน ขณะกำลังเครียดเรื่องสถานการณ์น้ำท่วมที่รุกคืบเข้ามาทุกที ก็ได้ยินข่าวขอความช่วยเหลือให้ช่วยอพยพหมาแมวจรจัดจำนวนกว่า 500 ตัวอย่างเร่งด่วน เพื่อหนีน้ำท่วม ณ คอนโดหมา วัดสวนแก้ว จ.นนทบุรี

ด้วยความเป็นนักข่าว จึงอยากจะไปหาเรื่องมาเขียน ด้วยความใกล้บ้าน เลยว่าจะแวะไปดูเสียหน่อย ประกอบกับความต้องการที่จะช่วยเหลือสังคม ในที่สุดเลยตัดสินใจว่าเอา ไปก็ไป ทั้งๆ ที่ต้องลุยน้ำท่วมเอวระยะทางกว่า 10 กิโลเมตรเข้าไปกว่าจะถึงจุดหมาย ทั้งๆ ที่รู้แก่ใจว่าต้องไปพบเจอกับสิ่งที่เกลียดที่สุดในชีวิต

บรรยากาศที่วัดสวนแก้วชวนให้รู้สึกตกใจระคนปลาบปลื้มอยู่ลึกๆ เมื่อได้เห็นคนหนุ่มสาวกว่าครึ่งร้อยชีวิต ต่างเดินทางเข้ามาช่วยกันคนละไม้ละมือ ทั้งทำความสะอาดกรงหมา ยกข้าวของพะรุงพะรัง ขณะที่อาสาสมัครอีกกลุ่มหนึ่งเตรียมตัวขึ้นเรือ เพื่อลุยเข้าไปขนย้ายสุนัขจรจัดจากคอนโด (หมา) มายังพื้นที่ปลอดภัย

ไม่รู้อะไรดลใจ ผมกระโดดขึ้นเรือทันควัน ระหว่างทางก็คิดฟุ้งซ่านไปเรื่อย ปริมาณน้ำท่วมสูงมิดอก ผ้าปิดจมูก ถุงมือ เสื้อชูชีพก็ไม่มี มาตัวเปล่าอย่างนี้จะเกะกะขวางทางคนอื่นไหม คอนโดหมาซึ่งเป็นแหล่งพักอาศัยของสัตว์เลี้ยงถูกทิ้ง ภายใต้การอุปการะดูแลของพระพยอม กัลยาโณ เจ้าอาวาสวัดสวนแก้ว บัดนี้สภาพจะเป็นเช่นไร

ราว 15 นาที ภาพที่จินตนาการเอาไว้ทั้งหมดก็พลันสลายหายไป แทนที่ด้วยความเป็นจริงอันน่าสลดหดหู่ สถานที่ที่เรียกว่าคอนโดหมาถูกน้ำท่วมสูงราว 2 เมตรจนจมมิดหลัง เหลือเพียงซากห้องชั้นสองอันคับแคบ แออัดด้วยฝูงหมาหลายร้อยชีวิต มองไปรอบๆ เห็นแต่หนองน้ำสกปรกผืนใหญ่ส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้ง

แล้วที่ยิ่งสะเทือนใจกว่านั้นคือมีหมาอีกนับร้อยตัวกำลังยืนเบียดเสียดกันอยู่บนหลังคาสังกะสีซึ่งโผล่พ้นน้ำมาเพียงน้อยนิด แววตาของพวกมันตื่นกลัว ร่างกายผ่ายผอมสั่นสะท้านเหมือนคนหมดแรง

ทุกคนเห็นภาพหมาหลายตัวลื่นไถลตกน้ำ ตัวที่โชคดีหน่อยก็ว่ายน้ำตะกุยตะกายปีนกลับขึ้นมาได้ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยแผลโดนสังกะสีบาดเหวอะหวะ ตัวที่โชคร้ายก็ร้องโหยหวน ก่อนจมหายลงไปใต้ผืนน้ำสกปรก

ผมและอาสาสมัครที่อยู่ในเหตุการณ์ยืนมองน้ำตาคลอ ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าลุ้นเอาใจช่วย เนื่องจากใต้น้ำเบื้องล่างอันตรายเกินกว่าจะกระโดดลงไป ดีไม่ดีอาจต้องจบชีวิตลงด้วยคมสังกะสีและเชื้อโรคนานาชนิด

อย่างไม่รีรอ พวกเราแบ่งทีมกันช่วยเหลือสุนัขที่ยังรอดชีวิต แต่ต้องทำงานแข่งกับเวลา เพราะหลังจากลอยคออดอาหารมาหลายวัน พวกมันเริ่มแสดงอาการอ่อนระโหยโรยแรงเต็มทน

เอาวะ มาถึงนี่แล้ว ลุยก็ลุย —ผมบอกตัวเอง ขณะลอยคอลุยน้ำเข้าไปช่วยอุ้มหมา รอพรรคพวกฉีดยาสลบใส่ ปล่อยให้มันแน่นิ่ง แล้วค่อยประคับประคองอุ้มมันใส่แผ่นโฟม ลำเลียงยกขึ้นเรือจนเต็มลำ ใช้เวลานานหลายชั่วโมงกว่าจะเสร็จ แล้วจึงค่อยทยอยออกไปส่งยังที่หมาย ก่อนพระอาทิตย์จะตกดิน

เรือแล่นกลับออกมาแล้ว แต่สายตาทุกคนยังเหม่อมองไปที่ฝูงหมาซึ่งยังไม่ได้รับการช่วยเหลือ พวกมันส่งเสียงร้องเห่าหอน ไม่แตกต่างอะไรกับคนที่ประสบภัยน้ำท่วมยืนบนหลังคา โบกไม้โบกมือร้องขอให้เข้าไปช่วย พวกเราไม่มีวันลืมแววตาอันตื่นกลัว เต็มไปด้วยความวิงวอนของหมาน่าสงสาร รวมทั้งเสียงครางน่าเศร้าในลำคอไปได้เลย

ค่ำวันนั้น ผมและทีมอพยพหมาแยกย้ายไปล้างเนื้อล้างตัว ขณะชโลมน้ำในขันราดรดลงบนร่างเพื่อชำระสิ่งสกปรก รู้สึกว่าน้ำเย็นและสะอาดสดชื่นกว่าที่เคย กลิ่นเหม็นสาบสางหายไปหมดสิ้น แม้เหน็ดเหนื่อยแต่ชื่นอกชื่นใจอย่างน่าประหลาด อารมณ์ขุ่นมัวถูกแทนที่ด้วยความผ่องใส

หลังจัดการตัวเองเรียบร้อย ผมเลี่ยงออกมานั่งมองกลุ่มอาสาสมัครพากันจับสุนัขเหล่านั้นทำความสะอาด บรรจงเทอาหารลงถาด แม้ท่าทางยังคงอ่อนล้า แต่แววตาของพวกมันก็ดูแจ่มใสขึ้น มันก้มลงกินอย่างหิวโซ ท่ามกลางสายตาของคนหนุ่มสาวที่ยืนยิ้มกันอย่างภาคภูมิใจ

ตอนนั้นเองที่เหลือบไปเห็นไอ้หมาตัวด่างตัวหนึ่งที่ผมช่วยออกมากับมือ สายตาเราบรรจบกัน เผลอนึกในใจว่าอยากเข้าไปคุย ทำความรู้จัก ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ เพื่อจะได้เป็นเพื่อนกันในวันข้างหน้า ในฐานะที่เคยร่วมเผชิญช่วงเวลาอันยากลำบากมาด้วยกัน แต่ลืมไปมันไม่ใช่คน ไม่ใช่เพื่อนอาสาสมัคร มันเป็นสุนัข

ผมตัดสินใจเดินไปลูบหัวมันแทน แล้วปล่อยให้มันเลียไม้เลียมือได้ตามใจชอบ

About these ads
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s